Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν κάποια θέματα για τα οποία σπάνια επιλέγω να μιλήσω δημόσια.

Αυτό όμως είναι ένα από αυτά που δεν μπορώ να προσπεράσω.

Δεν συνηθίζω να ασχολούμαι με κοινωνικές και φιλανθρωπικές υποθέσεις μέσα από τη σελίδα μου.

Ωστόσο, η υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά» με έκανε να σκεφτώ και να προβληματιστώ βαθιά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, άνθρωποι πρόσφεραν χρήματα με την πεποίθηση ότι θα βοηθήσουν παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Χρήματα που προορίζονταν για οικογένειες οι οποίες περνούσαν έναν εξαιρετικά δύσκολο αγώνα.

Και εδώ θέλω να πω κάτι που πιστεύω εδώ και χρόνια.

Προσωπικά, δεν είμαι υπέρ των πολλών ενδιάμεσων φορέων και των φιλανθρωπικών καμπανιών που ζητούν από τον κόσμο να εμπιστευτεί ότι η προσφορά του θα φτάσει στον προορισμό της.

Πιστεύω περισσότερο στην άμεση προσφορά.

Γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν, οικογένειες που δυσκολεύονται, παιδιά που χρειάζονται βοήθεια.

Μπορούμε να τους γνωρίσουμε, να μάθουμε τι πραγματικά χρειάζονται και να βοηθήσουμε απευθείας, ο καθένας με τις δυνατότητές του.

Δεν λέω ότι όλες οι οργανώσεις λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο.

Υπάρχουν άνθρωποι και φορείς που κάνουν σπουδαίο έργο.

Όμως η διαφάνεια στη διαχείριση των δωρεών πρέπει να είναι αυτονόητη και απαραίτητη.

Γιατί όταν κάποιος προσφέρει χρήματα για ένα άρρωστο παιδί, δεν προσφέρει απλώς ένα ποσό.

Προσφέρει από το υστέρημά του, από την ανθρωπιά του και από την ελπίδα ότι θα βοηθήσει έναν συνάνθρωπό του.

Η αλληλεγγύη δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια.

Χρειάζεται ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη και πράξεις.

Εσείς τι πιστεύετε; Προτιμάτε την άμεση βοήθεια σε μια οικογένεια ή τη συνεισφορά μέσω μιας οργανωμένης φιλανθρωπικής δράσης;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους