Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα το 1956 ξεκίνησε η μεγάλη σοβιετική στρατιωτική επιχείρηση για την καταστολή της Ουγγρικής Επανάστασης.

Τα ξημερώματα εκείνης της ημέρας σοβιετικά άρματα μάχης εισέβαλαν μαζικά στη Βουδαπέστη και σε άλλες Ουγγρικές πόλεις, ισοπεδώνοντας την ένοπλη αντίσταση των Ούγγρων πολιτών και εργατών.

Η συντονισμένη αυτή επίθεση (υπό την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Ανεμοστρόβιλος»)τερμάτισε βίαια και αιματοκύλησε την εξέγερση που είχε ξεκινήσει στις 23 Οκτωβρίου του ίδιου έτους με 2.700 επαναστάτες και πολίτες νεκρούς απο τα όπλα του κόκκινου στρατού... Στην Ουγγαρία εισέβαλαν από 1.000 έως και 3.000 σοβιετικά άρματα μάχης, με τα επίσημα στοιχεία των σοβιετικών αρχείων να καταγράφουν συγκεκριμένα 1.130 τανκς και αυτοκινούμενα πυροβόλα και 17 στρατιωτικές μεραρχίες, με τον συνολικό αριθμό των Σοβιετικών στρατιωτών να αριθμεί 60.000 άνδρες! Απέναντι σε αυτόν τον πάνοπλο τακτικό στρατό, οι Ούγγροι επαναστάτες παρέταξαν περίπου 30.000 έως 50.000 εθελοντές και πολιτοφύλακες (κυρίως εργάτες και φοιτητές), καθώς και μερικά τμήματα του τακτικού ουγγρικού στρατού που αρνήθηκαν να υπακούσουν στους Σοβιετικούς και προσχώρησαν στην εξέγερση με ελάχιστα όπλα και μολότοφ. Στην Ουγγαρία το κίνημα των μαζών ήταν τόσο ισχυρό και τόσο ριζοσπαστικό που μέσα σε λίγες μέρες έκανε κυριολεκτικά σκόνη και το Κ.Κ. και ολάκερο τον κρατικό μηχανισμό... Τα εργατίκα Συμβούλια γεννήθηκαν σχεδόν παντού και η επέκταση τους σ' όλη τη χώρα ήταν υπόθεση λίγων ωρών.

Το οτι είχαν χαρακτήρα προτύπου, δεν προκύπτει απ' το οτι ήταν ‘‘εργατικά · δεν εξαρτάται ούτε απο την ‘‘προλεταριακή σύνθεση τους ούτε απ' το οτι γεννιούνταν μέσα σε ‘‘επιχειρήσεις παραγωγής ’ ’, ουτέ ακόμα απο τις εξωτερικές όψεις της ‘‘μορφής ’ ’ Συμβουλίου καθαυτή.

Η αποφασιστική τους σπουδαιότητα έγκειται: (α) στην εγκαθίδρυση της άμεσης δημοκρατίας, μ' άλλα λόγια της αληθινής πολιτικής ισότητας (της ισότητας ως προς την εξουσία). (β) στο ρίζωμα τους σε συγκεκριμένες συλλογικότητες (που δεν ειναι αναγκαιο να ειναι μόνο των ‘‘εργοστασίων ’ ’) (γ) στα σχετικά αιτήματα τους για αυτοδιαχείριση και για κατάργηση των νόρμων εργασίας... Αν μιλώ για ‘‘αυτόνομα ’ ’ μαζικά όργανα, δεν έιναι μόνον επειδή πχ δεν υπακούν σε άτομα, σε κόμματα ή σε ‘‘κυβέρνηση ’ ’. Τα ονομάζω έτσι διότι και καθόσον δεν δέχονται την καθιδρυμένη θέσπιση της κοινωνίας.

Αυτό σημαίνει ειδικότερα: πρώτον οτι αρνούνται κάθε νομιμότητα σε μια εξουσία που δεν πηγάζει απ' αυτά τα ίδια και δεύτερον οτι αποκρούουν στους κόλπους τους τη διαίρεση ανάμεσα σ' εκείνους που αποφασίζουν και σ' εκείνους που εκτελούν...Η ‘‘πολιτική’’ αντιπροσώπευση τείνει να ‘‘διαπαιδαγωγήσει’’... τους ανθρώπους στην πεποίθηση οτι δεν μπορούν να διαχειρίζονται τα προβλήματα της κοινωνίας, οτι υπάρχει μια ειδική κατηγορία ανθρώπων προικισμένων με την ειδική ικανότητα να ‘‘κυβερνούν’’. Η διαρκής αντιπροσώπευση πάει μαζί με την ‘‘πολιτική ως επάγγελμα’’. Συντελεί έτσι στην πολιτική απάθεια κι αυτή με τη σειρά της μεγαλώνει μέσα στο πνεύμα των ανθρώπων το χάσμα ανάμεσα στην έκταση και στην πολυπλοκότητα των κοινωνικών προβλημάτων και στην ικανότητα τους να καταπιαστούν μ' αυτα... Στην οργάνωση του Συμβουλίου, όλες οι αποφάσεις πρέπει κατ' αρχην να λαμβάνονται, οπότε έιναι πρακτικώς δυνατόν, απο το σύνολο των ενδιαφερομένων προσώπων, δηλαδή, απο τη γενική συνέλευση του ‘‘πολιτικού σώματος’’ (είτε πρόκειται για εργοστάσιο, για διοίκηση, για πανεπιστήμιο ή για συνοικία). Μια ομάδα αντιπροσώπων εξασφαλίζει την εφαρμογή των αποφάσεων της γενικής συνέλευσης και τη συνέχεια της διαχείρισης που χωρίζει τις συνοδούς της συνέλευσης.

Οι αντιπρόσωποι εκλέγονται και ανακαλούνται διαρκώς (εκτεθειμένοι κάθε στιγμή σε ακαριαία ανάκληση). Το σημαντικό σημείο είναι οτι η εξουσία του αποφασίζειν ανήκει στη γενική συνέλευση, η οποία μπορεί να αναθεωρήσει τις αποφάσεις των αντιπροσώπων... Ούτε η εξουσία της γενικής συνέλευσης, ούτε το ανάκλητο των αντιπροσώπων, ούτε η ευθύνη τους ενώπιον της συνέλευσης, δεν ειναι πανάκειες που ‘‘εγγυώνται’’ οτι γραφειοκρατικός ειναι αδύνατος ένας ή άλλος εκφυλισμός της επανάστασης.

Η εξέλιξη των Συμβουλίων και κάθε άλλου αυτόνομου οργανισμού και η μελλοντική τους τύχη, εξαρτώνται απο την αυτο-κινητοποίηση και την αυτο-δραστηριότητα των μαζών, απο το τί θα κάνουν ή δε θα κάνουν οι άνθρωποι, απο την ενεργό συμμετοχής τους στη ζωή των συλλογικών οργάνων, απο τη θέλησή τους να ρίχνουν όλο τους το βάρος σε κάθε στιγμή του processus: συζήτηση, επεξεργασία, απόφαση, εφαρμογή και έλεγχο... Εκείνο που κρίνεται εδώ είναι η ‘‘εξάλειψη του επαγγελματισμού’’ στην πολιτική, η κατάργηση της ως ειδικής και χωριστής σφαίρας δραστηριότητας και αρμοδιότητας · και αντίστοιχα, η καθολική πολιτικοποίηση της κοινωνίας σημαίνει απλώς οτι οι υποθέσεις της κοινωνίας έιναι, στην πράξη και οχι στα λόγια, υπόθεση όλων! Κορνήλιος Καστοριάδης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους