[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

ΟΙ ΑΡΧΕΓΟΝΟΙ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΙ ΚΑΙ Η ΧΑΜΕΝΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΤΩΝ (ΜΕΡΟΣ Β΄) Γράφει η Διονυσία Κλαρινετατζή Σχολή Αειζωίας --- Εισαγωγή: Η Μεγάλη Πλάνη της Γραμμικής Εξέλιξης Η σύγχρονη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΟΙ ΑΡΧΕΓΟΝΟΙ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΙ ΚΑΙ Η ΧΑΜΕΝΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΤΩΝ (ΜΕΡΟΣ Β΄) Γράφει η Διονυσία Κλαρινετατζή Σχολή Αειζωίας

--------------------------------- Εισαγωγή: Η Μεγάλη Πλάνη της Γραμμικής Εξέλιξης Η σύγχρονη συμβατική επιστήμη επιμένει σε ένα στενό ιστορικό αφήγημα: ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι ένα πρόσφατο φαινόμενο μόλις 5.000 ή 6.000 ετών.

Μας διδάσκουν ότι όλα ξεκίνησαν από πρωτόγονους κυνηγούς των σπηλαίων, οι οποίοι εξελίχθηκαν αργά σε γεωργούς της νεολιθικής εποχής, ώσπου ξαφνικά, γύρω στο 3000 π.Χ., αναδύθηκαν εκ του μηδενός τα τεράστια μνημεία, οι προηγμένες γλώσσες και οι πολύπλοκες κοινωνίες... Αυτή η θεώρηση καταρρέει αν ανοίξει κανείς τα αυθεντικά αρχαία κείμενα, τις ιερές παραδόσεις των μυστηρίων και τα αποσιωπημένα γεωλογικά αρχεία.

Για τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, τους Ορφικούς, τους Πυθαγόρειους, αλλά και για τα πανάρχαια ιερατεία της Αιγύπτου, ο χρόνος δεν ήταν μια ευθεία γραμμή.

Ήταν μια αιώνια, σπειροειδής κυκλική πορεία.

Στον διάλογο Κριτίας και στον Τίμαιο του Πλάτωνα, οι Αιγύπτιοι αρχιερείς των Θηβών και της Σάιδος αποκαλύπτουν στον Αθηναίο νομοθέτη Σόλωνα μια αλήθεια που προκαλεί ίλιγγο: «Σόλωνα, Σόλωνα, εσείς οι Έλληνες μένετε πάντα παιδιά και δεν υπάρχει ανάμεσά σας γέροντας... Είστε όλοι νέοι στις ψυχές, γιατί δεν κρατάτε μέσα σας καμία αρχαία δοξασία από παλιά παράδοση, ούτε καμία γνώση λευκασμένη από τον χρόνο.

Πολλές και ποικίλες καταστροφές των ανθρώπων έχουν συμβεί και θα ξανασυμβούν, οι μεγαλύτερες με τη φωτιά και το νερό, και άλλες μικρότερες με μυριάδες άλλες αιτίες... Εσείς θυμάστε μονάχα έναν κατακλυσμό, ενώ είχαν προηγηθεί τόσοι άλλοι!» Όταν ο Ηρόδοτος ταξίδεψε στην Αίγυπτο, οι ιερείς τού έδειξαν τα ξύλινα αγάλματα των 345 διαδοχικών γενεών αρχιερέων, αποδεικνύοντας μια αδιάκοπη καταγραφή που ξεπερνούσε τις 11.340 επίσημες ιστορικές περιόδους! Του ανέφεραν μάλιστα ένα κοσμογονικό μυστικό: ότι κατά τη διάρκεια αυτής της αχανούς εποχής, ο Ήλιος άλλαξε τέσσερις φορές το σημείο της ανατολής του, ανατέλλοντας δύο φορές από εκεί που σήμερα δύει και δύο φορές από εκεί που ανατέλλει.

Αυτό αποτελεί την καταγραφή διαδοχικών αναστροφών των μαγνητικών και γεωγραφικών πόλων της Γης.

Πριν από τους κατακλυσμούς της κλασικής μνήμης, πριν από τον Ωγύγη, τον Δευκαλίωνα και τον Δάρδανο, απλώνεται μια απέραντη προϊστορία εκατοντάδων χιλιάδων ετών.

Σε αυτό το δεύτερο μέρος, κατεβαίνουμε στην άβυσσο του προϊστορικού χρόνου για να εξερευνήσουμε τους τρεις αρχέγονους κατακλυσμούς που εξαφάνισαν προηγούμενες τιτανικές ανθρωπότητες και έσβησαν από τον χάρτη τις πρώτες ιερές γραφές του πλανήτη. 1. Ο Πρωταρχικός Κατακλυσμός και τα Πρώτα Ρήγματα της Αιγηίδος (~120.000 - 100.000 π.Χ.) Η πρώτη μεγάλη παγκόσμια καταστροφή που αφορά άμεσα τον ελληνικό και μεσογειακό χώρο χάνεται στα βάθη της Μεσοπαγετώδους Περιόδου (Eemian). Η Σταδιακή Καταβύθιση της Αιγηίδος Όπως έχουμε αναλύσει και στο παρελθόν, η καταβύθιση της ενιαίας ηπείρου της Αιγηίδος δεν υπήρξε ένα ξαφνικό γεγονός μιας ημέρας.

Ήταν μια μακρά, δραματική και σταδιακή γεωλογική διεργασία δεκάδων χιλιάδων ετών, η οποία ξεκίνησε από τα πανάρχαια βάθη του χρόνου και ολοκληρώθηκε οριστικά γύρω στο 14.000–12.000 π.Χ., με το λιώσιμο των παγετώνων που σφράγισε τον κατακλυσμό του Ωγύγου και δημιούργησε τη σημερινή μορφή του Αιγαίου Αρχιπελάγους.

Περίπου 120.000 χρόνια πριν από σήμερα, καταγράφεται το πρώτο κολοσσιαίο ρήγμα αυτής της διαδικασίας.

Η στάθμη των παγκόσμιων ωκεανών ανέβηκε τότε κατά 6 έως 9 μέτρα πάνω από τη σημερινή.

Η συμπαγής ξηρά της Αιγηίδος, που ένωνε αδιάσπαστα την ηπειρωτική Ελλάδα με τη Μικρά Ασία και απλωνόταν νότια πέρα από την Κρήτη, υπέστη τις πρώτες βαθιές τεκτονικές ρωγμές... Τεράστιες εσωτερικές λίμνες και ποτάμια συστήματα υπερχείλισαν, ανοίγοντας τα πρώτα θαλάσσια κανάλια. Ο Πολιτισμός των Κυκλώπων και των Εκατόγχειρων Ο Ησίοδος στη Θεογονία του τοποθετεί σε αυτή την αχανή εποχή την εμφάνιση των Κυκλώπων και των Εκατόγχειρων.

Η εναλλακτική ιστοριογραφία απογυμνώνει τον μύθο από τη στρεβλή εικόνα των τεράτων: •Οι Κύκλωπες ήταν οι πρώτες μεγαλιθικές ιερατικές αδελφότητες.

Το «ένα μάτι» στο μέτωπο συμβόλιζε το αφυπνισμένο ενεργειακό κέντρο του τρίτου ματιού, τη διαισθητική όραση που τους επέτρεπε να αντιλαμβάνονται τα μαγνητικά και γεωδαιτικά πεδία της γης.

Ήταν οι πρωταρχικοί αρχιτέκτονες που γνώριζαν τους νόμους της ακουστικής ανύψωσης και της μεταφοράς πολυτονικών λίθων, χτίζοντας τα πρωταρχικά ενεργειακά τείχη. •Οι Εκατόγχειρες αντιπροσώπευαν τη μηχανική και κατασκευαστική υπερδύναμη, δηλαδή συντεχνίες οργανωμένων κατασκευαστών που μπορούσαν να μετακινούν όγκους χώματος και βράχων με απίστευτη ταχύτητα και συντονισμό... Ο πρωταρχικός εκείνος κατακλυσμός εξαφάνισε τα πρώτα επιφανειακά ιερά αυτού του πολιτισμού, αφήνοντας πίσω μόνο τα θεμέλια των κυκλώπειων δομών πάνω στα οποία πάτησαν οι επόμενες γενιές. 2. Ο Κατακλυσμός της Τριτωνίδος Λίμνης και η Ενιαία Μεσογειακή Λεκάνη (~70.000 – 50.000 π.Χ.) Το δεύτερο μεγάλο προϊστορικό δράμα διαδραματίστηκε στα νότια όρια του μεσογειακού μας κόσμου, σε μια περιοχή που σήμερα σκεπάζεται από την άμμο της Σαχάρας. Το Γεωγραφικό Τοπίο: Η Ενιαία Μεσογειακή Γέφυρα Πριν από τις μεγάλες καταβυθίσεις, ο γεωγραφικός χάρτης δεν είχε καμία σχέση με τον σημερινό. Η Μεσόγειος δεν ήταν μια ανοιχτή, απροσπέλαστη θάλασσα... Υπήρχαν τεράστιες φυσικές χερσαίες γέφυρες που ένωναν τη νότια Ευρώπη με τη Βόρεια Αφρική: • Μία ισχυρή χερσαία λωρίδα ένωνε την Ιβηρική χερσόνησο με το Μαρόκο στην περιοχή του Γιβραλτάρ. •Μια δεύτερη, εκτεταμένη χερσαία γέφυρα ένωνε την Ιταλική χερσόνησο και τη Σικελία απευθείας με την Τυνησία. •Στα ανατολικά, τα ρηχά περάσματα και η προέκταση της Κρήτης δημιουργούσαν άμεσες θαλάσσιες και χερσαίες προσβάσεις προς τις ακτές της Λιβύης και της Αιγύπτου. Η Βόρεια Αφρική δεν ήταν έρημος.

Ήταν αναπόσπαστο τμήμα του ενιαίου μεσογειακού πολιτισμικού κύκλου.

Διασχιζόταν από τεράστιους πλωτούς ποταμούς και φιλοξενούσε μια γιγαντιαία εσωτερική θάλασσα γλυκού νερού, την οποία οι αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί και γεωγράφοι ονόμαζαν Τριτωνίδα Λίμνη. Το Γεωλογικό Χρονικό Ο ιστορικός Διόδωρος ο Σικελιώτης (Βιβλίο Γ΄) διασώζει μια παράδοση που η επίσημη ιστορία προσπερνά: Η Τριτωνίδα λίμνη χωριζόταν από τον Ατλαντικό Ωκεανό μέσω μιας στενής φυσικής λωρίδας ξηράς.

Κατά τη διάρκεια ενός σφοδρού σεισμικού παροξυσμού και μιας τεκτονικής καθίζησης, το φυσικό φράγμα κατέρρευσε.

Τα νερά του Ατλαντικού ξεχύθηκαν με αφάνταστη ορμή στο εσωτερικό της λεκάνης.

Ολόκληρες χώρες, πόλεις και εύφορες πεδιάδες εξαφανίστηκαν κάτω από το νερό.

Οι λαοί που κατοικούσαν στις όχθες της, οι προϊστορικοί Άτλαντες της Αφρικής και οι Γοργόνες (που δεν ήταν μυθικά τέρατα, αλλά ένα πολεμικό μητριαρχικό βασίλειο υψηλής ισχύος), υπέστησαν καθολική καταστροφή. Η Επιστροφή της Γνώσης: Το Μυστικό της Αθηνάς Τριτογένειας Από αυτόν ακριβώς τον κατακλυσμό προέρχεται το αρχέγονο προσωνύμιο της θεάς Αθηνάς ως Τριτογένεια (η γεννημένη στην Τριτωνίδα). Η αρχαία παράδοση αναφέρει ότι η θεά ανατράφηκε στις όχθες της Τριτωνίδος λίμνης.

Στην εναλλακτική ιστοριογραφία, αυτό αποκρυπτογραφεί μια τεράστια αλήθεια: Η Τριτωνίδα υπήρξε ένα προκεχωρημένο νότιο ιερατικό φυλάκιο του πρωτο-πελασγικού μεσογειακού κόσμου.

Όταν η περιοχή κατακλύστηκε από τα νερά και αργότερα άρχισε να αποξηραίνεται βίαια, οι επιζήσαντες φορείς της ιερής γνώσης κινήθηκαν βόρεια, διασχίζοντας τις χερσαίες γέφυρες και τα θαλάσσια περάσματα.

Η γνώση επέστρεψε στο μητρικό της κέντρο: στον αιγαιακό χώρο.

Η μεταφορά της λατρείας και των επιστημών της Αθηνάς στην Αττική και στην Πελοπόννησο ήταν η επανένωση της διασωθείσας μεσογειακής σοφίας με την κοιτίδα της.

Μετά από χιλιετίες, τα νερά της Τριτωνίδος χάθηκαν στο υπέδαφος, οι άνεμοι άλλαξαν τροχιά και η εύφορη γη μετατράπηκε στο απέραντο νεκροταφείο άμμου που σήμερα ονομάζουμε Σαχάρα. 3. Η Παγκόσμια Εκπύρωση και ο Κατακλυσμός του Φαέθοντος (~28.000 – 26.000 π.Χ.) Ο τρίτος προϊστορικός κατακλυσμός δεν ξεκίνησε από το νερό, αλλά από τη φωτιά.

Στην αρχαιοελληνική παράδοση έμεινε ως ο μύθος της πτώσης του Φαέθοντος. Ο Μύθος και η Αστρονομική του Αποκωδικοποίηση Ο μύθος αφηγείται ότι ο νεαρός Φαέθων, γιος του Ήλιου, πήρε το πύρινο άρμα του πατέρα του, έχασε τον έλεγχο και πλησίασε επικίνδυνα τη Γη, καίγοντας τα δάση, εξατμίζοντας τους ποταμούς και προκαλώντας παγκόσμια ανάφλεξη, μέχρι που ο Ζευς τον χτύπησε με κεραυνό και το άρμα έπεσε στον ποταμό Ηριδανό. Ο Πλάτων στον Τίμαιο εξηγεί με απόλυτη επιστημονική διαύγεια: «Αυτό που λέγεται σαν μύθος, ότι δηλαδή ο Φαέθων έκαψε τη Γη και κεραυνώθηκε, κρύβει μια μεγάλη αστρονομική αλήθεια: πρόκειται για την περιοδική απόκλιση των ουράνιων σωμάτων που κινούνται στον χώρο και την καταστροφή των όντων επάνω στη γη από τεράστιες εκπυρώσεις που συμβαίνουν σε μεγάλα χρονικά διαστήματα». Το Κοσμικό Συμβάν Περίπου 28.000 χρόνια πριν, στο κλείσιμο ενός Μεγάλου Πλατωνικού Ενιαυτού (ο πλήρης κύκλος των 25.920 ετών της Μετάπτωσης των Ισημεριών), ένα γιγαντιαίο ουράνιο σώμα- θραύσματα ενός διαλυμένου κομήτη ή ένας τεράστιος αστεροειδής- εισήλθε στην ατμόσφαιρα της Γης... Η θερμοκρασία στην ανώτερη ατμόσφαιρα εκτοξεύθηκε σε χιλιάδες βαθμούς Κελσίου.

Τεράστιες παγκόσμιες πυρκαγιές ξέσπασαν ταυτόχρονα στην Ευρώπη, στην Ασία και στην Αμερική.

Ο ουρανός σκοτείνιασε από τα σύννεφα αιθάλης για δεκαετίες. Η Μετάβαση από τη Φωτιά στο Νερό Η τεράστια θερμική έκρηξη είχε μια άμεση συνέπεια: έλιωσε ακαριαία τεράστιους όγκους των παγετώνων του βόρειου ημισφαιρίου.

Η εκπύρωση μετατράπηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες στον πιο καταστροφικό κατακλυσμό υδάτων.

Ο μυθικός ποταμός Ηριδανός (το τεράστιο ποτάμιο σύστημα που διέσχιζε την κεντρική και βόρεια Ευρώπη πριν την κατάρρευση των πάγων) υπερχείλισε.

Δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού και λάσπης έπνιξαν τις πεδιάδες της Ευρώπης και της Μεσογείου.

Ήταν το τέλος των Τιτανικών Δυναστειών, της ανθρωπότητας που είχε φτάσει σε απίστευτα ύψη υλικής δύναμης, αλλά παρασύρθηκε από την ύβρη της κυριαρχίας επί των στοιχείων της φύσης. 4. Η Χαμένη Προκατακλυσμιαία Γραφή: Πώς Επικοινωνούσαν οι Πρώτοι Άνθρωποι; Το μεγαλύτερο λάθος της συμβατικής αρχαιολογίας είναι ο ισχυρισμός ότι η γραφή εμφανίστηκε ξαφνικά από τους Σουμέριους ή τους Φοίνικες για να καταγράφονται εμπορικές συναλλαγές.

Στους αρχαίους κύκλους των εκατοντάδων χιλιάδων ετών, η γραφή δεν ήταν ένα απλό εργαλείο καταγραφής υλικών αγαθών.

Ήταν μια ιερή, κραδασμική επιστήμη συντονισμού της ύλης με το πνεύμα... Μέσα από τη μελέτη των αρχαίων πηγών και των ανεξάρτητων ερευνών, διαπιστώνουμε ότι υπήρξαν τρεις διαδοχικές μορφές γραφής πριν από τους νεότερους κατακλυσμούς: Α. Η Κραδασμική Ιδεογραφία των Συμβόλων (Πριν από 50.000 χρόνια) Στους αρχαιότερους κύκλους, η γλώσσα δεν είχε ανάγκη από γράμματα και φθόγγους.

Αποτελούνταν από θεμελιώδη γεωμετρικά σύμβολα, σπείρες, μαιάνδρους, τρίγωνα και ενεργειακούς κώνους.

Αυτά τα σύμβολα δεν διαβάζονταν φωναχτά.

Ενεργούσαν απευθείας στα εγκεφαλικά κύματα του ανθρώπου, μεταφέροντας ολοκληρωμένες έννοιες και συναισθήματα χωρίς τη μεσολάβηση των λέξεων.

Ίχνη αυτής της πρωταρχικής κραδασμικής γραφής βρίσκονται σήμερα χαραγμένα σε σπήλαια και ανεξήγητους μεγαλίθους σε ολόκληρο τον πλανήτη, τα οποία οι σύγχρονοι αρχαιολόγοι απορρίπτουν επιπόλαια ως «απλά διακοσμητικά σχέδια». Β. Οι Στήλες του Ερμού και του Σηθ: Η Διάσωση της Γνώσης Ο Ιώσηπος αλλά και οι αρχαίοι νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι (Ιάμβλιχος, Πρόκλος), διασώζουν μια συγκλονιστική παράδοση: Γνωρίζοντας οι παλαιοί σοφοί ότι η Γη καθαρίζεται περιοδικά άλλοτε από τη φωτιά και άλλοτε από το νερό, κατασκεύαζαν δύο ειδών στήλες για να προστατεύσουν τη συμπαντική γνώση: •Στήλες από λίθο, οι οποίες δεν μπορούσαν να καταστραφούν από τα νερά του κατακλυσμού. •Στήλες από μέταλλο ή οπτή πλίνθο (τούβλο ψημένο), οι οποίες δεν μπορούσαν να λιώσουν από τις παγκόσμιες εκπυρώσεις.

Πάνω σε αυτές τις στήλες χάραζαν τους αστρονομικούς κύκλους, τα μαθηματικά της γης και τους νόμους της συμπαντικής δικαιοσύνης.

Μετά από κάθε καταστροφή, οι επιζώντες μύστες αναζητούσαν αυτές τις στήλες στα ψηλά βουνά και στα βάθη των σπηλαίων για να επανεκκινήσουν τον πολιτισμό. Γ. Τα Πρωτο-Πελασγικά Γράμματα (Η Πινακίδα του Δισπηλιού) Όταν φτάνουμε στα όρια της νεότερης εποχής, η γραφή παίρνει τη μορφή οργανωμένων συλλαβικών και φωνητικών συμβόλων... Η ανακάλυψη της ξύλινης πινακίδας του Δισπηλιού στην Καστοριά, επίσημα χρονολογημένης με άνθρακα-14 στο 5260 π.Χ., απέδειξε ότι στον ελλαδικό χώρο υπήρχε πλήρως ανεπτυγμένη γραφή χιλιάδες χρόνια πριν από τις σφηνοειδείς γραφές της Ανατολής.

Τα σύμβολα του Δισπηλιού συνδέονται άμεσα με τα σύμβολα της κυκλαδικής περιόδου και τις πινακίδες της Βίντσα στα Βαλκάνια, αποδεικνύοντας ότι ένας τεράστιος, ενιαίος προκατακλυσμιαίος πολιτισμός, ο Πελασγικός, κατείχε τον γραπτό λόγο πολύ πριν τα νερά σαρώσουν ξανά τη λεκάνη του Αιγαίου. Χρονολογική Σύνοψη των Αρχέγονων Κατακλυσμών Για να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα της αχανούς αυτής προϊστορίας, ας δούμε συνοπτικά τη διαδοχή των κοσμικών συμβάντων: •Πρωταρχικός Κατακλυσμός Αιγηίδος (~120.000 – 100.000 π.Χ.) Απότομο λιώσιμο των πάγων της μεσοπαγετώδους περιόδου και άνοδος των ωκεανών κατά 9 μέτρα.

Πρώτα βαθιά ρήγματα στη συμπαγή μάζα της Αιγηίδος, μια διαδικασία καταβύθισης που εξελίχθηκε σταδιακά σε βάθος χιλιετιών και ολοκληρώθηκε οριστικά γύρω στο 14.000 π.Χ. Η μεγαλιθική εποχή των Κυκλώπων, όπου χάνονται τα πρώτα ενεργειακά κέντρα της γης. •Κατακλυσμός της Τριτωνίδος Λίμνης (~70.000 – 50.000 π.Χ.) Σεισμική ρήξη του φράγματος του Ατλαντικού και εισβολή των ωκεάνιων υδάτων στη Βόρεια Αφρική.

Καταβύθιση των πολιτειών της περιοχής μέσα στην ενιαία μεσογειακή λεκάνη, που τότε συνδεόταν με χερσαίες γέφυρες μέσω Γιβραλτάρ και Σικελίας.

Μετατροπή της εύφορης περιοχής στη σημερινή έρημο Σαχάρα και επιστροφή των επιζώντων ιερατείων της Αθηνάς Τριτογένειας στο μητρικό κέντρο του Αιγαίου. • Εκπύρωσις και Κατακλυσμός του Φαέθοντος (~28.000 – 26.000 π.Χ.) Κοσμική πρόσκρουση ουράνιου σώματος, παγκόσμια πύρινη καταιγίδα και επακόλουθη ραγδαία τήξη των βόρειων παγετώνων.

Υπερχείλιση του ποταμού Ηριδανού, πλημμύρα ολόκληρης της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης.

Τέλος των Τιτανικών γενεών και διάσωση της γνώσης μέσα από τις πέτρινες και μεταλλικές «Στήλες του Ερμού». Γιατί ο Πολιτισμός «Μοιάζει» να Ξεκινάει Πάντα από το Μηδέν; Το μεγάλο μυστήριο που προβληματίζει τους ερευνητές λύνεται αν κατανοήσουμε τον απλό φυσικό μηχανισμό κάθε παγκόσμιας καταστροφής.

Όταν ένας κατακλυσμός ή μια εκπύρωση χτυπά τον πλανήτη: •Οι προηγμένες πόλεις, οι βιβλιοθήκες, τα ιερατεία και τα κέντρα των επιστημών βρίσκονται πάντοτε στις πεδιάδες, στις εκβολές των ποταμών και στα παράλια.

Αυτά τα κέντρα είναι τα πρώτα που θάβονται κάτω από εκατοντάδες μέτρα λάσπης ή καταλήγουν στον πυθμένα της θάλασσας μέσα σε λίγες ώρες. •Οι μοναδικοί άνθρωποι που επιβιώνουν είναι εκείνοι που βρίσκονται στα απρόσιτα βουνά.

Ποιοι είναι αυτοί; Είναι οι βοσκοί, οι κυνηγοί, οι απομονωμένοι πληθυσμοί.

Άνθρωποι σκληραγωγημένοι που γνωρίζουν πώς να ανάβουν φωτιά και να επιβιώνουν στο κρύο, αλλά αγνοούν την ανώτερη αστρονομία, τη ναυσιπλοΐα και τη γραφή. •Όταν τα νερά αποσύρονται μετά από δεκαετίες, αυτοί οι ορεσίβιοι κατεβαίνουν στις λασπωμένες κοιλάδες.

Δεν έχουν εργαλεία, δεν έχουν μέταλλα, δεν έχουν βιβλία.

Πρέπει να πλάσουν πηλό με τα χέρια τους, να κυνηγήσουν με πέτρες και να φτιάξουν πρωτόγονα εργαλεία για να μην πεθάνουν από την πείνα.

Όταν λοιπόν ένας σύγχρονος αρχαιολόγος σκάβει και βρίσκει πρωτόγονα λίθινα εργαλεία, υποθέτει λανθασμένα: «Εδώ ξεκίνησε ο άνθρωπος να εξελίσσεται!»... Δεν κατανοεί ότι αυτό που αντικρίζει δεν είναι η αρχή της εξέλιξης, αλλά τα τραγικά απομεινάρια μιας συντριπτικής κατάρρευσης! Η γνώση δεν έσβησε ολοκληρωτικά μόνο επειδή διαφυλάχθηκε από ελάχιστους επιζήσαντες Μύστες που κατέφυγαν στα ιερά σπήλαια του Ολύμπου, του Παρνασσού, της Ίδης και της Σαμοθράκης.

Εκείνοι διατήρησαν τη μνήμη των άστρων και των κατακλυσμών, κλειδώνοντάς την μέσα στους μύθους, ώστε να διασωθεί προφορικά από γενιά σε γενιά μέχρι να ανατείλει η επόμενη εποχή. Το Συμπέρασμα της Εναλλακτικής Ιστοριογραφίας Η προϊστορία της Ελλάδας και της Μεσογείου δεν ξεκίνησε το 3000 π.Χ. Αυτό που ονομάζουμε «αρχή του πολιτισμού» είναι στην πραγματικότητα το πέμπτο ή έκτο ξεκίνημα μιας ανθρωπότητας που επανειλημμένα γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε!!! Κάθε φορά που ένας μεγάλος κοσμικός κύκλος ολοκληρώνεται, η Γη αναδιατάσσει την επιφάνειά της.

Οι πολιτισμοί που στήριξαν τα πάντα στην ύλη, στα κτήρια και στις πόλεις των ακτών, εξαφανίζονται χωρίς να αφήσουν ίχνος... Οι μόνες μαρτυρίες που καταφέρνουν να διαπεράσουν τα πέπλα των εκατοντάδων χιλιάδων ετών είναι εκείνες που κλειδώθηκαν μέσα στα σύμβολα, στους άθικτους γρανιτένιους μεγαλίθους και στις μυστικές παραδόσεις των αρχαίων ιερατείων, εκεί όπου η λέξη «κατακλυσμός» δεν σήμαινε το τέλος του κόσμου, αλλά το αδυσώπητο γύρισμα της μεγάλης κοσμικής κλεψύδρας.

Αν σας αρέσει αυτό το ταξίδι στη βαθιά προϊστορία και επιθυμείτε τη συνέχεια με Μέρος Γ' όπου θα εξερευνήσουμε την απώτατη προϊστορία γράψτε στα σχόλια "περιβάλλον Αρχανθρώπου", για ενα υπέροχο άρθρο για το που περπάτησε και έζησε ο Αρχάνθρωπος των 700.000 ετών! Επίσης, διάβασε και το Α Μέρος της έρευνας ώστε να κάνεις τη σύνδεση στο νου σου και να μην έχεις κενά κατανόησης... (θα βρεις το αρθρο στο προφιλ μου) Σημείωση: Η ένδειξη «Πληροφορίες τεχνητής νοημοσύνης» που εμφανίζεται από το Facebook αφορά αποκλειστικά την εικόνα της δημοσίευσης, η οποία έχει δημιουργηθεί ψηφιακά για λόγους εικονογράφησης και πνευματικών δικαιωμάτων.

Δεν αφορά το κείμενο, την έρευνα ή το περιεχόμενο του άρθρου. Διονυσία Κλαρινετατζή Συγγραφέας άρθρου ⚠️ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ Το περιεχόμενο αυτής της σελίδας αποτελεί προϊόν Εναλλακτικής Ιστοριογραφίας, Γεωμυθολογίας και Διεπιστημονικής Αναζήτησης.

Βασίζεται στη συγκριτική μελέτη πρωτογενών πηγών και ανεξάρτητων ερευνητών, φωτίζοντας πτυχές που το ακαδημαϊκό κατεστημένο αποσιωπά ή αγνοεί.

Γνωρίζουμε ήδη ότι η συμβατική επιστήμη απορρίπτει αυτές τις ερμηνείες.

Συνεπώς, κάθε προσπάθεια αντίκρουσης με συμβατικά επιχειρήματα είναι περιττή, καθώς εκκινούμε από διαφορετική φιλοσοφική αφετηρία.

Η σελίδα αυτή δεν διεκδικεί το μονοπώλιο της απόλυτης αλήθειας, ούτε επιβάλλει δογματικά κανένα συμπέρασμα.

Η ιστορική έρευνα είναι μια ζωντανή, εξελισσόμενη διαδικασία και κανένας φορέας ή άτομο δεν κατέχει τη γνώση ολόκληρη.

Αν δεν συμφωνείτε με αυτή την προσέγγιση, μπορείτε απλώς να προσπεράσετε και να σκρολάρετε παρακάτω. Η Αληθινή Γνώση ελευθερώνει τον Άνθρωπο και δεν τον κάνει ποτέ δογματικό και απόλυτο. #ΑρχέγονοιΚατακλυσμοί #Προϊστορία #Φαέθων #Τριτωνίδα #Κύκλωπες #ΑρχαίαΕλλάδα #ΕναλλακτικήΙστορία #Γεωμυθολογία #Πελασγοί #ΧαμένηΓνώση #Δισπηλιό #Πλάτων #Τίμαιος #ΣχολήΑειζωίας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences