Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε κουράζει το παιδί γιατί είναι πολύ ζωηρό. Σε αγχώνει που είναι πολύ συνεσταλμένο.

Τα ξεσπάσματά του σε θυμώνουν.

Η υπερδιέγερσή του σε εξουθενώνει.

Η αδυναμία του σε εξαγριώνει. Γιατί; Αφού το παιδί είσαι εσύ.

Φαντάσου να μεγαλώνεις με αγχωτικούς γονείς.

Με ανθρώπους που δεν αντέχουν κανένα συναίσθημα και φοβούνται τη χαρά, μη τους βγει ξινή.

Με γονείς που νιώθουν μικροί σε σύγκριση με άλλους και κρίνουν και κατηγορούν τους πάντες.

Να μεγαλώνεις σε ένα σπίτι που για όλα φταίνε οι άλλοι, που όλοι είναι πιο καλότυχοι από αυτούς, και που η οικογένεια γίνεται ένας χώρος αποφόρτισης θυμού, άγχους, μετριότητας, ανεπάρκειας και φθόνου.

Να είναι κοντά σου ένας πατέρας που θεωρεί ότι όλοι είναι ηλίθιοι, μια μητέρα που το παραμικρό γινόταν δράμα, και η φροντίδα από παππού και γιαγιά που δεν αντέχουν σχεδόν τίποτε και όλα τους πειράζουν.

Αχ θα πέσεις, αχ πρόσεχε, αχ φάε, αχ κοιμήσου, αχ δεν αγαπάς τη γιαγιά, τη στεναχωρείς, τα αγόρια δεν κλαίνε, κοίτα τον παππού.

Το παιδί έμαθε τι σημαίνει άγχος, στρες, θυμός, πένθος, λύπη, χαρά, γέλιο από εσένα.

Από το πρόσωπο και τις αντιδράσεις του σώματος σου.

Διότι τα παιδιά αντιγράφουν την εσωτερική και συναισθηματική κατάσταση των ενηλίκων πολύ πριν αντιγράψουν τις πράξεις τους.

Δε πα να λες τα ίδια και ίδια; Ξανά και ξανά; Ο παιδικός εγκέφαλος είναι απόλυτα συντονισμένος να διαβάζει τα συναισθηματικά σήματα, τον τόνο της φωνής, την έκφραση του προσώπου, την ένταση του σώματος και η εσωτερική κατάσταση του ενήλικα διαμορφώνει τη δική τους.

Από τη βρεφική ηλικία, τα παιδιά χρησιμοποιούν τους φροντιστές τους για να κρίνουν τι είναι ασφαλές.

Ένα ήρεμο πρόσωπο σηματοδοτεί ασφάλεια, ενώ ένα ανήσυχο σηματοδοτεί κίνδυνο.

Τα παιδιά δανείζονται το νευρικό σύστημα των ενηλίκων επειδή ο δικός τους εγκέφαλος δεν έχει ολοκληρωθεί.

Ένας ήρεμος ενήλικας βοηθά το σώμα του παιδιού να ηρεμήσει, ενώ ένας στρεσαρισμένος ενήλικας μεγαλώνει την αναστάτωση.

Τα συναισθήματα είναι βαθιά μεταδοτικά και το στρες εξαπλώνεται μέσω λεπτών ενδείξεων, όπως ο τόνος, η αναπνοή και η στάση του σώματος.

Η ένταση στο σπίτι επηρεάζει το παιδί ακόμα κι αν κανείς δεν πει λέξη.

Με τον καιρό, αυτές οι επαναλαμβανόμενες εμπειρίες του να ηρεμείς μαζί με κάποιον άλλο γίνονται καλούπι.

Τα παιδιά μαθαίνουν τη συναισθηματική ρύθμιση βιώνοντας την, και όχι ακούγοντας απλώς οδηγίες για το πώς πρέπει να συμπεριφέρονται.

Γι' αυτό και η αλήθεια παραμένει μία.

Ρύθμισε πρώτα τον εαυτό σου και μετά απάντησε στη συμπεριφορά. Η ηρεμία σου είναι το ίδιο το μάθημα. Chryssoula Kafestidou #Εμβίωση Ψυχοδυναμική Συμβουλευτική Ενηλίκων, Ζεύγους, Lgbtqia2s+

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους