Η Συμφωνία του Bretton Woods Σήμερα θα ακουμπήσουμε κάτι πολύ σημαντικό για όλους μας. Θα μιλήσουμε για την Παγκόσμια Τράπεζα. Ο όρος Παγκόσμια Τράπεζα ακούγεται τα τελευταία χρόνια. Αν ρωτήσετε...
Η Συμφωνία του Bretton Woods Σήμερα θα ακουμπήσουμε κάτι πολύ σημαντικό για όλους μας.
Θα μιλήσουμε για την Παγκόσμια Τράπεζα.
Ο όρος Παγκόσμια Τράπεζα ακούγεται τα τελευταία χρόνια.
Αν ρωτήσετε ανθρώπους γύρω σας θα δείτε ότι αρκετά χρόνια πριν δεν υπήρχε αυτός ο όρος.
Τα τελευταία χρόνια όμως βγήκε στην επιφάνεια και αρχίζουμε σιγά σιγά να κατανοούμε πώς λειτουργεί και τι ρόλο παίζει για όλους εμάς τους πολίτες.
Έχουμε αποδείξει και με όλα τα κοινοπρακτικά και τις συμβάσεις που έχουμε υπογράψει ως χώρα βλέπουμε ότι η πραγματική απουσία του ίδιου του πολίτη από τα κοινά της πολιτείας τους μετέχοντας κρίσεως και αρχής βλέπουμε τελικά ότι άλλα πράγματα έχουμε υπογράψει, αλλά τελικά εκτελούνται τελείως διαφορετικές διαδικασίες από αυτές τις οποίες θα έπρεπε να εκτελούνται είτε σε επίπεδο Ευρώπης βλέπουμε τελικά ότι έχουμε δημιουργήσει συμβούλιο εξωτερικής πολιτικής, έχουμε συμβούλιο τραπεζών, έχουμε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το οποίο αποτελείται από αρχικούς κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βλέπουμε να υπάρχουν διάφορες φορείς ποσοστώσεις, τελωνεία, δασμούς κτλ. αλλά τελικά μέσα σε όλη αυτή τη διαχείριση και την υψηλή διοίκηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης βλέπουμε τελικά ότι μέσα σε όλα αυτά τα ταμεία τα οποία έχουμε ιδρύσει μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση όλους αυτούς τους παγκόσμιους φορείς που έχουμε δημιουργήσει μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά το πώς διοικείται η Ευρωπαϊκή Ένωση, βλέπουμε τελικά αυτοί οι οποίοι είναι εκεί για να καθορίσουν το πως θα χαραχθεί όλη η πολιτική εις ένα Ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν μπορεί να τους ελέγξει κανένας, δεν μπορεί να τους ελέγξουν κυβερνητικά στελέχη, δεν μπορούν να τους ελέγξουν ούτε αυτοί οι μηχανισμοί οι οποίοι τους διόρισαν.
Απολαμβάνουν πλήρης ανεξαρτησίας και έχουν και τεράστια προνόμια ασυλιών, όπως είδαμε.
Που στην ουσία και με όλα αυτά τα προβλήματα τα οποία τρέχουν τώρα πρόσφατα, αν πάρουμε για παράδειγμα τον ΟΠΕΚΕΠΕ και αν πάρουμε και το Ταμείο Ανάκαμψης, τα δισεκατομμύρια τα οποία έχουν φύγει από τα Ευρωπαϊκά Ταμεία για την Ελλάδα και για να χρηματοδοτηθούν συγκεκριμένοι άνθρωποι και συγκεκριμένες εργασίες οι οποίες έχουν γίνει στην Ελλάδα.
Είδαμε ότι μόνο εκεί που θα έπρεπε να πάνε δεν πήγανε.
Μπήκανε σε πάρα πολλές συγκεκριμένες τσέπες, σε συγκεκριμένο κύκλο ανθρώπων.
Και τελικά από την άλλη και αυτό το πράγμα το οποίο βλέπουμε να συμβαίνει και να γίνεται σε μία άλλη διαδρομή όταν θα πούμε ότι ναι πάμε ως κράτος να ελέγξουμε αυτό το μηχανισμό που έχουμε εκεί στην Ευρώπη να δούμε τελικά τι έχει γίνει, δεν μπορούμε να το ελέγξουμε γιατί απολαμβάνουν πλήρη ανεξαρτησία.
Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και σε επίπεδο ΟΗΕ.
Είδαμε τελικά ότι έχουμε ιδρύσει ένα Συμβούλιο Ασφάλειας του ΟΗΕ αλλά όπως αναπτύξαμε και με τη Μακεδονία, όπως αναπτύξαμε και με την Κύπρο, όπως αναπτύξαμε και με την Τουρκία αλλά και με το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης είδαμε ότι έχουμε κάτσει ένα Συμβούλιο και έχουμε πάρει μια πάρα πολύ συγκεκριμένη απόφαση και έπρεπε να εκτελεστεί κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο το οποίο δεν εκτελέστηκε ποτέ.
Ούτε με την Κύπρο εκτελέστηκαν οι δύο αποφάσεις που ανάφερα το ΟΗΕ, η 543 και η 541, του 1983, που χαρακτηρίστηκε η μονομερής πράξης της Τουρκίας τελείως παράνομη καταπατώντας ολόκληρο καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ και θα έπρεπε να αποσυρθεί την επόμενη ώρα. ( Αλλά τελικά είδαμε ότι 50 χρόνια μέχρι και σήμερα μιλάμε για τη Βόρεια Κύπρο το οποίο ανήκει σε τουρκικό κράτος.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σε ένα άλλο επίπεδο με τον ΠOΥ, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, την UNESCO, την οποία την αναπτύξαμε και σε επίπεδο πολιτισμού το τι συμβαίνει σε ένα επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μέσα στους παγκόσμιους φορείς του ΟΗΕ έχουμε δει και την UNICEF όπου θυμάμαι τον εαυτό μου από το Δημοτικό, να μας αναφέρουν συνεχώς καθηγητές και διάφοροι φορείς της κοινότητάς μας, της περιοχής μας, του Δήμους μας ότι μαζεύουμε αυτά τα ρούχα, αυτό τα τρόφιμα για να τα στείλουμε τελικά στα παιδιά της Αφρικής γιατί πεινάνε, γιατί δεν έχουν να φάνε, γιατί πεθαίνουν από την πείνα.
Ναι, αλλά ερχόμαστε στο δια ταύτα.
Ένας άλλος παγκόσμιος φορέας του ΟΗΕ, είναι αυτό που αναπτύσσουμε σήμερα, την Παγκόσμια Τράπεζα.
Ο όμιλος Παγκόσμια Τράπεζα.
Όταν δούμε ο όμιλος Παγκόσμια Τράπεζα του ΟΗΕ από τι αποτελείται, θα δούμε τελικά ότι προέρχεται από την Παγκόσμια Συμφωνία του Bretton Woods την ίδρυση της Παγκόσμιας Τράπεζας ανασυγκρότησης και ανάπτυξης.
Όταν μιλάμε για μια τράπεζα με το όνομα Παγκόσμια Τράπεζα, μιλάμε τώρα για μια τράπεζα που είναι για όλο το πλανήτη, ουσιαστικά έτσι, για όλες τις χώρες.
Άσχετα με το πώς ξεκίνησε, αυτή τη στιγμή συμμετέχουν σχεδόν όλες οι χώρες και ποιος είναι ο σκοπός, για ποιο λόγο ιδρύθηκε.
Αυτή η τράπεζα υφίσταται από το 1945.
Μέσα στο όμιλο Παγκόσμια Τράπεζα έχουμε και τη Διεθνή Αναπτυξιακή Ένωση, έχουμε τη Διεθνή Χρηματοοικονομική Εταιρεία, έχουμε το Διεθνές Κέντρο Επίλυσης Επενδυτικών Διαφόρων, έχουμε τα πάντα, έχουμε την Παγκόσμια Τράπεζα.
Και όταν δούμε τον σκοπό της Παγκόσμιας Τράπεζας, θα δούμε ότι εν έτη 1945, με τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στην ουσία, έτσι ιδρύθηκε και ο ΟΗΕ, στην ουσία ιδρύσαμε αυτήν την τράπεζα με απώτερο σκοπό.
Τα 44 κράτη μέλη, τα οποία μετείχαν στην Παγκόσμια Συμφωνία, που πλέον είναι όλα, αποφασίσαμε, είναι σημαντικό αυτό, αποφασίσαμε να καταθέσουμε τον χρυσό μας, σε ένα επίπεδο, για να ιδρυθεί η Παγκόσμια Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, που τι σημαίνει ανασυγκρότηση και ανάπτυξη, δεν είναι σκέτο Παγκόσμια Τράπεζα, είναι Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης.
Δηλαδή κατευθείαν, μόνο από το τίτλος της τράπεζας, αντιλαμβανόμαστε ότι είναι μία τράπεζα, η οποία την ιδρύουμε, καταβάλλοντας τον χρυσό που διαθέτουμε ως χώρες, για να προβούμε, αν μη τι άλλο, σε υγιείς ανάπτυξη, με κοινωφελή έργα, με έργα ανταποδοτικού χαρακτήρα, τα οποία, ο χρυσός ο οποίος θα καταβάλουμε εκεί, θα δημιουργηθούν συγκεκριμένοι λογαριασμοί της κάθε χώρας οι οποία, οποιαδήποτε χρηματιστηριακή συναλλαγή, οποιουδήποτε προϊόντος, το 65% θα πηγαίνει μέσα σε αυτόν τον λογαριασμό της κάθε χώρας, το οποίο αυτό θα αποτελείται ως καταπίστευμα.
Τι σημαίνει αυτό, ότι η κάθε χώρα είτε από φυσική καταστροφή, είτε από μία ανάπτυξη, όπως προερχόμασταν όλες τις χώρες τότε, από παγκόσμιο πόλεμο, είτε για μία οικονομική καταστροφή, να θέλει να ξανασταθεί στα πόδια της, θα έχει τους δικούς της πόρους, θα έχει τα δικά της κεφάλαια, θα έχει τα δικά της χρήματα, να μπορέσει να τα χρησιμοποιήσει με συγκεκριμένες εγγυήσεις, με συγκεκριμένο Project, με συγκεκριμένες μελέτες, για το πώς θέλει να αναπτύξει τη χώρα της και να ανασυγκροτήσει τη χώρα της, χωρίς να πάει σε δανεικά ή να τα δανειστεί με κάποιον τόκο.
Θα τα πάρει από εκεί, από το λογαριασμό το δικό της, με μορφή άτοκη, τα οποία χρήματα αυτά θα επενδυθούν για την ανασυγκρότηση της κάθε χώρας και για την ανάπτυξη της κάθε χώρας, με απώτερο σκοπό αυτά τα χρήματα να μπορέσουν να επιστραφούν πίσω σε αυτούς τους λογαριασμούς.
Γι' αυτό είναι καταπίστευμα, γιατί πρέπει να τα βρουν και οι επόμενες γενναίες.
Πρέπει να τα βρίσκουν όλες οι γενναίες τα χρήματα.
Γι' αυτό είναι καταπίστευμα.
Και έχει την πάροδο του χρόνου από 50 έως 100 έτη.
Αυτός είναι ο σκοπός της παγκόσμιας τράπεζας.
Άρα, λοιπόν, για να γίνει πιο κατανοητό, υπάρχει ένα ταμείο για κάθε χώρα που μπορεί να το κάνει χρήση για όλες αυτές τις περιπτώσεις που είπαμε πριν. Άρα, υπάρχει λύση στα οικονομικά προβλήματα της κάθε χώρας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους