Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όπως ξέρετε, είτε θεωρητικά, είτε στην πράξη, οι ρεζέρβες στα αυτοκίνητα σιγά-σιγά καταργούνται.

Έτσι είναι η εξέλιξη, κάποια πράγματα αλλάζουν και κάποια άλλα εξαφανίζονται εντελώς.

Εδώ ο πρώτος τροχός ήταν από ξύλο, και χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια για να φτάσουμε στα σημερινά ελαστικά, στη ρεζέρβα θα κολλήσουμε; Παλαιότερα ήταν ένας κανονικός πέμπτος τροχός, μετά ήρθαν οι μικρότερες και ελαφρύτερες ρεζέρβες «ανάγκης», για εξοικονόμηση χώρου, βάρους και κόστους, ενώ σήμερα όλο και περισσότερα αυτοκίνητα διαθέτουν μόνο κιτ επισκευής ελαστικού, τα οποία και αυτά με τη σειρά τους αλλάζουν και εξελίσσονται.

Υπάρχουν όμως κάποιες περιπτώσεις στην ιστορία του αυτοκινήτου που, όταν τις ανακαλύπτεις, δεν ξέρεις αν πρέπει να εκπλαγείς, να απορήσεις, ή απλώς να γελάσεις.

Όπως για παράδειγμα η ρεζέρβα της περίφημης Lamborghini Countach, για την οποία έχουμε γράψει ένα κείμενο που μπορείτε να διαβάσετε, και να ξαναδιαβάσετε, εδώ: https://tinyurl.com/lambocounty. Η Countach ήταν από μόνη της ένα αυτοκίνητο της υπερβολής, αλλά οι μεταγενέστερες εκδόσεις της το παράκαναν στον τομέα των ελαστικών.

Οι πίσω τροχοί φορούσαν Pirelli P7 διαστάσεων 345/35 VR15, άρα με πέλμα πλάτους 34,5 εκατοστά.

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ακόμη και σήμερα πρόκειται για ένα εξαιρετικά φαρδύ ελαστικό.

Και τι ρεζέρβα είχε προβλέψει η Lamborghini για την περίπτωση που ένας από αυτούς τους τεράστιους τροχούς πάθαινε λάστιχο; Ένα στενό ελαστικό διαστάσεων 105 R18, δηλαδή με πλάτος μόλις 10,5 cm, λιγότερο από το ένα τρίτο εκείνου των πίσω ελαστικών, το οποίο παρόλα αυτά ήταν τοποθετημένο σε μια υπέροχη αυθεντική ζάντα Campagnolo.

Αν τα έβλεπες δίπλα δίπλα, θα μπορούσες να πιστέψεις ότι το ένα προοριζόταν για supercar και το άλλο για κάποιο μικρό μοτοποδήλατο! H ρεζέρβα χρησιμοποιούσε ζάντα 18 ιντσών, ενώ οι κανονικοί τροχοί ήταν 15 ιντσών, και αυτό δεν επρόκειτο για κάποια παραξενιά των Ιταλών μηχανικών.

Η διαφορετική διάμετρος της ζάντας, σε συνδυασμό με το προφίλ του ελαστικού, επέτρεπε στον τροχό ανάγκης να έχει κατάλληλη συνολική διάμετρο κύλισης, ενώ το μικρό πλάτος του εξοικονομούσε πολύτιμο χώρο στον εμπρός χώρο αποσκευών.

Και μιλάμε για ένα αυτοκίνητο στο οποίο ο χώρος για αποσκευές δεν ήταν ακριβώς η πρώτη προτεραιότητα των σχεδιαστών εξαρχής... Υπήρχε, βέβαια, και μια σοβαρή πρακτική λεπτομέρεια.

Η ρεζέρβα αυτή δεν προοριζόταν για κανονική οδήγηση, αλλά αποκλειστικά για να μπορέσει ο οδηγός να φτάσει με περιορισμένη ταχύτητα μέχρι το πλησιέστερο συνεργείο.

Η διαφορά πρόσφυσης σε σχέση με τα κανονικά ελαστικά ήταν τεράστια και, σε ένα αυτοκίνητο με κεντρικό V12 και τόσο φαρδιούς πίσω τροχούς, η συμπεριφορά του με έναν τέτοιο τροχό θα ήταν αναπόφευκτα πολύ διαφορετική.

Ούτε βέβαια μπορούσε να συνεχίσει κανείς να εκμεταλλεύεται τις επιδόσεις της Countach σαν να μη συνέβαινε τίποτα… Και υπάρχει ένα τελευταίο, ρητορικό και μάλλον διασκεδαστικό, ερώτημα.

Άντε και έβγαζες τον τεράστιο πίσω τροχό για να τοποθετήσεις τη μικροσκοπική ρεζέρβα. Πού ακριβώς θα έβαζες τον τροχό που είχες αφαιρέσει;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους