Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα ακόμη περιστατικό αντισημιτικής βίας πέρασε απαρατήρητο, με την πιθανότητα κάποιοι «αντιρατσιστές» να το δικαιολογήσουν ως «αντισιωνιστική» ενέργεια, μιας και το περιστατικό αφορούσε Ισραηλινό τραγουδιστή που βρισκόταν στην Αθήνα.

Πρόκειται για τον Ισραηλινό τραγουδιστή Ελιόρ Ζαντάνι και πρώην διαγωνιζόμενο στην τηλεοπτική εκπομπή «Next Star». Όπως κατήγγειλε ο ίδιος σε ισραηλινά ΜΜΕ, δέχτηκε επίθεση από τρεις αγνώστους, που αναγνώρισαν ότι μιλάει εβραϊκά στο κινητό του, στην Αθήνα. Ο Ζαντάνι βρισκόταν στην πόλη για να γιορτάσει τα γενέθλιά του σε κάποια αθηναϊκή ταβέρνα.

Η ελληνική μουσική και το ελληνικό φαγητό είναι άλλωστε ιδιαίτερα δημοφιλή στους Ισραηλινούς που επισκέπτονται τη χώρα μας. «Βγήκα έξω για να κάνω ένα τηλεφώνημα και, κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, βρέθηκα κοντά στα ταξί, όπου τρία άτομα παρατήρησαν ότι μιλούσα εβραϊκά», έγραψε στον λογαριασμό του στο Instagram ο Ζαντάνι. «Δεν είμαι και πολύ καλός στο να κρύβω το γεγονός ότι είμαι Ισραηλινός». Ο Ζαντάνι καταγγέλλει πως δέχτηκε επίθεση από τρεις αγνώστους, που του φώναζαν μάλιστα «Free Palestine». Το περιστατικό αυτό δεν είναι το μόνο.

Σύμφωνα με τη σελίδα «Καταπολεμήστε τον Αντισημιτισμό - Combat Antisemitism», σερβιτόρος στην καφετέρια Vinoir Bistro στο κέντρο της Αθήνας αρνήθηκε να σερβίρει Ισραηλινή τουρίστρια, όταν έμαθε την εθνικότητά της. «Δεν υπάρχει ναργιλές για σένα», της είπε, παίρνοντας πίσω αυτόν που είχε παραγγείλει και αρνούμενος να τη σερβίρει.

Εδώ δεν μιλάμε για «εγκληματίες πολέμου», ούτε για κάποιους εκπροσώπους της κυβέρνησης του κράτους του Ισραήλ.

Μιλάμε για απλούς πολίτες που έτυχε να μιλούν εβραϊκά.

Για τις δεκάδες επιθέσεις και τα περιστατικά ρατσισμού κατά μεταναστών εκδίδονται, και πολύ σωστά, ανακοινώσεις καταδίκης.

Δεν βλέπουμε όμως την ίδια ευαισθησία όταν το μοναδικό τεκμήριο ενοχής είναι το ισραηλινό διαβατήριο ή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, απλώς η εβραϊκή γλώσσα.

Αφού οι αντιρατσιστικές οργανώσεις και οι φορείς γνωρίζουν πολύ καλά ότι η ρατσιστική βία καλλιεργείται μέσα από την ανοχή στον εκφοβισμό, στις απειλές και στους αποκλεισμούς και μπορεί να κλιμακωθεί μέχρι τη δολοφονία, όπως μας υπενθυμίζει η περίπτωση του Πακιστανού εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν το 2013, γιατί δεν επιδεικνύουν την ίδια ευαισθησία όταν τα θύματα είναι Ισραηλινοί; Για το ξεκάθαρο αυτό αντισημιτικό περιστατικό θα βγει άραγε καμιά αντιρατσιστική συλλογικότητα να το καταδικάσει; Ή θα καλυφθεί πίσω από τη δικαιολογία του «αντισιωνισμού» που βάζει στο στόχαστρο τους Ισραηλινούς πολίτες, γέρους και παιδιά που κάνουν κρουαζιέρα και τουρίστες που μιλούν εβραϊκά, έχοντας γεμίσει π.χ. τα Εξάρχεια με υποτιθέμενα αντισιωνιστικά συνθήματα και αφίσες, μερικά από τα οποία δεν διστάζουν να προτρέψουν στη δολοφονία «σιωνιστών».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους