Δεν ήταν η κορυφαία ευρωπαϊκή βραδιά στην ιστορία της. Θα ήταν αν είχε κρατήσει τη νίκη. Έχει, ως σύλλογος, και μεγαλύτερες. Ωστόσο κοίταξε στα μάτια μια ομάδα που πριν δέκα ημέρες… γλέντησε την...
Δεν ήταν η κορυφαία ευρωπαϊκή βραδιά στην ιστορία της. Θα ήταν αν είχε κρατήσει τη νίκη.
Έχει, ως σύλλογος, και μεγαλύτερες.
Ωστόσο κοίταξε στα μάτια μια ομάδα που πριν δέκα ημέρες… γλέντησε την Μπαρτσελόνα στη Βαρκελώνη.
Τούτο, σπουδαίο, σπουδαιότατο! Από την άλλη, το χειροκρότημα δεν φέρνει βαθμούς… Ο Πήλιος ήταν συγκλονιστικός (θυμίζω ότι σκόραρε και ενάντια στη Μάντσεστερ Σίτι και ενάντια στη Ρεάλ Μαδρίτης – τρομερό!), τούτο το παιδί το παρατηρώ καιρό και ολοένα και βελτιώνεται, παρά τον πόλεμο που δέχεται συχνά, ακόμη και εντός των τειχών.
Κι από κοντά ο Κοϊτά και ο Αριάγκα.
Λίγα λεπτά μακριά από μια τεράστια ισοπαλία βρέθηκε η ΑΕΚ, απέναντι σε μια Ρεάλ αδιανόητης ποιότητας. Μια Ρεάλ που ξαφνιάστηκε, αιφνιδιάστηκε, μπερδεύτηκε ακριβώς λόγω της ΑΕΚ και της αποφασιστικότητάς της.
Μια μεγάλη βραδιά που θα ήταν ιστορική αν είχε λήξει το ματς τρία λεπτά νωρίτερα. Ωστόσο η ΑΕΚ έκανε ένα ακόμη βήμα προς τα πάνω ως ευρωπαϊκό DNA. Το πιο σημαντικό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους