Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θυμάμαι μια αστεία (και με γενναίες δόσεις καφρίλας) ιστορία που μου είχε αφηγηθεί η αγαπημένη Εύα Κοταμανίδου.

Από την πρεμιέρα των "Κυνηγών" (1977) του Θόδωρου Αγγελόπουλου στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Κόσμος πολύς, επίσημοι, πολιτικοί, καλλιτέχνες.

Στον διαβόητο εξώστη, όμως, εκεί που στα 90s είχαν κράξει και τη Βουγιουκλάκη στη Θεσσαλονίκη (αυτό για τους λίγο νεότερους), είχαν πιάσει στασίδι ο αείμνηστος Βαγγέλης Κοτρώνης και η παρέα του, οι οποίοι δεν είχαν καλύτερο από το να γιουχάρουν και να κράζουν τις ταινίες του Αγγελόπουλου και, φυσικά, όλων των άλλων σκηνοθετών που τους θεωρούσαν υδροκέφαλα του Τεό.

Ως και ο Όσιος Σταύρος Τορνές δεν είχε γλιτώσει από τον χαβαλέ τους.

Στους "Κυνηγούς", λοιπόν, υπήρχε η σκηνή του τέλους όπου η Κοταμανίδου σε ρόλο συζύγου Συνταγματάρχου έπεφτε χάμω και αυνανιζόταν δίπλα στον νεκρό αντάρτη "επικαλούμενη" τον Βασιλέα.

Ξεκινάει η σκηνή, η Κοταμανίδου ήδη νοιώθει λίγο άβολα που βλέπει τον εαυτό της για πρώτη φορά να κάνει αυτή την πράξη επί της οθόνης, ειδικά με τόσο κόσμο γύρω της κιόλας, είναι και λίγο εκ θέσεως και εκ φύσεως αργός κι ο Αγγελόπουλος, οπότε από τον εξώστη ακούγεται να φωνάζει ο Κοτρώνης: "Χύσε, Μεγαλειότατε, να τελειώνουμε". Λογικό ήταν να ρωτήσω την Εύα τι έκανε αμέσως μετά από εκείνη τη στιγμή η ίδια: "Ντράπηκα τόσο πολύ που έπιασα ένα τσιγάρο και βγήκα τρέχοντας από την αίθουσα για να καπνίσω υποτίθεται". Κατά πρώτον, τι αστείες ιστορίες μπορεί να κρύβει μία από τις καλύτερες ταινίες του Αγγελόπουλου που ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες.

Κατά δεύτερον, η Κοταμανίδου το 2002 μού είχε δώσει και μία ωραία μαρτυρία για τη Σαπφώ Νοταρά όταν είχαν συνυπάρξει στις "Τρωάδες" του Τσαρούχη. Την συμπεριέλαβα στο θεατρικό έργο που ετοιμάζουμε αυτόν τον καιρό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους