Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν είναι εύκολο να ξεκινάς ένα βιβλίο γνωρίζοντας ότι το θέμα του αγγίζει κάτι με το οποίο διαφωνείς βαθιά.

Ακόμη δυσκολότερο είναι να παρακολουθείς τους χαρακτήρες του να παίρνουν αποφάσεις που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις δικές σου πεποιθήσεις και παρ' όλα αυτά να προσπαθείς να κατανοήσεις τι τους οδήγησε εκεί.

Με τα «Χελιδόνια» της Natsuo Kirino ήξερα από την αρχή ότι θα δοκιμάζονταν τα όρια της αναγνωστικής μου ανοχής.

Είμαι απόλυτα αντίθετη τόσο στην παρένθετη μητρότητα όσο και στη δωρεά ωαρίων.

Ειδικά στη δεύτερη περίπτωση, ένας από τους σοβαρότερους προβληματισμούς μου είναι ότι παιδιά που προέρχονται από την ίδια δότρια μπορεί να μεγαλώσουν χωρίς να γνωρίζουν ότι είναι βιολογικά αδέλφια.

Δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να συναντηθούν, να ερωτευτούν ή ακόμη και να παντρευτούν, αγνοώντας τη συγγένειά τους.

Όσο για την παρένθετη μητρότητα, και εδώ εγείρονται πολλοί ηθικοί προβληματισμοί. Η Ρίκι είναι μια νεαρή γυναίκα που προσπαθεί να επιβιώσει στο Τόκιο, μετρώντας ακόμη και τα χρήματα που χρειάζεται για να φάει.

Όταν της προσφέρεται ένα τεράστιο ποσό για να αποκτήσει παιδί για λογαριασμό ενός εύπορου ζευγαριού, η οικονομική της απόγνωση την οδηγεί σε μια συμφωνία που θα αλλάξει τη ζωή της.

Από την άλλη βρίσκονται ο Μοτόι και η Γιούκο, δύο άνθρωποι που έχουν περάσει χρόνια προσπαθώντας να αποκτήσουν παιδί, χωρίς όμως να αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο την προοπτική της γονεϊκότητας. Η Kirino εξετάζει με ιδιαίτερη οξυδέρκεια την ταξική ανισότητα, την εμπορευματοποίηση της αναπαραγωγής και τις κοινωνικές πιέσεις γύρω από τη μητρότητα.

Εκείνο που κάνει την ιστορία τόσο ενδιαφέρουσα είναι ότι η Kirino δεν επιχειρεί να εξωραΐσει τους χαρακτήρες της ούτε να δικαιολογήσει τις επιλογές τους.

Τους παρουσιάζει με όλες τις αντιφάσεις, τις αδυναμίες και τις προσωπικές τους επιθυμίες, αφήνοντας τον αναγνώστη να διαμορφώσει τη δική του άποψη. Η Ρίκι είναι μια γυναίκα γεμάτη αντιφάσεις, που άλλοτε παρασύρεται από τις επιθυμίες της και άλλοτε προσπαθεί απεγνωσμένα να αποκτήσει τον έλεγχο της ζωής της.

Δεν συμφώνησα με όλες τις αποφάσεις της και ορισμένες μου προκάλεσαν πραγματικό θυμό.

Σκέφτηκα επίσης πόσο συχνά οι άνθρωποι ταυτίζουμε την ευτυχία με την εκπλήρωση μιας συγκεκριμένης επιθυμίας.

Τρεις άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία σε εντελώς διαφορετικά πράγματα, χωρίς να μπορούν να γνωρίζουν τι πραγματικά θα τους προσφέρει η εκπλήρωσή τους. Η Kirino μάς θυμίζει ότι το να αποκτήσουμε αυτό που επιθυμούμε δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα γίνουμε και ευτυχισμένοι.

Παρά τα όσα εκτίμησα στο μυθιστόρημα, υπάρχουν και δύο σημεία που δεν με ικανοποίησαν στον ίδιο βαθμό. ❌ Σε ορισμένα σημεία αισθάνθηκα ότι οι συζητήσεις γύρω από τα ίδια ηθικά διλήμματα επαναλαμβάνονται περισσότερο απ' όσο χρειάζεται, επιβραδύνοντας την εξέλιξη της ιστορίας.

Θα προτιμούσα η Kirino να αφήνει κάποιες σκέψεις να προκύπτουν πιο φυσικά μέσα από τις πράξεις των ηρώων, χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να τις εξηγεί κάθε φορά ή να δίνει στον αναγνώστη τόσο μασημένη τροφή. ❌ Το βιαστικό τέλος.

Ομολογώ ότι μου προκάλεσε έντονη αγανάκτηση.

Όχι επειδή διαφωνώ με την επιλογή της Kirino να ολοκληρώσει έτσι την ιστορία, αλλά εξαιτίας όσων συμβαίνουν και των αποφάσεων που παίρνονται.

Παράλληλα, το βρήκα κάπως βιαστικό, ιδιαίτερα σε σύγκριση με τον χρόνο που έχει αφιερώσει η συγγραφέας στην ανάπτυξη των προηγούμενων γεγονότων.

Θα ήθελα να είχε δώσει λίγο περισσότερο χώρο στις τελευταίες εξελίξεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χρειαζόμουν ένα διαφορετικό ή απαραίτητα πιο ξεκάθαρο φινάλε.

Τα «Χελιδόνια» δεν άλλαξαν τις απόψεις μου για την παρένθετη μητρότητα.

Με έκαναν όμως να σκεφτώ ακόμη περισσότερο πόσο επικίνδυνα μπορεί να μπερδευτούν η ανθρώπινη επιθυμία, το οικονομικό συμφέρον και η έννοια του δικαιώματος.

Η ανάγκη ενός ανθρώπου δεν πρέπει να γίνεται ευκαιρία εκμετάλλευσης για κάποιον άλλον. Rate: 3, 5 / 5 ⭐

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους