Η νίκη του Δημοκρατικού κόμματος είναι εμφατική και οδηγεί στην ανάκτηση και των δυο σωμάτων του Κογκρέσου. Ενδέχεται μάλιστα να αποτελέσει καμπή στην σύγχρονη αμερικανική ιστορία, μιας και...
Η νίκη του Δημοκρατικού κόμματος είναι εμφατική και οδηγεί στην ανάκτηση και των δυο σωμάτων του Κογκρέσου.
Ενδέχεται μάλιστα να αποτελέσει καμπή στην σύγχρονη αμερικανική ιστορία, μιας και βρισκόμαστε δύο μόλις χρόνια μακριά από τον τέλος της ενεργού πολιτικής παρουσίας του Donald Trump.
Συνάμα είναι και μια τρανή απόδειξη της εξαιρετικής διάρθρωσης του αμερικανικού συστήματος διακυβέρνησης, όπου εκτελεστική και νομοθετική εξουσία αλληλοελέγχονται και αυτορυθμίζονται. Κανένας Αμερικανός πρόεδρος δεν μπορεί να αποφύγει την νέμεση της λαϊκής ετυμηγορίας όσο αλαζόνας, αλλοπρόσαλλος ή αδιάφορος και αν είναι προς τους θεσμούς. Ο Trump για τα επόμενα δύο χρόνια θα αναγκαστεί να περάσει την βάσανο της εξαντλητικής διαπραγμάτευσης με το ελεγχόμενο από τους Δημοκρατικούς Κογκρέσο, αν και εφόσον θέλει να αφήσει μια παρακαταθήκη νομοθετημάτων στο δεύτερο μισό της τελευταίας του θητείας.
Παράλληλα, τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών θα λέγαμε ότι αναδιατάσσουν οριζόντια το αμερικανικό πολιτικό σκηνικό. Το Δημοκρατικό κόμμα έχει καταγάγει μια μεγάλη νίκη, εκπαραθυρώνοντας τους Ρεπουμπλικανούς από παραδοσιακά τους προπύργια όπως το Κάνσας και το Τέξας, όπου εξελέγη Δημοκρατικός γερουσιαστής και κυβερνήτης. Το Τέξας δε, αποκτά βαρύνουσα σημασία ενόψει και των προεδρικών εκλογών σε δύο χρόνια, λόγω του τεράστιου αριθμού εκλεκτόρων που βγάζει.
Από ό,τι έγινε εμφανές, οι Δημοκρατικοί έμαθαν από τα λάθη του παρελθόντος και προχώρησαν σε επιλογές υποψηφίων που ανταποκρίνονται περισσότερο στα επιμέρους χαρακτηριστικά της κάθε Πολιτείας παρά σε μια οριζόντια διαίρεση μεταξύ υποψηφίων που προέρχονται είτε από την αριστερή είτε από την κεντρώα τους πτέρυγα. Ο Talarico λόγου χάρη ήταν μα εξαιρετική επιλογή για το Τέξας λόγω του χριστιανικού background του ως πάστορας αλλά και των προοδευτικών του credentials, καταφέρνοντας να τραβήξει ψήφους από ετερόκλητες δεξαμενές. Οι Dems διάβασαν καλύτερα την τρέχουσα συγκυρία όπου κυρίαρχο ζήτημα και ανησυχία του μέσου Αμερικανού πολίτη ήταν η ακρίβεια και όχι η woke ατζέντα ή το μεταναστευτικό.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ρίζα της ήττας των Ρεπουμπλικανών. Το GOP νόμιζε ότι το εκλογικό σώμα κινείται ακόμη με όρους 2024.
Δεν έγινε αντιληπτή η δυσαρέσκεια του εκλογικού σώματος από την ακρίβεια, τους δασμολογικούς πολέμους αλλά και τα φαινόμενα διαφθοράς και νεποτισμού που αγγίζουν τον Trump και τον ευρύτερο κύκλο του.
Ποτέ άλλοτε Αμερικανός πρόεδρος δεν είχε τόσο αρνητικό ποσοστό δημοφιλίας όσο ο Trump πριν από τις χθεσινές ενδιάμεσες εκλογές.
Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι η αποσύνθεση του εκλογικού μπλοκ που οδήγησε τον Trump στην νίκη του 2024 καθώς οι Latinos, οι Καθολικοί και οι ψηφοφόροι κάτω των 30 ετών που τον ψήφισαν τότε με βασικό κριτήριο την οικονομία, εχθές του γύρισαν την πλάτη.
Είναι εντυπωσιακό ότι μέχρι και οι ψηφοφόροι χωρίς πτυχίο, οι οποίοι για χρόνια αποτελούσαν προνομιακό εκλογικό κοινό του Trump, ψήφισαν ελαφρώς υπέρ των Δημοκρατικών.
Εδώ πλέον μπαίνει στο κάδρο και η κούρσα διαδοχής του Trump.
Η μείωση της απήχησης των Ρεπουμπλικανών στον Νότο και γενικά μεταξύ των ισπανόφωνων αυξάνει τα επιχειρήματα υπέρ μιας υποψηφιότητας του Καθολικού Υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio.
Ο απερχόμενος κυβερνήτης της Φλόριντας (συμπλήρωσε το όριο των δύο θητειών) και πρώην προεδρικός υποψήφιος το 2024, Ron De Santis, ενδέχεται να προστεθεί στην εξίσωση με δεδομένο ότι το GOP κράτησε δυνάμεις στην συγκεκριμένη πολιτεία.
Σε ό,τι αφορά τις διεθνείς προεκτάσεις της χθεσινής μεγάλης νίκης των Δημοκρατικών, θα πρέπει να αναμένουμε νομοθετικές πρωτοβουλίες των Δημοκρατικών για την χρηματοδοτική και στρατιωτική στήριξη της Ουκρανίας και για μια κάπως πιο συγκρατημένη ευθυγράμμιση των ΗΠΑ με το Ισραήλ, χωρίς να ξεχνάμε φυσικά ότι ο Trump έχει το δικαίωμα προεδρικού βέτο.
Είναι σίγουρο ότι θα επιχειρηθεί από τους Δημοκρατικούς και δικαστική διερεύνηση υποθέσεων όπως η διαχείριση του μεταναστευτικού από την ICE ή το άνοιγμα των φακέλων της υπόθεσης Epstain.
Κλείνοντας, δεν μπορεί να αποκλείσουμε κάποια νέα κλιμάκωση, ακόμα και άμεση, στο μέτωπο του Ιράν με δεδομένο ότι ο Trump έχει λίγο χρόνο έως τον Ιανουάριο που ορκίζονται τα νεοεκλεχθέντα μέλη του Κογκρέσου. Ο Αμερικανός πρόεδρος πλέον, γνωρίζοντας ότι σε δύο χρόνια απέρχεται, θα κυνηγήσει περισσότερο το προσωπικό του legacy παρά την πολιτική επιβίωση του κόμματος του.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους