Η ΚΟΙΝΟΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ Είδα κομμάτια από ενα ντοκιμαντέρ που μιλάει για το βιβλιο της Χάνα Αρεντ, "Η κοινοτοπία του κακού". Η Αρεντ, γερμανοεβραια παρακολουθησε την δικη του Άιχμαν, ενός ναζί, που...

Πλήρες Κείμενο:

Η ΚΟΙΝΟΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ Είδα κομμάτια από ενα ντοκιμαντέρ που μιλάει για το βιβλιο της Χάνα Αρεντ, "Η κοινοτοπία του κακού". Η Αρεντ, γερμανοεβραια παρακολουθησε την δικη του Άιχμαν, ενός ναζί, που συμμετείχε σε όλο αυτό που έγινε με τους εβραίους! Η Αρεντ λεει οτι σοκαρίστηκε γιατί στο πρόσωπο του Άιχμαν δεν είδε καποιον τρελάρα ιδεαλιστή, αλλά έναν.. καθημερινό υπάλληλο που φαινόταν απλώς να κάνει τη δουλειά του (εξ ου και "η κοινοτοπία"). Φυσικά πολλοί λένε ότι ο κύριος αυτός παρουσίαζε έτσι τον εαυτό του για να γλιτώσει τα χειρότερα.

Δεν τα κατάφερε! Εκτελέστηκε το 62! Δεν εχω διαβάσει το βιβλίο, οπότε ό,τι λέω το λέω με επιφύλαξη, σε σχέση με την συγγραφέα και δεν εχει να κανει ειδικα με τη συγγραφέα, αλλα με όλους μας! Φαίνεται λοιπόν σαν η Άρεντ να θεωρεί τον Άιχμαν, κακό, και τον εαυτό της καλό.

Σαν να είναι ότι με καποιο τρόπο (έμφυτο ή επίκτητο) ο Άιχμαν κουβαλά μεσα του την κακία ενώ αντίθετα εκείνη κουβαλά μέσα της το βάρος του καλού, της ηθικής! Ξαναλέω, μπορεί να μην είναι έτσι για την Άρεντ, αλλά αυτό το κείμενο δεν αφορά την Άρεντ, αφορά όλους μας.

Εχω πιάσει τον εαυτό μου να θεωρεί τον εαυτό του καλό, ηθικό, συμπονετικό, και κάποιους άλλους.. μαλακες, ρατσιστες ξερω γω, βίαιους! Και διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά πιθανώς όλοι να έχετε πιάσει τον εαυτό σας, να θεωρεί ότι είναι στατικά.. καλός και κάποιοι άλλοι στατικά κακοί (όποιος και αν είναι ο λόγος για αυτό, γονίδια, έμφυτα χαρακτηριστικά, επίκτητα κλπ κλπ)! Αυτό φυσικά δημιουργεί το παράδοξο ότι τα κουκιά δε βγαίνουν.

Αν όλοι θεωρούν τον εαυτό τους με ένα τρόπο στατικα καλό, που σημαίνει ότι κάποιοι άλλοι πρεπει να είναι κακοί, θα επρεπε είτε να ήταν όλοι καλοί (όπως πιστεύουν για τον εαυτό τους) είτε όλοι κακοί (όπως πιστεύουν για κάποιους άλλους)! Έτσι, τέτοιες ιδέες - οτι η καλοσύνη κατοικεί μέσα μας, και έχει κρατηθεί έξω από κάποιους αλλους, και τα αντίθετα για την κακία - μοιάζουν τόσο ανυπόφορα αβάσιμες! Όμως είναι βασικά κομμάτια της διαμόρφωσής μας, της κουλτούρας μας! Κουλτούρα που βασίζεται σε τόσο σαθρά θεμέλια δε μπορεί παρά να φέρει ένα κόσμο εξίσου σαθρό! Τα πράματα όμως είναι ακόμη χειρότερα.

Ενα βλέμα διαχωριστικό που λεει "εγω ειμαι ο καλος ο αλλος μαλακας" θρέφει αυτό που μάχεται! Ενα τέτοιο βλέμμα καλλιεργει την κακία μεσα μου, μια και αυτή δεν μπορεί να ενσαρκωθεί επί τοις ουσίας σε τίποτα άλλο πέρα από αυτή την ίδια τη διαχωριστικότητα.

Πως θα κανε ο Αιχμαν, και οι ναζί τέτοια εγκλήματα χωρίς την ιδέα της χωριστότητας να τους παρακινεί, χωρίς να θεωρούν κάποιους άλλους κακούς, υποδεέστερους, ή δεν ξέρω τι αλλο; Θα ήταν πραγματικά αδύνατο.

Και ισχυρίζομαι ότι αυτή η ιδέα, όταν κυριαρχεί πάνω μου, τότε θα με οδηγήσει να κάνω παρόμοιες τρέλες, λιγότερο ή περισσότερο! Οι περισσότεροι θα πουν "δεν ειναι το ίδιο, μην εξομοιώνεις" νομίζοντας οτι συγκρινω, αλλά δεν συγκρίνω, απλώς περιγράφω την ποιότητα της κίνησης, Είναι ίδια η ποιότητα.

Οι εντάσεις διαφέρουν! Πως να το κάνουμε, η ποιότητα είναι ακριβώς ίδια οταν πεις "ε γάτα είναι, δεν είναι και ανθρωπος", μια χωριστότητα ιδεολογική που σου επιβάλλει να είσαι σκληρός και αδιάφορος με τις γάτες, όπως ο ναζί είναι σκληρός με τους εβραίους γιατί λέει "ε εβραίοι είναι, δεν είναι σαν εμας"! Όλα τούτα, δείχνουν ότι μάλλον η βία, η κακία, η σκληράδα, η τρέλα δεν είναι ιδίον κάποιων προσώπων (και όχι άλλον), αλλά μάλλον .. ένας τροπος να βλέπεις, τον εαυτό και τον κόσμο, μέσα από το φίλτρο της χωριστότητας! Όταν κάποιος βλέπει έτσι, αμέσως γίνεται βίαιος, ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο τερατακι! Και τι μπορεί να σταματήσει αυτή την κατρακύλα στον παροξυσμό της βίας - που τόσο όλοι στηλιτεύουμε!; Αφού καθε ιδεολογική δράση, και η πιο ευγενική (στο περιεχόμενό της) θα φέρει και άλλη βία, και άλλη κακία, τότε τι μας μένει; Πως στεκόμαστε απέναντι σε όλη αυτή την βία εκατέρωθεν, χωρίς να τη συνεχισουμε; Χωρίς να βάλουμε ούτε ένα τόσο δα μικρό λιθαράκι βίας, στο βουνό σκληρότητας και απανθρωπιάς που έχει υψωθεί γύρω μας; Χωρίς να δικαιολογήσουμε και να συγκρινουμε λέγοντας "η δική μου βία είναι αναγκαία, προκειμένου να περιοριστεί η άλλη βία, που είναι πολύ πιο επικίνδυνη". Αν το βλέπειν μέσα από ιδεολογικά φίλτρα, διαστρεβλώνει και φέρνει τόση βία, μόνο ένα άλλο βλέπειν αθώο, πρωτόλειο, παιδικό, καθαρό από ιδεαλισμούς (καλό κακό, ηθικό ανήθικο, δικαιολογημένο αδικαιολόγητο) μπορεί να φέρει μια άλλη δράση.

Υπάρχει τέτοιο βλέπειν; Και θα φέρει δράση ή θα είναι νωθρό; Όποιος δεν το εχει δοκιμάσει ποτέ, με μεγάλη ευκολία θα πει "αυτό είναι αδράνεια, νωθρότητα". Οποιος το έχει δοκιμάσει ξέρει ότι είναι η πιο τέλεια, ζωντανή και ολοκάθαρη δράση, γεμάτη νόημα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους