ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ! Ε, ΚΑΙ; Τι με νοιάζει εμένα, ρε φίλε; Πριν από λίγες ημέρες έγραψα μια ολόκληρη ιστορία για την οστεοπόρωση, με έναν σερβιτόρο, μια λαντζιέρισσα και κάτι βρώμικα πιάτα (υπερσύνδεση στο...
ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ! Ε, ΚΑΙ; Τι με νοιάζει εμένα, ρε φίλε; Πριν από λίγες ημέρες έγραψα μια ολόκληρη ιστορία για την οστεοπόρωση, με έναν σερβιτόρο, μια λαντζιέρισσα και κάτι βρώμικα πιάτα (υπερσύνδεση στο πρώτο σχόλιο). Σε αυτή την ιστορία σας εξήγησα πώς λειτουργούν τα οστά μας, τι κάνουν τα φάρμακα και γιατί η χρυσή ισορροπία είναι σημαντικότερη από τις εύκολες απαντήσεις των διφωσφονικών και του πρόλια.
Δεν την πολυδιαβάσατε και προφανώς έκανα ένα τραγικό λάθος, δεν έβαλα ούτε κώλους, ούτε βυζιά, ούτε πολιτικούς να αλληλοβρίζονται στην ιστορία αυτή! Οπότε σήμερα θα μιλήσουμε διαφορετικά! ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ! Ε, ΚΑΙ; Πάμε, λοιπόν, να δούμε ποιον αφορά, διότι έχω την εντύπωση πως αρκετοί νομίζετε ότι η οστεοπόρωση είναι κάτι σαν τον ΕΝΦΙΑ, όσο δεν έρχεται στο δικό σας σπίτι, δεν σας ενδιαφέρει! Αλλά δε με αφήνετε να αγιάσω, θα το πω, όσο δεν είναι το αγγούρι στον κώλο μας, όλα είναι μέλι! ΑΝΤΡΑΣ 20 ΕΤΩΝ - Και εμένα τι με αφορά, ρε μπρο; Είκοσι χρονών είμαι! - Αφορά τη μάνα σου, παλικάρι μου! Αυτήν που σου πλένει ακόμη τα σώβρακα, ενώ εσύ έχεις κατακτήσει το δικαίωμα να δηλώνεις ανεξάρτητος στο instagram.
Αν αύριο πάθει ένα σοβαρό κάταγμα, ίσως χρειαστεί τη δική σου βοήθεια για όσα σήμερα κάνει εκείνη για σένα.
Και, μεταξύ μας, αφορά και τα δικά σου κόκαλα, που τώρα χτίζουν το απόθεμα τους για τις επόμενες δεκαετίες.
Μην τα αντιμετωπίζεις σαν να είναι αναλώσιμα του playstation! ΑΝΤΡΑΣ 50 ΕΤΩΝ - Εμένα τι με αφορά; Μια χαρά είμαι! - Αφορά τη γυναίκα σου, παικταρά μου! Εκείνη που μπορεί να μπαίνει στην εμμηνόπαυση και να χάνει οστική μάζα χωρίς να το αντιλαμβάνεται.
Και ξέρεις τι άλλο αφορά; Τις διακοπές που ονειρεύεσαι, τις βόλτες σας, το σεξ σας, την καθημερινότητά σας! Διότι αν συμβεί ένα σοβαρό κάταγμα, δεν θα ανατραπεί μόνο το δικό της πρόγραμμα, αλλά ενδεχομένως και το δικό σου και τότε, αντί να ψάχνεις ξενοδοχείο με τζακούζι, μπορεί να ψάχνεις πώς θα τη βοηθήσεις να σηκωθεί από το κρεβάτι.
ΑΝΤΡΑΣ 60 ΕΤΩΝ - Εγώ τι σχέση έχω με όλα αυτά; - Αφορά τη γυναίκα σου, λεβέντη μου, και τα χρόνια που θέλετε να περάσετε μαζί! Μη στραβομουτσουνιάζεις! Ξέρω πως γλυκοκοιτάς και κανένα πιπινάκι, αλλά έχω δυσάρεστα νέα.
Και τα πιπινάκια μεγαλώνουν! Δεν τα διατηρούν οι φωτογραφίες του instagram στην κατάψυξη! Εξάλλου, η οστεοπόρωση αφορά και εσένα.
Ή μήπως νομίζεις ότι τα αντρικά οστά έχουν υπογράψει συμβόλαιο ισόβιας αντοχής με την εταιρεία "Μάγκας & Γαμήκουλας Α.Ε."; ΑΝΤΡΑΣ 70 ΕΤΩΝ - Εμένα τώρα τι με αφορά; - Εσένα, τζαναμπέτη μου, σε αφορά διπλά! Αφορά τη γυναίκα σου, που μπορεί να χρειαστεί τη βοήθειά σου, αλλά και εσένα που ίσως χρειαστείς τη δική της.
Σε αυτή την ηλικία η συντροφικότητα δεν μετριέται μόνο με τα χρόνια του γάμου, μετριέται και με το αν μπορείτε να περπατάτε μαζί, να βγαίνετε από το σπίτι, να ζείτε χωρίς τον φόβο μιας πτώσης και πρόσεξε! Μην περιμένεις να ανακαλύψεις την αξία της πρόληψης την ημέρα που θα ανακαλύψεις ότι το μπάνιο απέχει δέκα μέτρα από το κρεβάτι και εσύ δεν μπορείς να τα διανύσεις.
ΓΥΝΑΙΚΑ 20 ΕΤΩΝ - Και εμένα τι με αφορά; Νέα είμαι! - Αφορά τη μάνα σου, κοπελιά μου, αλλά και εσένα! Διότι τα κόκαλά σου δεν περιμένουν τα εξήντα σου για να αποφασίσουν τι θα απογίνουν.
Τώρα αποκτάς μεγάλο μέρος της μέγιστης οστικής σου μάζας, οπότε, ανάμεσα στο να μετράς θερμίδες, likes και πόσες φορές είδε ο πρώην σου το story που ανέβασες, σκέψου να ασχοληθείς λίγο και με τον σκελετό που θα σε κουβαλάει μια ολόκληρη ζωή.
Δεν έχει φίλτρα ο καημένος! ΓΥΝΑΙΚΑ 50 ΕΤΩΝ - Εμένα τι με αφορά; Εγώ προσέχω τον εαυτό μου! - Μπράβο σου, χρυσή μου! Αλλά να σου πω κάτι; Η οστεοπόρωση δεν κοιτάζει αν βάφεις τη ρίζα κάθε είκοσι ημέρες, αν κάνεις μπότοξ ή αν η κρέμα σου κοστίζει όσο ο μισός μισθός ο δικός σου ή του άντρα σου.
Η εμμηνόπαυση μπορεί να επιταχύνει την απώλεια οστικής μάζας και το πρόβλημα δεν δίνει υποχρεωτικά συμπτώματα.
Κάνε λοιπόν και μια συζήτηση με τον γιατρό σου για την υγεία των οστών σου διότι είναι κρίμα να έχεις επενδύσει μια περιουσία στο περίβλημα και να αγνοείς τον φέροντα οργανισμό! ΓΥΝΑΙΚΑ 60 ΕΤΩΝ - Εγώ περπατάω, τρώω υγιεινά και παίρνω ασβέστιο.
Τι άλλο θέλεις; - Τίποτα δεν θέλω, ψυχή μου! Απλώς να καταλάβεις ότι το ασβέστιο δεν είναι οικοδόμος που κυκλοφορεί με μυστρί και επισκευάζει μόνο του τα κόκαλα.
Το περπάτημα βοηθά, η σωστή διατροφή βοηθά, η βιταμίνη D έχει τον ρόλο της, η μυϊκή ενδυνάμωση επίσης αλλά αν έχεις οστεοπόρωση και υψηλό κίνδυνο κατάγματος, ενδέχεται να χρειάζεσαι και κατάλληλη θεραπεία.
Και που είσαι, όχι, η κουμπάρα σου που παίρνει ένα συμπλήρωμα με τρία βότανα και δύο προσευχές δεν αποτελεί επίτιμο μέλος διεθνούς επιστημονικής επιτροπής! ΓΥΝΑΙΚΑ 70 ΕΤΩΝ - Και τι να κάνω τώρα, παιδί μου; Μεγάλωσα! - Να ζήσεις, κυρά μου! Αυτό να κάνεις! Να βγαίνεις, να περπατάς, να γελάς, να ερωτεύεσαι, να πηγαίνεις εκδρομές, να πίνεις τον καφέ σου με τις φίλες σου και να βρίζετε τους πολιτικούς με την ησυχία σας! Αλλά να μπορείς να τα κάνεις όσο γίνεται με ασφάλεια και αυτονομία διότι η ηλικία δεν είναι καταδίκη σε μια πολυθρόνα, ούτε ένα κάταγμα είναι υποχρεωτικό παράσημο των γηρατειών.
Και επειδή σε ξέρω καλά και από την καλή και από την ανάποδη, μην περιμένεις να πέσεις για να αποφασίσεις να ελέγξεις τα οστά σου! ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΣΟΒΑΡΑ! Η οστεοπόρωση δεν είναι αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση, δεν είναι υπόθεση μόνο των ηλικιωμένων, δεν είναι υπόθεση μόνο εκείνου που έχει ήδη πάθει κάταγμα.
Είναι υπόθεση της γυναίκας που θέλει να συνεχίσει να ζει αυτόνομα, του άντρα που δεν έχει σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να νοσήσει και ο ίδιος, του παιδιού που μεγαλώνει, του ζευγαριού που θέλει να γεράσει μαζί και είναι υπόθεση μιας κοινωνίας που έχει μάθει να πληρώνει ακριβά την αποκατάσταση, αλλά να βαριέται αφόρητα τη συζήτηση για την πρόληψη.
Υπάρχουν εξετάσεις.
Υπάρχει εκτίμηση κινδύνου.
Υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες όταν ενδείκνυνται.
Υπάρχουν όμως και θεραπείες που απαιτούν σωστό σχεδιασμό, παρακολούθηση και ιδιαίτερη προσοχή στη διακοπή τους.
Δεν είναι ούτε καραμέλες ούτε δηλητήρια επειδή το αποφάσισε κάποιος! Και ξέρετε ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα με την οστεοπόρωση; Ότι συχνά δεν πονάει όσο καταστρέφει την αντοχή των οστών, δεν φωνάζει, δεν διαμαρτύρεται, δεν ζητάει την προσοχή σου.
Μπορεί να παραμένει αθόρυβη μέχρι να συμβεί το πρώτο κάταγμα και τότε, εκείνος ο αδιάφορος εικοσάρης, ο πενηντάρης παικταράς, ο εξηντάρης γόης, η πενηντάρα που προσέχει μόνο τις ρυτίδες της και η εβδομηντάρα που πιστεύει πως έτσι είναι τα γηρατειά ανακαλύπτουν ότι η ποιότητα ζωής δεν είναι δεδομένη.
Θα μου πείτε, λοιπόν και με το δίκιο σας "και τι θέλεις να κάνουμε; Να ασχολούμαστε όλη μέρα με τα κόκαλά μας;". Όχι, βρε άνθρωποι! Να ασχοληθείτε εγκαίρως, για να μη χρειαστεί κάποτε να ασχολείστε μαζί τους όλη μέρα! Και κάτι τελευταίο.
Το προηγούμενο κείμενό μου δεν το διαβάσατε επειδή ήταν μεγάλο, επιστημονικό (λέμε τώρα, σας το πέρασα μέσα από ένα εστιατόριο) και μιλούσε για οστεοβλάστες, οστεοκλάστες και φάρμακα.
Ετούτο, αν το διαβάσατε μέχρι εδώ, ελπίζω να σας έκανε να γελάσετε λίγο και να σκεφτείτε περισσότερο.
Τελικά το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνουμε την ιατρική αλλά ότι συχνά δεν μας ενδιαφέρει η υγεία μας μέχρι να πάψει να μας επιτρέπει να ζούμε όπως θέλουμε και τότε, κυρίες και κύριοι, το "ε, και;" μετατρέπεται σε "και τώρα τι κάνουμε;" μόνο που τότε η απάντηση είναι συνήθως δυσκολότερη. Δημήτρης Ποντίκας (απλά ένας άνθρωπος)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους