Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με ενδιαφέρει πολύ η εικόνα της δημοκρατίας στους λαούς που ζουν σε αυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Όσο και να μην υπάρχει ελεύθερη ροή πληροφοριών, μερικές εικόνες από το παγκόσμιο θέατρο περνάνε (με εξαίρεση πιθανώς στη Βόρεια Κορέα). Το μάθημα από τη σημερινή μέρα είναι ότι ο λαός μπορεί να κάνει λάθος, αλλά μετά, μέσω εκλογών, έχει τη δυνατότητα να αλλάξει γνώμη και να φέρει άλλες δυνάμεις στην εξουσία.

Δεν σημαίνει ότι ο λαός ψηφίζει κατά τη δική μας άποψη πάντα σωστά, άλλα παραμένει ο ρυθμιστής και μπορεί να κάνει την ανατροπή.

Το είδαμε στην Ουγγαρία, στη Σερβία, στη Βραζιλία και αλλού.

Αντίθετα, οι άνθρωποι στην Κίνα, τη Ρωσία, το Ιράν, δυστυχώς πια και στην Τουρκία, δεν έχουνε αυτή τη δυνατότητα.

Έρχονται όμως οι εικόνες και τα όνειρα δυναμώνουν, η επιθυμία κρατιέται ζωντανή, η πολιτική φαντασία γαλβανίζεται.

Αυτός είναι ο τρόμος των δικτατόρων.

Αυτός είναι ο εφιάλτης των αντιδραστικών ακόμα και στη Δύση που εκθειάζουν την ισχύ του Σι Τζίνπινγκ και του Πούτιν σε σχέση με την "αδυναμία" των δημοκρατικά εκλεγμένων ηγετών που δεσμεύονται από κανόνες, και που ελέγχονται από την αντιπολίτευση και τον Τύπο.

Σήμερα ήτανε μια καλή μέρα για μας και μια άσχημη για αυτούς.

Όταν όμως κυκλοφορούν εικόνες που δείχνουνε αποτυχία της δημοκρατίας, όπως η επίθεση και εισβολή στο Καπιτώλιο όταν έχασε πρώτη φορά ο Τραμπ, ή το εμπορικό κέντρο μιας πρωτεύουσας όπως το Παρίσι στις φλόγες, τότε αυτές λειτουργούνε σαν δυσφήμιση της δημοκρατίας.

Για αυτό και τέτοιες εικόνες προβάλλονται εμφατικά από την κυβέρνηση στις αυταρχικες χώρες, σαν επιχείρημα και απόδειξη ότι η δημοκρατία ως πολίτευμα είναι μη λειτουργική, ότι ισοδυναμεί με το χάος.

Χρειάζεται να διατηρούμε στο μυαλό και την καρδιά μας την υπαρκτή διαφορά αυταρχικών και δημοκρατικών καθεστώτων.

Η βίαιη διαμαρτυρία έχει νόημα στα πρώτα καθώς δεν υπάρχει νόμιμος τρόπος αντίδρασης.

Στη δημοκρατία υπάρχουν οι εκλογές για να επιλύονται αναιμακτα οι συγκρούσεις.

Όσοι δεν κάνουνε αυτή τη διάκριση και προσπαθούνε να νομιμοποιήσουνε την πολιτική βία αναφερόμενοι σε ηρωικές ιστορικές λαϊκές αντιστάσεις απέναντι σε αυταρχικά καθεστώτα, βρίσκονται εκτός δημοκρατικού τόξου και δεν έχουνε τίποτα δημιουργικό να προσφέρουνε στο δημόσιο διάλογο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους