Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι νίκη των Δημοκρατικών, ακόμη και σε παραδοσιακά προπύργια των Ρεπουμπλικανών.

Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι μια ηχηρή ήττα του Τραμπ.

Της αλαζονείας, του παραλογισμού, της ακρίβειας, των κοινωνικών ανισοτήτων, των πολεμικών τυχοδιωκτισμών και της εξουσίας που πίστεψε πως μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν.

Κι εκεί που λέγαμε «φαντάσου να έχει κι άλλο πάτο η Αμερική», ήρθε η ανατροπή και αναθαρρήσαμε! Θα μου πεις, ρε Αθηνά, πόσο επηρεάζει την καθημερινότητά σου όλο αυτό; Το ζήτημα είναι πρωτίστως ηθικό, αξιακό, κοινωνικό.

Είναι εκείνη η βαθιά ανακούφιση, όταν η αλαζονεία τρώει τα μούτρα της και η δημοκρατία θυμίζει πως δεν έχει πει την τελευταία της λέξη. «Μπορείς να ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους για όλο τον καιρό, αλλά δεν μπορείς να ξεγελάς όλους για πάντα». Μια φράση που αποδίδεται στον Αβραάμ Λίνκολν και σήμερα ακούγεται πιο επίκαιρη από ποτέ.

Και μακάρι να αρχίσουν να μετριούνται τα ψωμιά όχι μόνο του Τραμπ, αλλά και των κάθε λογής Μασκ, ολιγαρχών και δισεκατομμυριούχων που μπέρδεψαν τον πλούτο με το δικαίωμα να ορίζουν τις ζωές των άλλων.

Γιατί, ευτυχώς, οι κοινωνίες δεν είναι ούτε επιχειρήσεις τους ούτε τσιφλίκια τους. Και οι πολίτες δεν είναι υπάλληλοί τους. Για να δούμε...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους