Του Μανώλη Δουβίτσα " Πολλές φορές, όταν η δική μας Αριστερά αναλογίζεται τι ακριβώς είναι η αμερικανική Αριστερά, γύρω και μέσα στο DSA, κινείται ανάμεσα σε δύο λογικές. Από τη μία, την απαξιώνει...
Του Μανώλη Δουβίτσα " Πολλές φορές, όταν η δική μας Αριστερά αναλογίζεται τι ακριβώς είναι η αμερικανική Αριστερά, γύρω και μέσα στο DSA, κινείται ανάμεσα σε δύο λογικές.
Από τη μία, την απαξιώνει απόλυτα ως μια «αριστερή» παραλλαγή του νεοφιλελεύθερου και ιμπεριαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος.
Από την άλλη, σε ορισμένες περιπτώσεις, την αποθεώνει και την καθιστά πρότυπο, ωσάν αυτή τη στιγμή στη Νέα Υόρκη να συνεδριάζουν τα σοβιέτ.
Σε μια συγκυρία διεθνούς και εγχώριας υποχώρησης των δυνάμεων της Αριστεράς, η απόλυτη απαξίωση, ως αντανάκλαση της ήττας αλλά και της πεποίθησης ότι τίποτα δεν ξεφεύγει από την πολιτική μας ματιά, και, από την άλλη, η αποθέωση, ως σανίδα σωτηρίας, είναι στάσεις που δύσκολα αποφεύγονται.
Η συζήτηση στη δημόσια σφαίρα των ΗΠΑ έχει ενταθεί, και θέσεις και πολιτικές λογικές που δεν έβρισκαν έκφραση, τώρα εισέρχονται στο, δύσκολο και επικαθορισμένο επί χρόνια από την απουσία μαζικής Αριστεράς, πολιτικό τοπίο της χώρας.
Είναι ενδιαφέρον ότι σε μια χώρα που υπήρξε και εξακολουθεί να είναι βασικός εξαγωγέας αντικομμουνισμού, και όπου ακόμη και η λέξη «σοσιαλισμός» αποτελούσε για χρόνια ταμπού, σχεδόν το 40% των ερωτηθέντων δήλωσε, σε δημοσκόπηση της Washington Post τον περασμένο Ιούλιο, ότι θα εξέταζε το ενδεχόμενο να ψηφίσει έναν δημοκρατικό σοσιαλιστή για πρόεδρο.
Το ποσοστό αυτό ανερχόταν στο 46% μεταξύ των ψηφοφόρων κάτω των 30 ετών και στο 64% μεταξύ των ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Κόμματος.
Σε άλλη δημοσκόπηση, της Gallup, το 43% των Αμερικανών δήλωσε ότι βλέπει θετικά τον σοσιαλισμό, το υψηλότερο ποσοστό από το 2010, ενώ στους νέους ηλικίας 18–34 ετών το αντίστοιχο ποσοστό έφτανε στο 57%. Το DSA είναι μια Αριστερά πολυτασική και αντιφατική, που διαμορφώνεται από τις ιστορικές ιδιαιτερότητες και τα όρια του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ.
Μέσω της πολιτικής του παρουσίας εκφράζονται προτεραιότητες όπως τα δωρεάν και καθολικά δημόσια αγαθά και υπηρεσίες (παιδεία, υγεία), η αύξηση των μισθών, η μείωση του χρόνου εργασίας, το θέμα της στέγης, η φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, η Πράσινη Νέα Συμφωνία, καθώς και η δραστική περικοπή του στρατιωτικού προϋπολογισμού και το κλείσιμο όλων των αμερικανικών βάσεων στο εξωτερικό …"
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους