@before.they.fade.away Μιχαλιός Πράσινος - 85 ετών Κάτω Κουφονήσι, Μικρές Κυκλάδες •Οι ιστορίες τους πριν χαθούν• 🫀 «Παντρεύτηκα 33 χρονών και ήμουνα συνέχεια με το βαρκάκι. Είχα μικρό βαρκάκι όχι με μηχανές, με τα κουπιά, να πάνεις εκεί, τον χειμώνα να το αλλάζεις μες’τα βράχια να σηκώνεσαι την νύχτα αν αλλάξει ο καιρός, ιστορία. Έχω βουλιάξει με βαρκάκι που κούνησα από το καρνάγιο με γαρμπηνάτσα, κι λέω δυο θάλασσες είναι εδώ στο στενό, δύο θάλασσες είναι μπορώ να τις καβαζάρω, να πάω κάτω. Έχει ιστορία η ζωή αυτή, ταλαιπωρία. Τότες είμαστε στο κάτω Κουφονήσι, μέρα νύχτα εκεί κοιμόμαστε, η οικογένεια, οι γονείς μας και 5 αδέρφια. Παιδιά 5-6 χρόνων ήμασταν ξυπόλητοι μεσ’τά κλαδιά, δεν είχαμε ούτε ένα παπούτσι. Τα ζωντανά, τα κατσίκια τα έχουμε χειμώνα καλοκαίρι στην πλάτη. Μέσα στο μεσημέρι , μεσ’την ζέστη, μέσα στο κάημα, θύελλα, φουρτούνα, με 10 μποφόρ..Από το κάτω νησί ανέβηκα πάνω με 10 μποφόρ, βοριαδέλα. Τώρα έχουνε φύγει όλοι από κάτω και έμεινα μόνος στο κάτω νησί με τα κατσικοπρόβατα. Το πρωί ο ήλιος δεν με έχει βρει στο κρεβάτι. Να σηκωθώ, να κάνω καφέ να πιω, να πάρω την βάρκα να πάω κάτω, να ταΐσω τα πουλιά, να ταΐσω τα κατσικοπρόβατα. Αυτό γίνεται συνέχεια. Όλα αυτά τα χρονια , 80 χρόνια που ζω ας πούμε στο κάτω νησί αυτή η δουλειά είναι. Από 5 χρόνων είμαι στα κατσικοπρόβατα. Είμαι μόνος και στο νησί πιο πολύ από το μισό τα βοσκώ εγώ , είναι ελεύθερα . Οι άλλες οικογένειες μεγαλώσανε, πεθάνανε, φύγανε. Τώρα έχουμε σειρά εμείς. 80 χρόνια περάσαν κι νομίζω ότι είναι προχθές. Για πότε περάσαν τα χρόνια ρε; Για πότε περάσαν τα χρόνια! Και τώρα σιγά σιγά δεν θα μπορούμε και να περπατήξουμε , άμα δεν μπορείς πια να περπατήξεις τα παρατάς όλα και κάθεσαι με το μαγγουράκι και λες το γεροντάκι. Άμα μπορείς να κάνεις ένα καλό σε έναν άνθρωπο να το κανείς, αυτή είναι η ζωή του ανθρώπου. Περνάς μέσα από το χωριό και δεν βλέπεις άτομα, είναι όλοι στις τηλεοράσεις. Ξέρω ’γώ; Τώρα το χειμώνα είναι νέκρα, δεν βλέπεις άνθρωπο.» 🫂 •Their stories before they fade away• A film by Aris Katsigiannis Cinematography by Aris Ziotopoulos Written by Til Katsigiannis Big thanks to Kalliopi Skopeliti #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μιχαλιός Πράσινος - 85 ετών Κάτω Κουφονήσι, Μικρές Κυκλάδες •Οι ιστορίες τους πριν χαθούν• 🫀 «Παντρεύτηκα 33 χρονών και ήμουνα συνέχεια με το βαρκάκι.

Είχα μικρό βαρκάκι όχι με μηχανές, με τα κουπιά, να πάνεις εκεί, τον χειμώνα να το αλλάζεις μες’τα βράχια να σηκώνεσαι την νύχτα αν αλλάξει ο καιρός, ιστορία.

Έχω βουλιάξει με βαρκάκι που κούνησα από το καρνάγιο με γαρμπηνάτσα, κι λέω δυο θάλασσες είναι εδώ στο στενό, δύο θάλασσες είναι μπορώ να τις καβαζάρω, να πάω κάτω.

Έχει ιστορία η ζωή αυτή, ταλαιπωρία.

Τότες είμαστε στο κάτω Κουφονήσι, μέρα νύχτα εκεί κοιμόμαστε, η οικογένεια, οι γονείς μας και 5 αδέρφια.

Παιδιά 5-6 χρόνων ήμασταν ξυπόλητοι μεσ’τά κλαδιά, δεν είχαμε ούτε ένα παπούτσι.

Τα ζωντανά, τα κατσίκια τα έχουμε χειμώνα καλοκαίρι στην πλάτη.

Μέσα στο μεσημέρι , μεσ’την ζέστη, μέσα στο κάημα, θύελλα, φουρτούνα, με 10 μποφόρ..Από το κάτω νησί ανέβηκα πάνω με 10 μποφόρ, βοριαδέλα.

Τώρα έχουνε φύγει όλοι από κάτω και έμεινα μόνος στο κάτω νησί με τα κατσικοπρόβατα.

Το πρωί ο ήλιος δεν με έχει βρει στο κρεβάτι.

Να σηκωθώ, να κάνω καφέ να πιω, να πάρω την βάρκα να πάω κάτω, να ταΐσω τα πουλιά, να ταΐσω τα κατσικοπρόβατα.

Αυτό γίνεται συνέχεια.

Όλα αυτά τα χρονια , 80 χρόνια που ζω ας πούμε στο κάτω νησί αυτή η δουλειά είναι.

Από 5 χρόνων είμαι στα κατσικοπρόβατα.

Είμαι μόνος και στο νησί πιο πολύ από το μισό τα βοσκώ εγώ , είναι ελεύθερα . Οι άλλες οικογένειες μεγαλώσανε, πεθάνανε, φύγανε.

Τώρα έχουμε σειρά εμείς. 80 χρόνια περάσαν κι νομίζω ότι είναι προχθές.

Για πότε περάσαν τα χρόνια ρε; Για πότε περάσαν τα χρόνια! Και τώρα σιγά σιγά δεν θα μπορούμε και να περπατήξουμε , άμα δεν μπορείς πια να περπατήξεις τα παρατάς όλα και κάθεσαι με το μαγγουράκι και λες το γεροντάκι.

Άμα μπορείς να κάνεις ένα καλό σε έναν άνθρωπο να το κανείς, αυτή είναι η ζωή του ανθρώπου.

Περνάς μέσα από το χωριό και δεν βλέπεις άτομα, είναι όλοι στις τηλεοράσεις.

Ξέρω ’γώ; Τώρα το χειμώνα είναι νέκρα, δεν βλέπεις άνθρωπο.» 🫂 •Their stories before they fade away• A film by Aris Katsigiannis Cinematography by Aris Ziotopoulos Written by Til Katsigiannis Big thanks to Kalliopi Skopeliti

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους