Original Post

Πλήρες Κείμενο:

No more excuses! Με αυτές τις τρεις λέξεις έκλεισε ο Μπέρνι Σάντερς το σύντομο μήνυμά του μετά το εκλογικό αποτέλεσμα.

Δεν έχουμε άλλες δικαιολογίες.

Το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ ξεπέρασε τις προσδοκίες.

Δεν είναι απλώς μια εκλογική ήττα του Τραμπ.

Είναι ηχηρό χαστούκι στον τραμπισμό και τη διεθνή Ακροδεξιά.

Στις δυνάμεις που καλλιεργούν φτηνές προσδοκίες, επενδύουν στον φόβο και την ανασφάλεια και όταν αναλάβουν την εξουσία οδηγούν σε νέα αδιέξοδα.

Πώς έγινε; Με έναν τρόπο: κινητοποιήθηκαν εκατομμύρια άνθρωποι.

Όχι απλώς για να πουν «ως εδώ» στον Τραμπ.

Αλλά γιατί τους συγκίνησε μια σαφής πολιτική ατζέντα: Να πληρώσουν οι πλούσιοι.

Να γίνει η ζωή των πολλών καλύτερη.

Να σταματήσει η στήριξη στον Νετανιάχου.

Ο αμερικανικός πολιτικός χάρτης άλλαξε.

Αποτυπώνει τη δυναμική της αμερικανικής κοινωνίας.

Για πρώτη φορά ένας μουσουλμάνος εκλέγεται στη Γερουσία των ΗΠΑ.

Για πρώτη φορά ένας ανοιχτά γκέι άνδρας.

Για πρώτη φορά μια μαύρη γυναίκα εκλέγεται κυβερνήτρια αμερικανικής πολιτείας.

Για πρώτη φορά μια αυτόχθονη Αμερικανίδα.

Για πρώτη φορά Λατίνα κυβερνήτρια στο Τέξας.

Ένα πολιτικό μήνυμα: τώρα μιλάμε εμείς! Αρκεί μια εκλογική ανατροπή από μόνη της για να μετατοπίσει συνολικά την πολιτική της υπερδύναμης; Όχι.

Κι εδώ ακριβώς αποκτά νόημα η παρέμβαση του Μπέρνι Σάντερς.

Η ευθύνη ανήκει στους Δημοκρατικούς.

Να ανταποκριθούν στις προσδοκίες που δημιούργησαν και να αποδείξουν στην πράξη ότι η ζωή των πολλών μπορεί να αλλάξει.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μας θύμισαν τι μας λείπει: η άγρια χαρά της προσδοκίας.

Η χαρά να μπορείς ξανά να περιμένεις κάτι από την πολιτική.

Να ψηφίζεις με πάθος.

Με την πεποίθηση ότι η ζωή σου μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο.

Να περιμένεις με ανυπομονησία όσα μπορούν να συμβούν.

Και να γιορτάζεις το βράδυ των εκλογών.

Η εκλογική ανατροπή είναι η αρχή.

Αυτό είναι το μήνυμα για όλους και όλες μας. Καμία δικαιολογία δεν υπάρχει πια. Η αρχή έχει γίνει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους