Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξυπνάς στο ρεπό σου και έχει φάει κόκκινη ο Κοϊτά και ψέματα να πω δεν μπορώ, μου ξύπνησαν μαζί και οι εφιάλτες από την εποχή Ολυμπιακού επί Κόκκαλη. -Ηταν καλύτερη ομάδα ο ερυθρόλευκοι τότε; -Προφανώς, αφού είχαν τα έσοδα από το champions league. -Άξιζε να κερδίζει πάντα ο Ολυμπιακός; -Όχι βέβαια! -Κέρδιζε πάντα; -Εννοείται! Δεν χρειάζονταν διαιτητικές σφαγές, 2-3 σφυριγματάκια ήταν αρκετά... Η Ρεάλ κερδισε και κατάφερε να σβήσει από τη λίστα των ομάδων που δεν είχε καταφέρει να νικήσει ποτέ στο CL την ΑΕΚ, αλλά το έκανε με έναν διαιτητή που αδίκησε την ΑΕΚ, με τον Κουκουρέγια σε δυο περιπτώσεις στο πρώτο ημίχρονο να μην βλέπει κίτρινη κάρτα.

Απόσωσε να του δώσει μια στο δεύτερο και λίγο αργότερα έγινε αλλαγή.

Η ιστορία έγραψε όμως ότι η μια ομάδα του 1,5 δις έκλεψε μια νίκη στις καθυστερήσεις από μια ομάδα με χρηματιστηριακή αξία 85 εκ. Γιατί όταν οι διαφορές στη δυναμικότητα είναι τέτοιες και το παραμικρό σφύριγμα κάνει τη διαφορά.

Δεν έχω πίκρα για την παλικαρίσια ήττα, γιατί και οι ήττες μπορεί να είναι πιο παλικαρίσιες από τις νίκες.

ΥΓ 1 Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στους δυο φίλους μου τους γάβρους και ειδικά σε εκείνον που μετά το 1-0 προέβλεπε πεντάρα.

ΥΓ 2 Είναι πράγματι διαφορετικό να είσαι ΑΕΚ, μπορείς να φεύγεις από το γήπεδο περήφανος και γεμάτος και μετά από ήττα από τη Ρεάλ. Update: Τώρα είναι καλός ο Νίκολιτς; Για πείτε ρε, η ΑΕΚ έχει ξεφουσκώσει; Προφανώς μια ομάδα με το ρόστερ της ΑΕΚ πρέπει να θυσιάσει παιχνίδια για να μπορέσει να σταθεί αξιοπρεπώς στο cl. Να πω ότι πίστευα μέσα μου ότι δεν θα παίρναμε τιποτα λιγότερο από ισοπαλία.

Δεν πίστευα επίσης ότι θα τρώγαμε πεντάρα, γιατί καλώς ή κακώς οι παραδόσεις ή επαναλαμβανόμενες συμπτώσεις (όπως θέλετε πείτε τις) έχουν πολλή σημασία και στον αθλητισμό και στη ζωή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους