* Σε συνέχεια του χθεσινού*: - To εύρος της νίκης των Δημοκρατικών ξάφνιασε τον Τραμπ και ακύρωσε όποιες σκέψεις για αμφισβήτηση του αποτελέσματος (πιθανώς οι πρώτες εκλογές που δεν νίκησε και δεν...

Πλήρες Κείμενο:

* Σε συνέχεια του χθεσινού*: - To εύρος της νίκης των Δημοκρατικών ξάφνιασε τον Τραμπ και ακύρωσε όποιες σκέψεις για αμφισβήτηση του αποτελέσματος (πιθανώς οι πρώτες εκλογές που δεν νίκησε και δεν αμφισβητεί) > https://www.forbes.com/sites/antoniopequenoiv/2026/11/04/trump-congratulates-democrats-says-he-accepts-election-results/ - Παράλληλα δήλωσε πως δεν έχει σχέδια νέας επίθεσης κατά του Ιράν, κάτι καθησυχαστικό μεν, αλλά όχι φυσικά βέβαιο: > https://www.foxnews.com/live-news/iran-war-news-trump-elections-oil-prices-november-4 ενώ αναγνώρισε πως ο πόλεμος αυτός στοίχησε εκλογικά - Σε ότι αφορά τη γενοκτονία στη Γάζα: Περίπου το 90% των υποψηφίων που εξελέγησαν χθες και από τα δύο κόμματα εξελέγησαν με χρήματα του Ισραηλινού λόμπι είτε στην επιθετική του μορφή (AIPAC, RJC, DMFI) είτε στην φιλειρηνικότερη ας πούμε, το J-Street.

Δεν προμηνύει καλά πράγματα για την εξέλιξη της χρηματοδότησης των πολεμικής μανίας του Ισραηλινού κράτους αυτό και δεν είναι να κρατά κανείς την αναπνοή του για μεγάλα άλματα, παρότι αρκετοί από τους χρηματοδοτηθέντες δεν έχουν τηρήσει μια ενιαία γραμμή τυφλής υποστήριξης > https://whofundsmyrep.com/2026-ballot - O λόγος που η χρηματοδότηση από μόνη της δεν είναι αρκετή για να εξασφαλίσει θετικές ψήφους πλέον είναι πως η διάθεση των αμερικάνων γενικά: https://globalaffairs.org/research/public-opinion-survey/american-favorability-israel-drops-record-low και των ψηφοφόρων των δημοκρατικών ειδικότερα: https://www.pewresearch.org/short-reads/2026/04/07/negative-views-of-israel-netanyahu-continue-to-rise-among-americans-especially-young-people/ είναι πλέον εναντίον της πολιτικής του Ισραήλ επί των παλαιστινίων και του πολεμικού του παροξυσμού στην ευρύτερη περιοχή - H χρηματοδότηση από το AIPAC μάλιστα προδιαθέτει αρνητικά πλέον τους Δημοκρατικούς ψηφοφόρους.

Ήδη η ίδια η AIPAC (πού ξόδεψε σε αυτό τον εκλογικό κύκλο περί τα 120 εκατομμύρια δολάρια - ποσό ρεκόρ) ανακοίνωσε πως θα παψει τις άμεσες χρηματοδοτήσεις των υποψηφίων (θα ζητά έμμεσα από μέλη και υποστηρικτές τους να χρηματοδοτούν υποψήφιους ιδιωτικά) > https://www.npr.org/2026/10/21/nx-s1-6011531/aipac-campaign-contributions-israel-democrats - Σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν: όπως έχουμε πει ο Τραμπ έχει χαρτιά στα χέρια του για να συνεχίσει στα μουλωχτά, υποστηρικτές (πόσους δεν ξέρουμε) στους δημοκρατικούς και χρόνο - και για να μπλοκάρουν την χρηματοδότηση του πολέμου οι Δημοκρατικοί θα πρέπει να κατεβάσουν τα ρολά στο κράτος.

Κάτι που δεν είναι κανένας σίγουρος πως θα υπάρξει επαρκής πλειοψηφία για να συμβει: > https://newrepublic.com/post/213353/democrats-end-iran-war-smith-aguilar-lieu > https://theintercept.com/2026/10/17/congress-democrats-iran-war-end-strategy/ - Όπως έγραψα όμως και χθες ο JD Vance που λογικά θα κληρονομήσει το χρίσμα μαζί με τα ερείπια της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ, φαίνεται να έχει επιδοθεί σε διπλωματικό μαραθώνιο.

Θα δούμε ποιανού η γραμμή θα επικρατήσει μέσα στην εβδομάδα και είναι κρίσμο για τον πλανήτη αυτό - Ας τα βάλουμε τις εξελίξεις στις ΗΠΑ σε μια σειρά: ηττήθηκε ο Τραμπ (λόγω της ακρίβειας που προκάλεσε ο πόλεμος που είχε υποσχεθεί πως δεν θα κάνει, λόγω της απομάκρυνσης των λατινοαμερικάνων (κυρίως) ρεπουμπλικάνων εξαιτίας της βάρβαρης μεταναστευτικής πολιτικής του και λόγω της γενικής οικονομικής δυσχέρειας στα φτωχότερα στρώματα. - Κέρδισαν οι Δημοκρατικοί ένα κόμμα που εκτείνεται για να το πούμε χονδροειδώς, από τα δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη μέχρι εκεί περίπου που είναι το ΜΕΡΑ25. - Όμως: Μέλη του ("εισοδιστικού") Κόμματος των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών στο Κογκρέσο είναι σήμερα 2 βουλεύτριες (435 συνολικά). Θα γίνουν 8 μάλλον όλοι μαζί από τον Γενάρη που θα ορκιστούν (μικρή πιθανότητα για 9). 12-13 θα είναι συνοδοιπόροι.

Αυτοί είναι υπέρ των συνδικάτων και της προστασίας του περιβάλλοντος, κατά των ολιγαρχών, του ρατσισμού, της λιτότητας, της έλλειψης δημόσιου συστήματος υγείας, κατά των πολέμων και κατά της στήριξης στο Ισραήλ, την Σαουδαραβία και τις επεμβάσεις στην Λατινική Αμερική - μεταξύ πολλών άλλων.

Δεν έχω αριστερόμετρο, αλλά τα μέτρα τα ευρωπαϊκά δεν είναι κατάλληλα για συγκρίσεις με ΗΠΑ.

Πρόκειται για την μεγαλύτερη αριστερή εκπροσώπηση στο κογκρέσο (συνολικά μετατοπισμένο προς τα αριστερά) μεταπολεμικά.

Επίσης θα έχει πλέον 2 συνοδοιπόρους στη Γερουσία (από 100 συνολικά και ~55 δημοκρατικούς). Υπάρχουν επίσης άλλοι 110 περίπου στο ευρύτερο "προοδευτικό caucus" πολύ πιο ποικιλόμορφο πολιτικά, συχνά (αλλά όχι βέβαια πάντα) με δουλείες και δεσμεύσεις και χρηματοδοτήσεις (αντίθετα με τους εκλεγέντες του σκληρού πυρήνα των οποίων το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης ήταν από μικρές συνεισφορές 15-20$ το άτομο), ενώ αρκετοί πήραν χρήματα από PACs διεθνή και εταιρικά.

Είναι αυτό που θα ήταν παλιά η αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών και πλέον είναι η "κεντρο-αριστερά" τους.

Όλοι αυτοί μαζί και οι τρεις ομάδες, είναι οι μισοί βουλευτές των δημοκρατικών. - Από την άλλη, την ηγεσία των δημοκρατικών (της πλειοψηφίας δηλαδή) στα δύο σώματα θα έχουν ο Τσακ Σούμερ και ο Χακίμ Τζέφρις, και οι δύο παραλήπτες μεγάλων ποσών χρηματοδότησης από AIPAC αλλά και από εταιρικά λόμπι.

Θέλω να πω πως κατά την ταπεινή μου γνώμη η ηγεσία των Δημοκρατικών, ο μηχανισμός τους έχει σαν πρώτη προτεραιότητα να μην τυχόν μετατραπεί το Δημοκρατικό Κόμμα σε αριστερό ή αριστερίζον κόμμα (εξού και ο πόλεμος στον Μπέρνι, η υπονόμευση της υποψηφιότητας της Νίξον για την γερουσία στη Φλόριντα κ.ο.κ.) κάνοντας επουσιώδεις παραχωρήσεις για να συγκρατήσουν τους ψηφοφόρους της πλευράς Μπέρνι.

Δεύτερος μακράν αντίπαλος είναι οι Ρεπουμπλικάνοι, με τους οποίους ενδέχεται να τους χωρίζουν λιγότερα σε καίρια σημεία της πολιτικής τους από την αριστερή πτέρυγα του ίδιου τους του κόμματος. - Το βασικό καλό νέο: σηματοδοτεί μια ανακοπή της ακροδεξιάς πλημμυρίδας παγκοσμίως (και θα φανούν εικάζω και τα αποτελέσματα από αυτό σύντομα) - Επίμετρον: Οι Ελληνοαμερικάνοι εκλεγέντες και ήδη υπηρετούντες είναι *όλοι* αποδέκτες χρημάτων από την AIPAC (και συνηθέστερα ρεπουμπλικάνοι). Αυτός ο Pappas νεοεκλεγείς γερουσιαστής των Δημοκρατικών στο New Hamshire, προσπάθησε να το ισορροπήσει στο τέλος γιατί οι δημοσκοπήσεις του έλεγαν πως χρειαζόταν να μην μπατάρει τόσο προς το Ισραήλ και έπρεπε να πάρει μαζί του την βάση της σοσιαλίστριας αντιπάλου του, που τον είχε στήσει στον τοίχο για τη χρηματοδοτησή του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους