⚓ Ελευθέριος Χανδρινός – Ο ηρωικός Πλωτάρχης του «Λέσβος» που έκανε τους Τούρκους να "χάσουν τα αυγά και τα πασχάλια"⚔️🇬🇷 «Καράβια άνευ ικανού εμψύχου υλικού είναι μόλυβδος βαρύς βυθιζόμενος εντός...

Πλήρες Κείμενο:

⚓ Ελευθέριος Χανδρινός – Ο ηρωικός Πλωτάρχης του «Λέσβος» που έκανε τους Τούρκους να "χάσουν τα αυγά και τα πασχάλια"⚔️🇬🇷 «Καράβια άνευ ικανού εμψύχου υλικού είναι μόλυβδος βαρύς βυθιζόμενος εντός ύδατος» ~Ναυαρχός Παύλος Κουντουριώτης~🇬🇷🌊 Η ιστορία του Πλωτάρχη Ελευθέριου Χανδρινού αποτελεί μια από τις πλέον συγκλονιστικές και ταυτόχρονα παραγνωρισμένες σελίδες της νεότερης ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας.

Η γενναιότητα, η αποφασιστικότητα και η στρατηγική του ευφυΐα έφεραν ανατροπές(έστω τοπικές) στον ρου των γεγονότων κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.Δυστύχως όμως όπως συνήθως σε ανάλογες περιπτώσεις, ο ηρωικός του αγώνας έμεινε σιωπηλός, θαμμένος κάτω από τη σκόνη της πολιτικής σκοπιμότητας και της ανθρώπινης ιδιοτέλειας.Στο παρακάτω αφιερώμα δεν αφηγούμαι μόνο μια στρατιωτική επιτυχία, αλλά τιμώ την ψυχή και την ακεραιότητα ενός άνδρα που υπηρέτησε με καθήκον και τιμή, ανεξάρτητα από τις αναγνωρίσεις ή την ευρεία προβολή. «Στα κύματα της ιστορίας, δεν είναι τα μεγάλα καράβια που γράφουν έπος αλλά οι μεγάλοι καπετάνιοι.»🏅⚓ Ήταν 13 Ιουλίου 1974, όταν το ελληνικό αρματαγωγό «Λέσβος» (L-172) απέπλευσε από τις Κεχριές Κορινθίας με κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Ελευθέριο Χανδρινό.Αποστολή του να μεταφέρει μια νέα δύναμη της ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο και να επιστρέψει με εκείνους που είχαν ολοκληρώσει τη θητεία τους.

Ένα πλοίο που είχε να εκτελέσει μια επιχείρηση ρουτίνας ή έτσι έδειχνε.

Στις 19 Ιουλίου, η αποστολή ολοκληρώθηκε.

Το «Λέσβος» απέπλευσε από την Κύπρο με 450 άνδρες που επέστρεφαν στην Ελλάδα.

Το επόμενο πρωί, 20 Ιουλίου 1974, το ραδιόφωνο του πλοίου έσπασε τη σιωπή της θάλασσας τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Χωρίς δισταγμό, ο Χανδρινός λαμβάνει εντολή να αποβιβάσει τους άνδρες στην Πάφο.

Ήταν διαταγή δύσκολη και συνάμα επικίνδυνη,η περιοχή φλεγόταν από συγκρούσεις, και το «Λέσβος», παλαιό πλοίο τύπου LST, δεν είχε σχεδιαστεί για μάχη.Παρολαυτά όμως, ο έμπειρος αξιωματικός υπάκουσε με ακρίβεια, αποφασιστικότητα και ψυχραιμία.

Μόλις αποβίβασε τους άνδρες, ο Χανδρινός αντιλήφθηκε τις επιθέσεις Τουρκοκυπρίων εναντίον της ελληνικής φρουράς στην Πάφο.

Τότε πήρε τη γενναία, προσωπική απόφαση που θα τον έκανε αθάνατο,παρέμεινε στην περιοχή και άνοιξε πυρ με τα πυροβόλα των 40mm Bofors εναντίον των τουρκοκυπριακών θέσεων.

Για περίπου 70 λεπτά, το «Λέσβος» έβαλλε με σχεδόν 1.000 βλήματα, στοχεύοντας προσεκτικά εχθρικές εγκαταστάσεις και κέντρα πυρός.

Η δράση του πλοίου ήταν καταλυτική, οι θέσεις των Τουρκοκυπρίων καταστράφηκαν, και τα δύο τουρκοκυπριακά τάγματα που δρούσαν στην Πάφο παραδόθηκαν.Η Πάφος σώθηκε.Κι ένας πλωτάρχης απέδειξε ότι το καθήκον δεν γνωρίζει αριθμούς, αλλά ψυχή.

Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής, ο Χανδρινός, γνωρίζοντας ότι η τουρκική αεροπορία θα αναζητούσε το πλοίο, διέταξε πορεία νότια, προς την Αίγυπτο ώστε να παραπλανήσει τον εχθρό.Ήταν μια κίνηση ναυτικής ιδιοφυΐας, το πλοίο διέφυγε ανενόχλητο, ενώ οι τουρκικές δυνάμεις πίστεψαν ότι ολόκληρη ελληνική νηοπομπή έπλεε προς την Κύπρο.

Η παρανόηση αυτή προκάλεσε πανικό στην τουρκική διοίκηση.Τρία τουρκικά αντιτορπιλικά, τα “Kocatepe”, “Adatepe” και “Fevzi Çakmak”, στάλθηκαν να εντοπίσουν τη φανταστική νηοπομπή.Στην περιοχή έσπευσαν και τουρκικά μαχητικά F-100 και F-104.

Η τραγωδία δεν άργησε τα αεροσκάφη θεώρησαν τα τουρκικά πλοία ελληνικά και τα βομβάρδισαν.

Το “Kocatepe” βυθίστηκε με βαριές απώλειες, ενώ τα άλλα δύο υπέστησαν σοβαρές ζημιές.

Ήταν η μοναδική ναυτική απώλεια της Τουρκίας στον πόλεμο του 1974 και προκλήθηκε από το ίδιο της το χέρι και όλα αυτά ξεκίνησαν από τη γενναία παρουσία ενός μόνο ελληνικού πλοίου με έναν ηρωικό καπετάνιο.

Παρά την τεράστια σημασία της δράσης του, ο Πλωτάρχης Χανδρινός δεν τιμήθηκε τότε όπως άξιζε.Η Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη μεταπολιτευτική σιωπή και στην επίσημη αποφυγή αναφοράς σε πολεμική εμπλοκή, δεν αναγνώρισε ποτέ επίσημα ότι το «Λέσβος» πολέμησε. Ο Χανδρινός, πιστός στο καθήκον, δεν παραπονέθηκε ποτέ.Υπηρέτησε με αξιοπρέπεια, ανέβηκε σταδιακά σε βαθμούς, και τελικά υπηρέτησε (ειρωνεία της ιστορίας)ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Άγκυρα, ανάμεσα σε εκείνους που κάποτε είχαν πληγεί από το λάθος που ο ίδιος είχε προκαλέσει άθελά του με την ευφυΐα του.

Το 1986, υπέστη σοβαρό τροχαίο ατύχημα κοντά στην γενέτειρα του Κομοτηνή.Μετά από χρόνια ταλαιπωρίας, απεβίωσε το 1994, αφήνοντας πίσω του το όνομα ενός ήρωα της θάλασσας και της συνείδησης.

Μόνο δεκαετίες αργότερα, η Πολιτεία και το Πολεμικό Ναυτικό άρχισαν να αποδίδουν ελάχιστες τιμές αναλόγως με την προσφορά του στον αξιωματικό που τίμησε το λειτούργημά του πέρα από κάθε προσδοκία.Σήμερα ένας δρόμος στην Πάφο και μια προτομή στο νησί καταγωγής του την Κέρκυρα φέρουν το όνομά του. Ο Πλωτάρχης Ελευθέριος Χανδρινός δεν υπήρξε ένας απλός κυβερνήτης υπήρξε σύμβολο ευθύνης, ήθους και ελληνικού θάρρους. «Δεν είχε μαζί του στόλο είχε μόνο το καθήκον.

Δεν πολέμησε για νίκη πολέμησε για τιμή.

Κι αυτή η τιμή είναι τώρα το πανί του, που φουσκώνει αιώνια στο πέλαγος της μνήμης.» Αθάνατος ο Πλωτάρχης Ελευθέριος Χανδρινός, ο Καπετάνιος του “Λέσβος” και της Ελλάδας.⚔️🇬🇷 ✍ Στυλ. Καβάζης Υ.Γ. ⚓🇬🇷 Η επόμενη φρεγάτα του ένδοξου Πολεμικού μας Ναυτικού οφείλει να φέρει το όνομα «Ελευθέριος Χανδρινός» όχι απλώς ως τιμή σε έναν ήρωα, αλλά ως διαρκή υπενθύμιση του τι σημαίνει καθήκον, ψυχή και ευθύνη πάνω στα κύματα της πατρίδας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους