Original Post

Πλήρες Κείμενο:

...Ώσπου μια μέρα πάμε να παίξουμε και βλέπουμε το θέατρο κλειστό.

Περιμένουμε μες στη στοά κι έρχεται να μας ανοίξει ο Στηβ, ο γιός του Ανδρέα Ντούζου, που εκτελούσε χρέη διαχειριστή. «Είστε απλήρωτοι όλοι» μας είπε, «σας ανοίγω και πάρτε από μέσα ότι θέλετε»…Έβλεπες ανθρώπους να μπαίνουν και να βγαίνουν με τα εικαστικά του Αργυράκη στα χέρια! Αγγελάκια και φεγγάρια να βαδίζουν στην Πατησίων, μία σκηνή συγκλονιστική, που να μην τη ζήσει κανένας ηθοποιός! Στεκόμουν στη μέση της πλατείας και φώναζα: «Σταματήστε το πλιάτσικο! Θα ξαναπαίξουμε, θα ξαναπαίξουμε»! Το πίστευα ότι θα ξαναπαίζαμε, το πίστευα πραγματικά! Δεν ξαναπαίξαμε, όμως… * Η Maria Antoulinaki, η «Σαπφώ της πλατείας Κουμουνδούρου». Πρόβα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους