Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#Όλα_μπερδεύονται_γλυκά... Δυο αφίσες φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους και όμως με τοσα υπόγεια ν(ο)ήματα στην εκλεκτική τους συγγένεια και την Αλεξάνδρεια παρούσα ,μαζί με τον ποιητή της.

Τον ένα , μοναδικό κι ανεπάνάληπτο που έχει ταυτιστεί με την πόλη. 📌 #ΗΜΕΡΕΣ_ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ_ΝΟΕΜΒΡΗΣ_2016 Σαν σήμερα,το 2016 η πρώτη παρουσίαση της πρωτης ποιητικής μου συλλογής #Η_γλώσσα_της_φυγής, Εκδόσεις Μικρή Άρκτος,στο Μουσείο #Σπίτι_του_Καβάφη στην Αλεξάνδρεια.

Τύχη που έγινε ευλογία, η έλειψη βιασύνης μου για την έκδοση.

Μια δεκαετία έμεινε στο συρτάρι . Αργά αλλά στην ώρα της, που λεει κι ο Λόρκα, βγήκε στο φως.

Ούτε στο πιο τρελό μου όνειρο φαντάστηκα ότι θα έπαιρνα το βάπτισμα του πυρός στο πιο ιερό άδυτο της ποιητικής τέχνης.

Εκεί που πρωτομπηκα αρχες της δεκαετιας του 90 κι ένιωσα ότι εμπαινα στον πανάγιο τάφο της ποιησης.

Εκεί στο σπίτι -μουσείο με παρουσίασε ένας από τους μεγάλους συγχρονους Αιγυπτιους ποιητές, βραβευμένος με το Λογοτεχνικό Βραβείο Καβάφη και εξέχον μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Αλεξάνδρειας, ο αείμνηστος Φουάντ Ταμάν. 📌 Το μουσείο-σπίτι του Καβάφη,όπως το ξέραμε και τ αγαπήσαμε, όπως το έφτιαξε ο Κωστής Μοσκώφ με τη χορηγία του Στρατή Στρατηγάκη ( εργοδότη μου εκείνα τα χρόνια της ίδρυσης του Μουσείου ) , Νιωθω διπλά τυχερός, που αν δεν κάνω λάθος, ίσως ηταν και η μοναδική πρώτη παρουσίαση ποιητικής έκδοσης που πραγματοποιήθηκε στο Σπίτι του Καβάφη.

Πέρασε ήδη μια δεκαετία από τότε... 📌Η επίσημη παρουσίαση έγινε τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς στο Αιγυπτιακό Μορφωτικό Κέντρο στην Αθήνα, με κύριο ομιλητή τον αείμνηστο καβαφολόγο #Δημήτρη_Δασκαλόπουλο, τον εκδότη Παρασκευά Καρασούλο και αναγνώσεις της μεγάλης ηθοποιού, Δέσποινας Μπεμπεδέλη. 📌 #ΗΜΕΡΕΣ_ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ_ΝΟΕΜΒΡΗΣ_2026, αύριο δηλαδή, παρουσιάζεται στην Αθήνα, στο Public στις 19.00', ένας συλλογικός τόμος για την #ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ_της_μνήμης_και_του_μύθου, σε επιμέλεια του συγγραφέα #Ελπιδοφόρου_Ιντζέμπελη απο τις εκδόσεις Ellinoekdotiki Publishing - Ελληνοεκδοτική Εκδόσεις, στον οποίο συμμετέχουν συνολικά 33 συγγραφείς με τα αφηγήματα τους.

Ανάμεσα τους εγώ ,ο αείμνηστος Δημήτρης Δασκαλόπουλος, η Αλκηστις Πρωτοψάλτη, η Πέρσα Κουμούτση που ευτύχησα να συνεργαστώ και άλλοι πολλοί που εκτιμώ την πένα τους. 📌 Στον τόμο αυτό συμμετέχω μ ένα διήγημα, που στην ουσία είναι η προσπάθεια μου να φτιάξω ένα λογοτεχνικό παλίμψηστο μωσαϊκό, με ατόφιους στίχους του Κ.Π.Καβάφη απο δεκάδες ποιήματα του, χωρίς να προσθέσω ουτε συλλαβή δική μου . Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος, ωστόσο, δια χειρός Κ.Π.Καβάφη.

Αποσπάσματα που είχαν αρχικά τη δική τους αυτοτέλεια απόκτησαν, μέσα από τη νέα τους διάταξη, μια διαφορετική αφηγηματική και δραματουργική υπόσταση.

Τίτλος του , #Η_ΠΟΛΙΣ_Ο_ΠΟΙΗΤΗΣ_ΚΙ_ΕΓΩ Ξεκινώ από την πόλη, περνώ στον ποιητή και καταλήγω στη δική μου συνομιλία μαζί του.Μια νέα λογοτεχνική σύνθεση εξ ολοκλήρου από το καβαφικό ποιητικό σώμα.

Στο τέλος έχω παραθέσει αναλυτικό κατάλογο των καβαφικών ποιημάτων από τα οποία προέρχονται τα αποσπάσματα, την ακρίβεια του οποίου χρωστώ στην πολύτιμη, λεπτομερή, φιλολογική επιμέλεια της Μαρία Ντότσικα, που ανοιγει την αυλαία του βιβλίου άλλωστε με τον πρόλογο της. 📌 Ωσεί παρών, αύριο στο public , με τις ευχές μου από την Όαση της Σίβας και το Μαντείο του Άμμωνα Δία, να συνοδεύουν την έκδοση.

Αλλωστε ο τόπος είναι άρρηκτα δεμένος με την Αλεξάνδρεια και τον ιδρυτή της. 📌 Ένα μικρό δείγμα , από την τριτη ενότητα της δικής μου συμβολής: "...Όμως μες σ' όλη του την ταραχή και το κακό, επίμονα κ' η ποιητική ιδέα πάει κ' έρχεται 66.Ίσως δεν ήλθεν ο καιρός για να επιστρέψει, για να φανερωθεί στον κόσμο πάλι 40. Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.Να μη βιαζόμεθα· είν' επικίνδυνον πράγμα η βία 67. Όταν θέλουν οι Έλληνες να καυχηθούν, «Τέτοιους βγάζει το έθνος μας» θα λένε 68, το χρέος προς την πατρίδα, κι άλλα ηχηρά παρόμοια 64. Οι ελαφροί ας με λέγουν ελαφρόν. να διασκεδάζω με μυθολογήματα 69, νάρκης του άλγους δοκιμές, εν Φαντασία και Λόγω 70.«Ανέγνως, αλλ' ουκ έγνως· ει γαρ έγνως,ουκ αν κατέγνως» 71.*"... Το υπόλοιπο στο βιβλίο #ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ_της_μνήμης_και_του_μύθου.

ΥΓ οι αριθμοι είναι παραπομπες στα αντίστοιχα ποιήματα.

Η τελευταία φράση αποδίδεται στον Μέγα Βασίλειο.«Διάβασες, αλλά δεν κατάλαβες· γιατί, αν είχες καταλάβει, δεν θα είχες καταδικάσει». Βρίσκεται στο ποίημα «Ουκ έγνως» , γραμμένο το 1928.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους