[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

O Ομπράντοβιτς της Ρεάλ Μαδρίτης Από όλες τις ομάδες που προπόνησε στην καριέρα του, η Ρεάλ Μαδρίτης που αντιμετωπίζει απόψε ο Ομπράντοβιτς μάλλον είναι αυτή που σημαδεύτηκε λιγότερο από την θητεία...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

O Ομπράντοβιτς της Ρεάλ Μαδρίτης Από όλες τις ομάδες που προπόνησε στην καριέρα του, η Ρεάλ Μαδρίτης που αντιμετωπίζει απόψε ο Ομπράντοβιτς μάλλον είναι αυτή που σημαδεύτηκε λιγότερο από την θητεία του.

Κατέκτησε βέβαια ένα πρωτάθλημα Ευρώπης, όμως το μέγεθος της ομάδας είναι τέτοιο που δεν μπορείς να πεις ότι ο Ομπράντοβιτς δεσπόζει στην ιστορία της με τον ίδιο τρόπο που το κάνει στην Παρτιζάν, την Μπανταλόνα ή τον Παναθηναϊκό.

Αν θυμηθεί μάλιστα κάποιος την θητεία του, θα διαπιστώσει ότι το κύπελλο στην Σαραγόσα 'διασώζει' μια τριετία που είχε περισσότερες αναποδιές από επιτυχίες.

Η πορεία του Ομπράντοβιτς στην Μαδρίτη άρχισε το 1994, όταν μετακόμισε εκεί από την Μπανταλόνα.

Με μια έτοιμη ομάδα και το καλύτερο δίδυμο ψηλών της Ευρώπης Σαμπόνις-Αρλάουκας, ο Ζοτς την οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης με άνετες επικρατήσεις στο φάιναλ φορ της Σαραγόσα - ενώ προηγουμένως είχε χάσει δυο φορές από τον Παναθηναϊκό του Κιουμουρτζόγλου! Ήταν η συνέχεια ενός απίστευτου σερί για τον Ζοτς με την τρίτη κατάκτηση πρωταθλήματος Ευρώπης σε ισάριθμες σεζόν του στην διοργάνωση, και οι τρεις στην πρώτη του χρόνια σε πάγκο τριών διαφορετικών ομάδων: Παρτιζάν 1992, Μπανταλόνα 1994, Ρεάλ 1995! Η κατάκτηση του τίτλου σίγουρα δεν ήταν μικρή υπόθεση για την Ρεάλ, οι Μαδριλένοι επέστρεφαν στην κορυφή της Ευρώπης μετά από 15 ολόκληρα χρόνια και δεν θα ξανακατακτούσαν τον τίτλο για άλλα 20. Αν δει κάποιος τα αποτελέσματα της τριετίας του Ζοτς στην Ευρώπη με την Ρεάλ, ο απολογισμός φαίνεται εξαιρετικός: εκτός από τον τίτλο του 1995, η Ρεάλ έφτασε στο φάιναλ φορ του 1996 και κατέκτησε το Σαπόρτα του 1997 κερδίζοντας την Βερόνα στον τελικό της Λευκωσίας.

Πίσω από τις ευρωπαϊκές διακρίσεις όμως υπήρχε η σκληρή πραγματικότητα του πρωταθλήματος Ισπανίας. Ο Ομπράντοβιτς είχε πάει σε μια Ρεάλ εν ενεργεία δις πρωταθλήτρια Ισπανίας, με τον Σαμπόνις να κυριαρχεί.

Όμως στα χρόνια του εκεί η Ρεάλ βρέθηκε σε μεγάλα ζόρια σε ένα ισπανικό μπάσκετ όπου αναδύονταν συνεχώς καινούριες δυνάμεις.

Το 1995 ενώ η ομάδα κάλπαζε προς την Σαραγόσα, στην Ισπανία τερμάτιζε μόλις τέταρτη στην κανονική περίοδο πίσω από την Μπαρτσελόνα και δυο νέα ονόματα, την Ουνικάχα Μάλαγα και την Ταουγκρές.

Καθώς στην Ισπανία δεν υπήρχε μικρός τελικός, η πρόκρισή της στο επόμενο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα βρισκόταν στο έλεος άλλων.

Τελικά την διέσωσε η έκτη Μανρέσα του Χοάν Κρέους που απέκλεισε στα πλέι οφ την τρίτη Ταουγκρές, και έτσι η Ρεάλ τερμάτισε τρίτη και γλίτωσε την ξεφτίλα να μην παίζει στην διοργάνωση που κατέκτησε.

Το 1995 ο Ομπράντοβιτς έκανε σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ της Ρεάλ, η πρώτη φορά στην καριέρα του που έχτισε μια καινούρια ομάδα. Τον Σαμπόνις αντικατέστησε ο Ζόραν Σάβιτς, ενώ στην Μαδρίτη ήρθαν οι παλιοί γνώριμοι του Ζοτς από την Μπανταλόνα Μάικ Σμιθ και Χουάν Μοράλες και από την Ταουγκρές ο Παμπλίτο Λάσο, ένας μικρός 'Ομπράντοβιτς' στο παρκέ που θύμιζε τον Σέρβο σε αγωνιστικό στυλ και πήρε πολλές ιδέες από αυτόν προπονητικά. O Ζοτς θέλησε να ανανεώσει μια ομάδα που για μια τριετία κινείτο στους αργόσυρτους ρυθμούς του Σάμπας. Η Ρεάλ της διετίας 1995-97 ήταν όντως ένα πρώτο εργαστήριο αλλαγών στο ευρωπαϊκό μπάσκετ πχ το Spain pick and roll αναπτύχθηκε τότε για πρώτη φορά σε πρωτόλεια μορφή. Ο Ομπράντοβιτς ήθελε περισσότερη αθλητικότητα, κίνηση και γρήγορο ρυθμό, με τους Λάσο-Αρλάουκας σε διαρκή ανοιχτή γραμμή στον αιφνιδιασμό και στο πικ εν ρολ, καθώς είχαν ήδη αγωνιστεί μαζί μια τριετία στην Ταουγκρές.

Οι νέες ιδέες όμως δεν αποτυπώθηκαν σε αποτελέσματα στο παρκέ.

Το 1996 αποδείχτηκε μαύρη χρονιά για την Ρεάλ, η οποία έφτασε στο φάιναλ του Μπερσί όμως συνετρίβη στον ημιτελικό από την Μπαρτσελόνα και, ακόμα χειρότερα, έζησε το σοκ του αποκλεισμού στα πλέι οφ από την άσημη Κάχα Σαν Φερνάντο της Σεβίλλης, η πρώτη φορά στην ιστορία των πλέι οφ της ACB όπου ο δεύτερος αποκλειόταν από τον έβδομο.

Με αυτόν τον τρόπο η Ρεάλ υποβιβαζόταν στο κύπελλο Σαπόρτα (πρώην κυπελλούχων) της επόμενης σεζόν, οπωσδήποτε μια μνημειώδης αποτυχία.

Το καλοκαίρι του 1996 η Ρεάλ έκανε μεγάλη ρελάνς στο μεταγραφικό παζάρι, φέρνοντας στον Ζοτς τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα από την Τεργέστη, παίκτη του στην εθνική Γιουγκοσλαβίας που εκείνα τα χρόνια σκόρπιζε τον τρόμο.

Επίσης λεηλάτησε την συμπολίτισσα Εστουντιάντες από την οποία πήρε πακέτο τους Ερέρος, Ορένγκα και τον Ρώσο σέντερ Μιχαΐλ "Ντράγκο" Μιχαΐλοφ (πουλέν μου εκείνα τα χρόνια). Μαζί με τους Αρλάουκας, Λάσο, Σμιθ δημιουργείτο έτσι μια υπερπλήρης ομάδα με σπάνιο βάθος ρόστερ για τα δεδομένα της εποχής.

Αυτή ήταν ουσιαστικά και η πρώτη super-team που προπόνησε ποτέ ο Ζοτς στην καριέρα του. Η Ρεάλ του 1996-97 έπαιξε ωραίο και δυναμικό μπάσκετ, ενώνοντας στυλ και δεξιότητες από διαφορετικές σχολές και κουλτούρες. Στην Ευρώπη έκανε το μίνιμουμ αυτονόητο και κατέκτησε άνετα το Σαπόρτα, όμως και πάλι στην Ισπανία ήρθαν αποτυχίες με δυο επικές ήττες από την Μπαρτσελόνα.

Η πρώτη ήταν στον προημιτελικό του Κόπα ντελ Ρέι στην Λεόν, όπου η έχασε μια ματσάρα τριών παρατάσεων με 115-110.

Και η δεύτερη στον πέμπτο τελικό των πλέι οφ, όπου η ομάδα του Ρενέσες (με Τζόρτζεβιτς, Καρνισόβας) έκανε το μπρέικ στην Μαδρίτη και πήρε τον τίτλο.

Κάπως έτσι η τριετία του Ζοτς ολοκληρωνόταν στην Μαδρίτη με 0/6 εγχώριες κατακτήσεις! Το 1997 ο Ομπράντοβιτς αποχωρούσε από την Μαδρίτη για την Μπενετόν Τρεβίζο, όπου σε δυο χρόνια είχε μια πορεία ανάλογη με αυτήν στην Ρεάλ: ευρωπαϊκές επιτυχίες (φάιναλ φορ το 1998, κατάκτηση Σαπόρτα το 1999) και μεγάλες εγχώριες αποτυχίες (αποκλεισμός από την Ρέτζιο Εμίλια στον πρώτο γύρο των πλέι οφ το 1998 και ήττα από την πτωχευμένη Βαρέζε στους τελικούς του 1999). Ο Σέρβος έγινε μάστερ των εγχώριων τίτλων μόνο όταν ήρθε στον ΠΑΟ: το πρωτάθλημα Ελλάδας του 2000 ήταν το πρώτο του εθνικό πρωτάθλημα μετά από οκτώ χρόνια και την Παρτιζάν! Ο Ζοτς δεν έφυγε ακριβώς σαν αποτυχημένος από την Μαδρίτη, ιδιαίτερα αν σκεφτεί κάποιος ότι μετά την φυγή του η Ρεάλ μπήκε σε ύφεση που κράτησε, με κάποιες αναλαμπές, σχεδόν 15 χρόνια.

Σήμερα όμως, σχεδόν 30 χρόνια μετά την αποχώρησή του από εκεί, ο Ομπράντοβιτς πια έχει περισσότερο την μορφή ενός μεγάλου και μόνιμου αντιπάλου της Βασίλισσας, παρά κάποιου που της χάρισε κάποτε ένα πρωτάθλημα Ευρώπης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences