Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Προς: Αναπτυξιακή Πάρνωνα Α.Ε. Α.Ο.Τ.Α. Θέμα: Υποβολή γραπτής εισήγησης για καταχώριση στα πρακτικά της δημόσιας διαβούλευσης – Απόθεμα Βιόσφαιρας Πάρνωνα–Μαλέα Αξιότιμοι κύριοι, Σε συνέχεια της δημόσιας διαβούλευσης και του εργαστηρίου που πραγματοποιείται στις Καρυές Λακωνίας στις 5 Νοεμβρίου 2026, σας αποστέλλω συνημμένα γραπτή εισήγηση με θέμα: «Ένα ολοκληρωμένο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης της υπαίθρου: αναγεννητική γεωργία, κυκλική κτηνοτροφία, νέοι συνεταιρισμοί και επανασύνδεση πόλης και χωριού». Η πρόταση αποσκοπεί να συμβάλει στη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου ανάπτυξης, το οποίο συνδέει την προστασία των φυσικών πόρων με την ανασυγκρότηση της πρωτογενούς παραγωγής, τη δημιουργία νέων συνεργατικών και συνεταιριστικών σχημάτων και την ανάπτυξη σταθερών σχέσεων μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών, με τη συμμετοχή και φορέων των εργαζομένων. Παρακαλώ: Να πρωτοκολληθεί η παρούσα εισήγηση και να μου γνωστοποιηθεί ο αριθμός πρωτοκόλλου.

Να καταχωριστεί ως διακριτή γραπτή πρόταση στα πρακτικά της δημόσιας διαβούλευσης.

Να διαβιβαστεί στην αρμόδια επιστημονική και συμβουλευτική ομάδα για αξιολόγηση στο πλαίσιο διαμόρφωσης του Σχεδίου Διαχείρισης.

Να εξεταστεί η δυνατότητα ενσωμάτωσης των προτεινόμενων κατευθύνσεων και ανάπτυξης πιλοτικού προγράμματος εφαρμογής.

Θεωρώ σημαντικό οι προτάσεις που κατατίθενται στο πλαίσιο της διαβούλευσης να μην περιοριστούν στην απλή καταγραφή τους, αλλά να αξιολογηθούν ως προς τη δυνατότητα μετατροπής τους σε συγκεκριμένες δράσεις, με χρονοδιάγραμμα, χρηματοδότηση και μετρήσιμα αποτελέσματα.

Παρακαλώ για την επιβεβαίωση παραλαβής και την ενημέρωσή μου σχετικά με την καταχώριση της εισήγησης.

Με εκτίμηση, Νταλιάνης Δημήτριος Π Ε γεωπόνος Δημοτικός σύμβουλος Δήμου Ευρώτα ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΘΕΜΑΤΟΣ ΒΙΟΣΦΑΙΡΑΣ ΠΑΡΝΩΝΑ–ΜΑΛΕΑ Ένα ολοκληρωμένο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης της υπαίθρου: αναγεννητική γεωργία, κυκλική κτηνοτροφία, νέοι συνεταιρισμοί και επανασύνδεση πόλης και χωριού 1. Η κεντρική πρόταση: Δεν υπάρχει βιώσιμη ύπαιθρος χωρίς βιώσιμη παραγωγή Η συζήτηση για το μέλλον του Αποθέματος Βιόσφαιρας Πάρνωνα–Μαλέα δεν μπορεί να περιοριστεί αποκλειστικά στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, στη διατήρηση του τοπίου και στην ανάδειξη της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς.

Αυτά είναι απαραίτητες προϋποθέσεις, αλλά δεν αρκούν για να διασφαλίσουν το μέλλον των τοπικών κοινωνιών.

Η ύπαιθρος δεν είναι απλώς ένας χώρος φυσικής ομορφιάς που πρέπει να προστατεύσουμε.

Είναι ένας ζωντανός παραγωγικός χώρος, στον οποίο εργάζονται άνθρωποι, παράγονται τρόφιμα, διαχειρίζονται φυσικοί πόροι, διαμορφώνονται κοινωνικές σχέσεις και διατηρούνται δραστηριότητες που αποτελούν μέρος της ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας της περιοχής.

Επομένως, η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να συνδεθεί με την οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση της υπαίθρου.

Η βασική πρόταση είναι η διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδέει: Τη γεωργία με την κτηνοτροφία.

Την παραγωγή με την προστασία των φυσικών πόρων.

Την ανακύκλωση των θρεπτικών στοιχείων με την αποκατάσταση της γονιμότητας του εδάφους.

Την πρωτογενή παραγωγή με τη μεταποίηση και την εμπορία.

Τους παραγωγούς με τους εργαζόμενους και τους καταναλωτές των αστικών κέντρων.

Την τοπική οικονομία με νέες μορφές συνεργασίας και συλλογικής οργάνωσης.

Το ζητούμενο είναι να δημιουργήσουμε μια ύπαιθρο που δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από την πώληση πρώτων υλών, τις επιδοτήσεις ή την εποχική οικονομική δραστηριότητα, αλλά θα διαθέτει οργανωμένη παραγωγική βάση, συνεργατικές υποδομές και σταθερές σχέσεις με την αγορά. 2. Το μεταβολικό ρήγμα και η αποσύνδεση πόλης και υπαίθρου Ένα σημαντικό επιστημονικό και αναπτυξιακό πλαίσιο για την κατανόηση του προβλήματος είναι η έννοια του μεταβολικού ρήγματος.

Η σύγχρονη οικονομική και παραγωγική οργάνωση έχει απομακρύνει σε μεγάλο βαθμό την παραγωγή από την κατανάλωση.

Τα τρόφιμα παράγονται στην ύπαιθρο, μεταφέρονται και καταναλώνονται στα αστικά κέντρα, ενώ η σχέση μεταξύ των δύο περιοχών περιορίζεται συχνά σε μια εμπορική συναλλαγή.

Παράλληλα, τα θρεπτικά στοιχεία που απομακρύνονται από τα αγροτικά εδάφη μέσω της συγκομιδής δεν επιστρέφουν σε αυτά με οργανωμένο τρόπο.

Τα οργανικά υπολείμματα απομακρύνονται, καταλήγουν ως απόβλητα ή αξιοποιούνται ανεπαρκώς, ενώ οι παραγωγοί αυξάνουν την εξάρτησή τους από εξωτερικές εισροές.

Δημιουργούνται έτσι δύο αλληλένδετα προβλήματα: Το οικολογικό ρήγμα: διακοπή των φυσικών κύκλων, υποβάθμιση της οργανικής ουσίας, απώλεια γονιμότητας, διάβρωση και αυξανόμενη εξάρτηση από εξωτερικές εισροές.

Το κοινωνικό και οικονομικό ρήγμα: απομάκρυνση των καταναλωτών από τους παραγωγούς, συγκέντρωση της εμπορίας, περιορισμένη διαπραγματευτική δύναμη των αγροτών και αποδυνάμωση των τοπικών παραγωγικών κοινοτήτων.

Η αποκατάσταση αυτής της σχέσης δεν σημαίνει επιστροφή σε παλαιότερες μορφές οικονομικής οργάνωσης.

Σημαίνει δημιουργία σύγχρονων συστημάτων συνεργασίας, παραγωγής, μεταποίησης, διανομής και αξιοποίησης των φυσικών πόρων.

Το κλείσιμο του οικολογικού ρήγματος πρέπει να συνοδεύεται από το κλείσιμο του κοινωνικού και οικονομικού ρήγματος μεταξύ πόλης και υπαίθρου. 3. Αναγεννητική γεωργία και αποκατάσταση της υγείας του εδάφους Η παραγωγική ανασυγκρότηση πρέπει να ξεκινήσει από τον βασικότερο φυσικό πόρο: το έδαφος.

Η υποβάθμιση των εδαφών, η μείωση της οργανικής ουσίας, η συμπίεση, η διάβρωση και η μειωμένη ικανότητα συγκράτησης νερού επιβαρύνουν τόσο την παραγωγικότητα όσο και την περιβαλλοντική ισορροπία.

Η αναγεννητική γεωργία μπορεί να αποτελέσει βασικό εργαλείο για την αντιστροφή αυτής της πορείας. Προτείνονται: Διατήρηση φυτοκάλυψης στα γεωργικά εδάφη, με προσαρμογή στις τοπικές συνθήκες.

Περιορισμός των περιττών κατεργασιών.

Αύξηση της οργανικής ουσίας.

Ορθολογική διαχείριση κλαδεμάτων και φυτικών υπολειμμάτων.

Εφαρμογή κατάλληλων αμειψισπορών και συγκαλλιεργειών όπου είναι εφικτό.

Περιορισμός της διάβρωσης και βελτίωση της διήθησης του νερού.

Συστηματική παρακολούθηση της εδαφικής γονιμότητας.

Η προσέγγιση πρέπει να είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη και να προσαρμόζεται στα διαφορετικά παραγωγικά συστήματα της περιοχής.

Δεν επιδιώκουμε απλώς να αλλάξουμε ορισμένες καλλιεργητικές πρακτικές.

Επιδιώκουμε να αποκαταστήσουμε τη λειτουργία του εδάφους ως ζωντανού οικοσυστήματος και να περιορίσουμε το κόστος παραγωγής. 4. Κυκλική βόσκηση και επανασύνδεση γεωργίας και κτηνοτροφίας Η γεωργία και η κτηνοτροφία πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αλληλοσυμπληρούμενες δραστηριότητες ενός ενιαίου παραγωγικού συστήματος.

Η αποσύνδεσή τους έχει δημιουργήσει αυξημένη εξάρτηση από εξωτερικές ζωοτροφές, λιπάσματα και άλλες εισροές, ενώ σημαντικές ποσότητες οργανικής ύλης παραμένουν αναξιοποίητες.

Η κυκλική ή εναλλασσόμενη βόσκηση μπορεί να αποτελέσει ένα από τα εργαλεία επανασύνδεσης αυτών των δραστηριοτήτων.

Προϋποθέτει όμως επιστημονική αξιολόγηση της βοσκοϊκανότητας, των οικολογικών ορίων κάθε έκτασης, της εποχικότητας και της κατάστασης της φυσικής βλάστησης. Προτείνονται: Χαρτογράφηση και καταγραφή της κατάστασης των βοσκοτόπων.

Υπολογισμός της πραγματικής βοσκοϊκανότητας.

Οργάνωση της εναλλαγής των εκτάσεων και των περιόδων ανάπαυσης.

Αποκατάσταση υποβαθμισμένων βοσκοτόπων.

Κατάλληλες υποδομές υδροδότησης και διαχείρισης των κοπαδιών.

Συνεργασία γεωργών και κτηνοτρόφων για την αξιοποίηση διαθέσιμων φυτικών υπολειμμάτων.

Επιστροφή κατάλληλα επεξεργασμένης οργανικής ύλης στα καλλιεργούμενα εδάφη.

Η κυκλική βόσκηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μία γενική συνταγή.

Απαιτείται διαφορετικός σχεδιασμός ανά περιοχή, με συνεχή παρακολούθηση ώστε να αποφεύγονται η υπερβόσκηση, η υποβάθμιση της βλάστησης και η διάβρωση.

Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα παραγωγικό σύστημα στο οποίο η γεωργία υποστηρίζει την κτηνοτροφία και η κτηνοτροφία συμβάλλει, με ελεγχόμενο και επιστημονικά ορθό τρόπο, στη διατήρηση της γονιμότητας των εδαφών. 5. Νέοι συνεταιρισμοί – Η συλλογική οργάνωση ως προϋπόθεση βιώσιμης παραγωγής Αυτός είναι ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες της πρότασης.

Η βελτίωση των καλλιεργητικών πρακτικών από μόνη της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της πρωτογενούς παραγωγής.

Ένας παραγωγός που αγοράζει μόνος του εφόδια, χρησιμοποιεί μεμονωμένα μηχανήματα, παραδίδει το προϊόν του χωρίς οργανωμένη εμπορική διαπραγμάτευση και δεν έχει πρόσβαση σε υποδομές αποθήκευσης, μεταποίησης και τυποποίησης, παραμένει σε μειονεκτική θέση.

Χρειάζεται μια νέα γενιά συνεταιριστικών σχημάτων.

Δεν μιλάμε απλώς για την αναβίωση παλαιών συνεταιρισμών ούτε για τη δημιουργία οργανώσεων που θα υπάρχουν μόνο τυπικά.

Μιλάμε για σύγχρονους, διαφανείς, οικονομικά βιώσιμους και επαγγελματικά οργανωμένους συνεταιρισμούς, με πραγματική συμμετοχή των παραγωγών και συγκεκριμένο επιχειρηματικό αντικείμενο. 5.1 Νέες μορφές συνεργασίας Προτείνονται συνεργατικά σχήματα που θα μπορούν να αναπτύξουν: Α. Κοινή προμήθεια εισροών Λιπάσματα και φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Ζωοτροφές.

Γεωργικά εφόδια.

Εξοπλισμό και υπηρεσίες.

Στόχος είναι η μείωση του κόστους μέσω συλλογικών προμηθειών και καλύτερης διαπραγματευτικής θέσης. Β. Κοινή χρήση μηχανημάτων και εξοπλισμού Δημιουργία κοινών υποδομών για μηχανήματα, θρυμματισμό κλαδεμάτων, συλλογή υπολειμμάτων, καλλιεργητικές εργασίες και άλλες υπηρεσίες που είναι ασύμφορο να αποκτά και να διατηρεί κάθε παραγωγός ξεχωριστά. Γ. Αποθήκευση, μεταποίηση και τυποποίηση Ανάπτυξη συνεργατικών υποδομών για την αποθήκευση, τη διαλογή, τη συσκευασία, την επεξεργασία και την τυποποίηση των προϊόντων. Δ. Συλλογική εμπορία Οργάνωση της διάθεσης προϊόντων με προγραμματισμό, κοινά ποιοτικά χαρακτηριστικά, ιχνηλασιμότητα και σταθερές εμπορικές συμφωνίες. Ε. Συνεργατική διαχείριση φυσικών πόρων Δυνατότητα κοινής οργάνωσης της διαχείρισης βοσκοτόπων, της αξιοποίησης οργανικών υπολειμμάτων και της δημιουργίας τοπικών συστημάτων κομποστοποίησης.

Οι συνεταιρισμοί πρέπει να είναι εργαλεία οικονομικής ανάπτυξης και όχι απλώς μηχανισμοί διαχείρισης επιδοτήσεων. 6. Η σύνδεση παραγωγών με εργατικά κέντρα και καταναλωτές Η πρόταση δεν σταματά στη συνεργασία μεταξύ των ίδιων των παραγωγών.

Πρέπει να δημιουργηθούν νέες σταθερές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων που παράγουν τα τρόφιμα και των ανθρώπων που τα καταναλώνουν.

Η σύνδεση της υπαίθρου με την πόλη μπορεί να αναπτυχθεί μέσα από οργανωμένες συνεργασίες μεταξύ: Αγροτικών συνεταιρισμών και οργανώσεων παραγωγών.

Εργατικών κέντρων και εργατικών σωματείων.

Συνεταιρισμών καταναλωτών.

Συλλόγων και κοινωνικών φορέων.

Δήμων και κοινωνικών δομών.

Επιχειρήσεων εστίασης και τοπικών δικτύων διανομής.

Τα εργατικά κέντρα μπορούν να λειτουργήσουν ως φορείς δικτύωσης και διασύνδεσης με τους εργαζόμενους των αστικών περιοχών.

Δεν προτείνεται να υποκαταστήσουν τους εμπορικούς φορείς ή να αναλάβουν τη λειτουργία αγροτικών επιχειρήσεων.

Μπορούν, όμως, να συμβάλουν στη δημιουργία οργανωμένων συνεργασιών μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών, στην ενημέρωση των εργαζομένων, στην ανάπτυξη δικτύων διάθεσης και στην υποστήριξη πρωτοβουλιών κοινωνικής οικονομίας. 6.1 Ενδεικτικό μοντέλο συνεργασίας Ένα συνεργατικό σχήμα παραγωγών στην περιοχή του Πάρνωνα ή της Λακωνίας θα μπορούσε να συνάψει συμφωνίες συνεργασίας με: Συνεταιρισμούς καταναλωτών στην Αθήνα, στην Τρίπολη, στη Σπάρτη και σε άλλες πόλεις.

Εργατικά κέντρα και συλλογικούς φορείς εργαζομένων.

Οργανωμένες δομές κοινωνικής αλληλεγγύης.

Επιχειρήσεις εστίασης και επαγγελματίες της διατροφής.

Οι συμφωνίες θα μπορούσαν να προβλέπουν: Προγραμματισμό των αναγκών και της διαθέσιμης παραγωγής.

Συμφωνημένες ποιοτικές προδιαγραφές.

Διαφανείς όρους τιμολόγησης.

Προγραμματισμένες παραδόσεις.

Σταθερότερη σχέση παραγωγού και αγοραστή.

Μείωση περιττών εμπορικών ενδιάμεσων σταδίων, όπου είναι εφικτό.

Ενημέρωση του καταναλωτή για την προέλευση και τον τρόπο παραγωγής.

Έτσι, ο καταναλωτής δεν θα είναι απλώς ο τελευταίος κρίκος μιας απρόσωπης εμπορικής αλυσίδας.

Θα μπορεί να γνωρίζει ποιος παράγει, πού παράγει, με ποιες προδιαγραφές και με ποιους όρους διαμορφώνεται η τιμή.

Αντίστοιχα, ο παραγωγός θα αποκτά καλύτερη εικόνα της ζήτησης και μεγαλύτερη δυνατότητα προγραμματισμού της παραγωγής του.

Η επιδίωξη είναι να δημιουργηθεί μια σχέση αμοιβαίου οφέλους: βιώσιμη τιμή για τον παραγωγό και ποιοτικό, προσιτό προϊόν για τον καταναλωτή. 7. Κυκλική οικονομία και τοπική αξιοποίηση των πόρων Η σύνδεση γεωργίας και κτηνοτροφίας πρέπει να επεκταθεί στη διαχείριση των οργανικών υπολειμμάτων.

Κλαδέματα, φυτικά υπολείμματα, κατάλληλα επεξεργασμένα κτηνοτροφικά απόβλητα και άλλα οργανικά υλικά μπορούν να αποτελέσουν πόρους για την παραγωγική διαδικασία. Προτείνεται: Οργανωμένη συλλογή και θρυμματοποίηση κλαδεμάτων.

Δημιουργία κατάλληλων υποδομών κομποστοποίησης.

Ασφαλής επεξεργασία κτηνοτροφικών αποβλήτων.

Διερεύνηση της αξιοποίησης υποπροϊόντων ελαιοτριβείων.

Παραγωγή εδαφοβελτιωτικών με ποιοτικό έλεγχο.

Δημιουργία τοπικών συνεργατικών σχημάτων διαχείρισης βιομάζας.

Η διαχείριση πρέπει να είναι συμβατή με την περιβαλλοντική νομοθεσία και τις απαιτήσεις προστασίας εδάφους και υδάτων.

Ο στόχος είναι να περιοριστεί η απώλεια πολύτιμων πόρων και να δημιουργηθούν τοπικές δραστηριότητες που θα παράγουν οικονομικό και περιβαλλοντικό όφελος. 8. Νερό και κλιματική ανθεκτικότητα Η διαχείριση του νερού πρέπει να ενταχθεί στον ίδιο σχεδιασμό.

Η κλιματική μεταβλητότητα, οι περίοδοι ξηρασίας, οι υψηλές θερμοκρασίες και τα ακραία φαινόμενα επηρεάζουν άμεσα τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τα φυσικά οικοσυστήματα. Προτείνονται: Βελτίωση της αποδοτικότητας των αρδευτικών δικτύων.

Προώθηση σύγχρονων μεθόδων άρδευσης.

Παρακολούθηση της εδαφικής υγρασίας.

Βελτίωση της οργανικής ουσίας και της υδατοϊκανότητας των εδαφών.

Προστασία πηγών και υδατορεμάτων.

Αντιδιαβρωτικές παρεμβάσεις.

Ορθολογική διαχείριση των υδατικών πόρων για γεωργία και κτηνοτροφία.

Η εξοικονόμηση νερού δεν είναι μόνο περιβαλλοντικός στόχος.

Είναι προϋπόθεση για τη μείωση του κόστους παραγωγής και τη διατήρηση της αγροτικής δραστηριότητας. 9. Νέοι άνθρωποι, εργασία και αναζωογόνηση της υπαίθρου Η εγκατάλειψη της υπαίθρου δεν αντιμετωπίζεται μόνο με προγράμματα επιδότησης νέων αγροτών.

Οι νέοι άνθρωποι χρειάζονται πραγματικές οικονομικές προοπτικές, πρόσβαση σε γη, τεχνογνωσία, υποδομές, συνεργασίες και δυνατότητα διάθεσης της παραγωγής τους.

Ένα ολοκληρωμένο μοντέλο ανάπτυξης πρέπει να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας όχι μόνο στη γεωργία και την κτηνοτροφία, αλλά και στους τομείς: Της μεταποίησης και τυποποίησης.

Της αποθήκευσης και διανομής.

Της διαχείρισης οργανικών υπολειμμάτων.

Της τεχνικής και γεωτεχνικής υποστήριξης.

Της εμπορικής οργάνωσης.

Της πιστοποίησης και ιχνηλασιμότητας.

Της αγροδιατροφικής καινοτομίας.

Η δημιουργία νέων συνεταιρισμών και συνεργατικών επιχειρήσεων μπορεί να προσφέρει στους νέους ανθρώπους δυνατότητες επαγγελματικής δραστηριοποίησης που δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από την ατομική ιδιοκτησία και το διαθέσιμο προσωπικό κεφάλαιο.

Η ύπαιθρος πρέπει να μπορεί να προσφέρει όχι μόνο έναν τόπο κατοικίας, αλλά και ένα βιώσιμο επαγγελματικό και κοινωνικό μέλλον. 10. Η πρόταση για τον Πάρνωνα–Μαλέα: Ένα πιλοτικό ολοκληρωμένο πρόγραμμα Προτείνεται η διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος με τίτλο: «Πάρνωνας–Μαλέας: Παραγωγική ανασυγκρότηση, αναγεννητική γεωργία και νέες συνεργατικές οικονομίες» Το πρόγραμμα θα πρέπει να συνδυάζει τις περιβαλλοντικές παρεμβάσεις με τη δημιουργία νέων παραγωγικών και εμπορικών συνεργασιών. Άξονας Α: Φυσικοί πόροι και αναγεννητική παραγωγή Καταγραφή εδαφών και βοσκοτόπων.

Αναγεννητικές καλλιεργητικές πρακτικές.

Κυκλική βόσκηση με επιστημονική παρακολούθηση.

Προστασία υδατικών πόρων.

Αξιοποίηση οργανικών υπολειμμάτων. Άξονας Β: Συνεργατικές παραγωγικές υποδομές Κοινές προμήθειες εισροών.

Κοινή χρήση μηχανημάτων.

Υποδομές συλλογής και επεξεργασίας υπολειμμάτων.

Αποθήκευση, διαλογή, τυποποίηση και μεταποίηση.

Οργάνωση συλλογικής εμπορίας. Άξονας Γ: Σύνδεση παραγωγών και καταναλωτών Δικτύωση με εργατικά κέντρα και εργατικά σωματεία.

Συνεργασία με συνεταιρισμούς καταναλωτών.

Ανάπτυξη δικτύων απευθείας διάθεσης.

Συμφωνίες προγραμματισμένης προμήθειας προϊόντων.

Δημιουργία περιφερειακών δικτύων αγροδιατροφικής συνεργασίας. Άξονας Δ: Νέοι παραγωγοί και απασχόληση Υποστήριξη νέων αγροτών και κτηνοτρόφων.

Πρόσβαση σε τεχνική υποστήριξη και κατάρτιση.

Συμμετοχή σε συνεργατικά σχήματα.

Ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων μεταποίησης και διανομής.

Σύνδεση της παραγωγής με την τοπική απασχόληση. 11. Εφαρμογή και χρονοδιάγραμμα Πρώτη φάση – Καταγραφή και οργάνωση, 0–12 μήνες Καταγραφή παραγωγικών δυνατοτήτων και αναγκών.

Χαρτογράφηση εδαφών, βοσκοτόπων και υδατικών πόρων.

Καταγραφή υφιστάμενων συνεταιρισμών και παραγωγικών φορέων.

Διερεύνηση ενδιαφέροντος για νέες συνεργατικές πρωτοβουλίες.

Δημιουργία δικτύου επαφών με εργατικά κέντρα, καταναλωτικούς φορείς και αγορές.

Επιλογή πιλοτικών περιοχών και εκμεταλλεύσεων.

Δεύτερη φάση – Πιλοτικές εφαρμογές, 1–3 έτη Εφαρμογή αναγεννητικών πρακτικών.

Πιλοτικά προγράμματα κυκλικής βόσκησης.

Δημιουργία συνεργατικών υποδομών.

Οργάνωση νέων συνεταιριστικών σχημάτων.

Δοκιμαστικές συμφωνίες διάθεσης προϊόντων με οργανωμένους καταναλωτικούς φορείς.

Ανάπτυξη τοπικών συστημάτων αξιοποίησης οργανικών υπολειμμάτων.

Τρίτη φάση – Επέκταση και αξιολόγηση, 3–5 έτη Επέκταση των επιτυχημένων πρακτικών.

Ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ παραγωγικών περιοχών και αστικών αγορών.

Ανάπτυξη σταθερών εμπορικών δικτύων.

Αξιολόγηση περιβαλλοντικών και οικονομικών αποτελεσμάτων.

Δημιουργία μόνιμων συνεργατικών δομών. 12. Δείκτες αποτελεσματικότητας Η επιτυχία του προγράμματος πρέπει να αποτιμάται με πραγματικά αποτελέσματα.

Ενδεικτικοί δείκτες: Πεδίο Δείκτης Έδαφος Μεταβολή οργανικής ουσίας και διάβρωσης Νερό Μείωση κατανάλωσης και απωλειών Κτηνοτροφία Βελτίωση κατάστασης και διαχείρισης βοσκοτόπων Κυκλική οικονομία Ποσότητες οργανικών υπολειμμάτων που αξιοποιούνται Συνεταιρισμοί Νέα λειτουργικά συνεργατικά σχήματα Παραγωγή Μείωση κόστους εισροών και βελτίωση αποδοτικότητας Εμπορία Αριθμός σταθερών συμφωνιών διάθεσης Κοινωνία Αριθμός παραγωγών, εργαζομένων και καταναλωτών που συμμετέχουν Απασχόληση Νέες και διατηρούμενες θέσεις εργασίας Νέοι άνθρωποι Νέοι παραγωγοί και επαγγελματίες που εντάσσονται στο πρόγραμμα 13. Χρηματοδότηση και θεσμική οργάνωση Για την υλοποίηση της πρότασης μπορεί να διερευνηθεί συνδυασμός χρηματοδοτικών εργαλείων: Κοινή Αγροτική Πολιτική 2023–2027. LEADER/CLLD. Προγράμματα LIFE. Horizon Europe, σε συνεργασία με ερευνητικούς φορείς.

Εθνικά και περιφερειακά προγράμματα.

Χρηματοδοτικά εργαλεία για την κυκλική οικονομία και την κλιματική προσαρμογή. Η Αναπτυξιακή Πάρνωνα μπορεί να αναλάβει ρόλο συντονισμού, δικτύωσης, ωρίμανσης προτάσεων και αναζήτησης χρηματοδότησης.

Προτείνεται η δημιουργία θεματικής ομάδας εργασίας με συμμετοχή: Παραγωγών και κτηνοτρόφων.

Γεωτεχνικών και επιστημονικών φορέων.

Συνεταιρισμών και οργανώσεων παραγωγών.

Δήμων και υπηρεσιών.

Εργατικών κέντρων και φορέων εργαζομένων.

Συνεταιρισμών καταναλωτών.

Ερευνητικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Επιχειρήσεων μεταποίησης και εμπορίας.

Η συμμετοχή των παραγωγών και των τοπικών κοινωνιών πρέπει να είναι ουσιαστική από το στάδιο του σχεδιασμού μέχρι την αξιολόγηση. 14. Το ειδικό αίτημα προς την Αναπτυξιακή Πάρνωνα Ζητείται η παρούσα πρόταση: Να καταγραφεί ως διακριτή αναπτυξιακή πρόταση στη διαδικασία διαμόρφωσης του Σχεδίου Διαχείρισης.

Να εξεταστεί η δυνατότητα ένταξης ενός ολοκληρωμένου πιλοτικού προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Να δημιουργηθεί θεματική ομάδα εργασίας για τη σύνδεση γεωργίας, κτηνοτροφίας, συνεταιρισμών και καταναλωτικών δικτύων.

Να διερευνηθεί η δυνατότητα συμμετοχής εργατικών κέντρων και συνεταιρισμών καταναλωτών ως συνεργαζόμενων φορέων.

Να προσδιοριστούν οι απαιτούμενες μελέτες, οι υποδομές και οι πιθανές πηγές χρηματοδότησης.

Να εξεταστεί η δυνατότητα πιλοτικής εφαρμογής σε επιλεγμένες περιοχές του Δήμου Ευρώτα και άλλων δήμων της περιοχής.

Να καθοριστούν συγκεκριμένοι δείκτες περιβαλλοντικού, παραγωγικού, οικονομικού και κοινωνικού αποτελέσματος. 15. Καταληκτική θέση Η βιώσιμη ανάπτυξη της υπαίθρου δεν μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά στην προστασία του τοπίου, στην προβολή των τοπικών προϊόντων ή στην ανάπτυξη του τουρισμού.

Χρειάζεται ισχυρή παραγωγική βάση, συνεργασία, συλλογική οργάνωση και δίκαιη κατανομή της αξίας που δημιουργείται.

Χρειάζεται να ξανασυνδέσουμε τη γεωργία με την κτηνοτροφία, την παραγωγή με τη μεταποίηση, τους παραγωγούς με τους καταναλωτές και την ύπαιθρο με τα αστικά κέντρα.

Χρειάζεται να δημιουργήσουμε νέες μορφές συνεταιριστικής οργάνωσης που θα μειώνουν το κόστος, θα ενισχύουν τη διαπραγματευτική δύναμη των παραγωγών και θα δημιουργούν σταθερές σχέσεις με την αγορά.

Χρειάζεται να δώσουμε στους νέους ανθρώπους τη δυνατότητα να ζήσουν και να εργαστούν στην ύπαιθρο, όχι επειδή θα επιδοτηθούν προσωρινά, αλλά επειδή θα υπάρχουν πραγματικές οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές.

Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος δεν πρέπει να αποσυνδεθεί από την παραγωγή.

Και η παραγωγή δεν πρέπει να αποσυνδεθεί από τις κοινωνικές ανάγκες.

Η πρότασή μας είναι να περάσουμε από την αποσπασματική ανάπτυξη σε ένα ολοκληρωμένο παραγωγικό και κοινωνικό μοντέλο για την ύπαιθρο.

Ένα μοντέλο που θα αποκαθιστά τους φυσικούς κύκλους, θα οργανώνει συλλογικά την παραγωγή, θα δημιουργεί συνεργασίες μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών και θα επιστρέφει την οικονομική αξία στον τόπο όπου αυτή παράγεται.

Δεν θέλουμε μια ύπαιθρο που θα επιβιώνει μόνο ως τοπίο προς επίσκεψη.

Θέλουμε μια ύπαιθρο ζωντανή, παραγωγική, συνεργατική, με αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας και προοπτική για τις επόμενες γενιές. Νταλιάνης Δημήτριος ΠΕ γεωπόνος Yahoo Mail: Αναζητήστε, οργανωθείτε, πετύχετε

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους