Η ξεστρατισμένη γάτα Είχε αραδιάσει πολλά γατάκια τα προηγούμενα χρόνια μέσα στο χωριό, έτσι, κόντρα στην υπογεννητικότητα των δίποδων όντων, των ανθρώπων που τα έχουνε όλα προγραμματισμένα στο θέμα...

Πλήρες Κείμενο:

Η ξεστρατισμένη γάτα Είχε αραδιάσει πολλά γατάκια τα προηγούμενα χρόνια μέσα στο χωριό, έτσι, κόντρα στην υπογεννητικότητα των δίποδων όντων, των ανθρώπων που τα έχουνε όλα προγραμματισμένα στο θέμα αυτό, με γιατρούς και νοσοκομεία, με σωστά οικονομικά, με ασφάλειες και άλλα συναφή, για να μην λείψει κάτι από το μωρό που θα γεννηθεί.

Η γατομάνα δεν είχε στο νου της τέτοιες διαδικασίες, πολυτέλεια και χλιδή.

Παντρευόταν κάθε φορά με τον καλύτερο γαμπρό της ευρύτερης γειτονιάς κι έφερνε στον κόσμο τα τυφλά παιδάκια της εκεί που επέλεγε η ίδια ως το καταλληλότερο μέρος για να αναπτυχθούν και να δούνε το φως αυτού του μάταιου κόσμου.

Έξι μικρές ψυχούλες παραπατούσαν μέσα σε κάποια παρατημένα άχυρα του προηγούμενου καλοκαιριού που δεν είχανε βρει το στόμα των αγελάδων.

Εκεί, σε μια γωνιά στο παχνί, σε δέκα χούφτες από καμπίσιο χρυσάφι, έμελλε να πραγματοποιηθούν τα γεννητούρια, χωρίς τον πατέρα, ερωτικό περιπατητή γάτο.

Στο μέγεθος ενός νηστικού ποντικιού ήτανε τα άμοιρα, προσπαθούσαν να βρούνε την πανάκριβη θαλπωρή μέσα στον τεράστιο στάβλο.

Με μεγάλη δυσκολία στην κινητική ανημποριά τους, με τα μαλακά, ακόμη, μικροσκοπικά νυχάκια τους, πάσχιζαν να σκαρφαλώσουν το ένα πάνω στη, φτωχή από τρίχα, γούνα του άλλου στον αγώνα για επιβίωση και διαιώνιση.

Η ακούραστη λεχώνα γάτα έκανε τα πάντα για να βρει φαγητό που είναι απαραίτητο στη διαδικασία παραγωγής γάλακτος.

Περνούσανε οι μέρες, τα γατάκια άνοιξαν τα σχιστά ματάκια τους και ανιχνεύανε με μεγάλη περιέργεια τον γύρω πρωτόγνωρο κόσμο.

Το ένα από τα έξι φαινότανε ιδιαίτερα ζωηρό, βιαζότανε να μεγαλώσει για να δει την ευρύτερη κοινωνία που απλωνόταν μπροστά της.

Δεν ήξερε ακόμα ποιες δυσκολίες θα συναντούσε, τι πείνες θα πέρναγε.

Με την απογαλάκτιση, άρχισε να ξεμυτίζει από την ξεχασμένη οπή του στάβλου, ίσως να την είχε αφήσει για αυτό το σκοπό ο αγρότης, για να γνωρίσει την άλλη όψη της πραγματικότητας, την σκληρή ζωή των αδέσποτων ζώων.

Δεν προβλεπόταν κάποια μέριμνα από τον φτωχό γεωργό.

Ο ίδιος τα έβγαζε ίσα-ίσα πέρα με τα οικονομικά του, το «καλάθι της πανουργιάς» δεν βοήθαγε καθόλου, ήτανε μια κοροϊδία που έκανε βόλτες μέσα στο κατάστημα τροφίμων.

Έτσι λεγότανε το περιβόητο καλάθι εκείνη την εποχή, τα κόλπα του συστήματος δεν αλλάζουνε. «Θα φύγω από εδώ, θα βγω στον απέραντο κάμπο, στην φαρδιά ελευθερία, για μια καλύτερη ζωή.

Εκεί θα έχει σίγουρα ποντίκια.

Είμαι στην αρχή της ζωής μου, έχω δύναμη για κυνήγι και θα τα καταφέρω», σκέφτηκε η νεαρή γάτα.

Παράτησε τα πέντε αδέρφια και τη μανούλα της πίσω και μετανάστευσε προς την ανατολή, όπου είναι τα χωράφια, οι λεύκες και οι ιτιές, τα τσαλιά και τα αγκάθια, τα χόρτα και η φωλιά της πέρδικας, οι κρεμασμένες δροσοστάλες από το δίχτυ της αράχνης, οι τρύπες των ποντικιών και των αρουραίων με το χωματένιο, κοντό γείσο για προστασία από το απρόβλεπτο του καιρού.

Εδώ αισθανόταν ανεξάρτητη, παρ' όλο που στο πίσω μέρος του μυαλού της συσσωρεύονταν οι σκέψεις πως η ζωή της σε αυτήν την κατάσταση απαιτούσε αγώνα και ισορροπία της υγιούς υπερηφάνειάς της.

Και αυτή η περηφάνια, αυτός ο ημιάγριος τρόπος διαβίωσης μέσα στη φύση, οι σπάνιες επισκέψεις στη γενέτειρά της, όπου έβλεπε το φτωχόμυαλο αφεντικό και τη μιζέρια της οικογένειάς της, της χάριζε θάρρος, υπομονή και επιμονή.

Δεν μετάνιωνε για τον δρόμο που είχε επιλέξει να ακολουθήσει.

Έμοιαζε με έναν μοναχό που όταν βρεθεί σε μια μεγαλούπολη, έχει να παλέψει με τις κακές συνήθειες των ανθρώπων, με την τοξικότητα και την αλαζονεία και καρτερεί τη στιγμή να επιστρέψει τον τόπο που επέλεξε να ζει... τ.δ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους