Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ποιο -πρέπει- να είναι το target group της ΕΛΑΣ Η πρωτοβουλία του Τσίπρα και η δημιουργία της ΕΛΑΣ φαίνεται να δημιουργούν μια πολύ ενδιαφέρουσα πολιτική δυνατότητα: να εκφραστούν με την ΕΛΑΣ κοινωνικές δυνάμεις που ενώ έχουν κοινές ή συγγενείς κοινωνικές προσδοκίες , δεν αισθάνονται ότι εκπροσωπούνται επαρκώς από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα.

Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι απλώς η ανασυγκρότηση της εκλογικής βάσης της Αριστεράς ούτε η επιστροφή των παλιών ψηφοφόρων της.

Είναι η δυνατότητα δημιουργίας μιας ευρύτερης κοινωνικής συμμαχίας, η οποία θα στηρίζεται σε κοινές ανάγκες, αντιλήψεις και διεκδικήσεις.

Για να διαπιστώσουμε αν η ΕΛΑΣ μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτή την ανάγκη, χρειάζεται να απαντήσουμε σε τρία βασικά ερωτήματα . Το πρώτο ερώτημα αφορά την κοινωνική σύνθεση του νέου πολιτικού ακροατηρίου.

Μπορεί η ΕΛΑΣ να προσελκύσει ανθρώπους από διαφορετικές κοινωνικές και επαγγελματικές κατηγορίες; Μπορεί να απευθυνθεί πιο πέρα από τα παραδοσιακά ακροατήρια της Αριστεράς; Ας δούμε τι συμβαίνει σήμερα στο νέο εργασιακό τοπίο.

Εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, μικρομεσαίοι επαγγελματίες, επιστήμονες, εκπαιδευτικοί, νέοι, συνταξιούχοι και οικονομικά ασθενέστερα στρώματα έχουν διαφορετικά «άμεσα» συμφέροντα.

Όμως οι έρευνες δείχνουν πως έχουν και κοινές απαιτήσεις.

Θέλουν αξιοπρεπή εργασία, κοινωνική προστασία, ποιοτική δημόσια υγεία και παιδεία, ισότητα ευκαιριών, αξιοκρατία και αποτελεσματική λειτουργία των θεσμών.

Σε αυτή τη μεγάλη κοινωνική ομάδα πρέπει να στοχεύσει η ΕΛΑΣ.

Δεν αρκεί το κόμμα να συγκεντρώσει συγκυριακά ψηφοφόρους από διαφορετικές επαγγελματικές κατηγορίες.

Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να αναγνωρίσει τις ιδιαίτερες ανάγκες τους, να τις συνδέσει και να δημιουργήσει ένα πεδίο κοινής πολιτικής έκφρασης.

Εδώ βρίσκεται και η πρώτη μεγάλη πρόκληση για την ΕΛΑΣ.

Να μην περιοριστεί στην προσπάθεια για επανασυσπείρωση των ανθρώπων που αποτελούσαν την παλιά εκλογική βάση της Αριστεράς, αλλά να συναντήσει και κοινωνικές δυνάμεις που μέχρι σήμερα δεν είχαν ουσιαστική σχέση μαζί της.

Το δεύτερο ερώτημα-στοίχημα αφορά την πολιτική σύγκλιση με αυτές τις κοινωνικές δυνάμεις.

Η κοινωνική διεύρυνση από μόνη της δεν αρκεί.

Άνθρωποι με διαφορετικές επαγγελματικές, οικονομικές και κοινωνικές αφετηρίες δεν μπορούν να συγκροτήσουν μια σταθερή πολιτική συμμαχία μόνο επειδή απογοητεύτηκαν από τα υπάρχοντα κόμματα.

Χρειάζεται να διαπιστώσουν και οι ίδιοι ότι υπάρχουν κοινές κοινωνικές προσδοκίες και ότι αυτές μπορούν να μετατραπούν σε ένα συνεκτικό πολιτικό σχέδιο από την ΕΛΑΣ.

Δεν έχουν όλοι κοινή αντίληψη για την οικονομία , την φορολογική πολιτική κλπ.

Μπορούν, όμως, να συμφωνούν σε απλά πράγματα . Ότι τα δημόσια αγαθά πρέπει να είναι υψηλής ποιότητας, ότι η πρόσβαση στις ευκαιρίες δεν πρέπει να εξαρτάται από τις οικονομικές δυνατότητες ή τις πολιτικές γνωριμίες και ότι η δικαιοσύνη και οι δημόσιοι θεσμοί πρέπει να λειτουργούν ανεξάρτητα.

Αυτές οι κοινές προσδοκίες μπορούν υπό προϋποθέσεις να αποτελέσουν τη βάση μιας νέας κοινωνικής συμμαχίας.

Το κρίσιμο ζήτημα είναι η πολιτική- προγραμματική σύνθεση.

Το πρόγραμμα δεν πρέπει να αποτελεί απλώς μια συλλογή προεκλογικών υποσχέσεων ή θέσεων που έχουν διαμορφωθεί στα κομματικά επιτελεία.

Πρέπει να προκύπτει μέσα από την κατανόηση των πραγματικών κοινωνικών αναγκών και τη σύνθεση διαφορετικών συμφερόντων.

Με αυτή την έννοια, το πρόγραμμα δεν προηγείται υποχρεωτικά της κοινωνικής διεργασίας.

Διαμορφώνεται και εξελίσσεται διαρκώς μέσα από αυτήν.

Το τρίτο ερώτημα είναι πως μπορεί ο κόσμος που στηρίζει την ΕΛΑΣ να περάσει από την εκλογική υποστήριξη στην ενεργή κοινωνική δράση.

Αυτό ίσως είναι το πιο δύσκολο και ταυτόχρονα το πιο καθοριστικό κριτήριο και για την εκλογική επιτυχία αλλά και για την ίδια τη βιωσιμότητα της ΕΛΑΣ.

Το νέο πολιτικό εγχείρημα έχει αποκτήσει γρήγορα μια σημαντική εκλογική απήχηση γιατί συνδέεται με το πρόσωπο του Τσίπρα που διαθέτει αναγνωρισιμότητα, προηγούμενη κυβερνητική εμπειρία και προσωπική επιρροή.

Ωστόσο, η εκλογική υποστήριξη δεν ταυτίζεται με την κοινωνική συμμετοχή.

Το ερώτημα είναι αν οι άνθρωποι που προσελκύονται θα παραμείνουν απλοί ψηφοφόροι ή αν θα θελήσουν να συμμετάσχουν ενεργά στη διαμόρφωση του νέου πολιτικού εγχειρήματος.

Θα δημιουργηθούν συλλογικότητες στις γειτονιές και στους χώρους εργασίας; Θα μπορούν άνθρωποι χωρίς κομματική προηγούμενη εμπειρία να συμμετέχουν ισότιμα, να διατυπώνουν προτάσεις και να επηρεάζουν τις αποφάσεις; Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση για το νέο πολιτικό εγχείρημα της Αριστεράς.

Να μην περιοριστεί στην ανασύνθεση του παλιού κομματικού χώρου, αλλά να συμβάλει στη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής σχέσης ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν έχουν απαραίτητα κοινή ιδεολογική αφετηρία, αλλά μπορούν να συναντηθούν σε ένα κοινό σχέδιο για την κοινωνία.

Το ζητούμενο, τελικά, δεν είναι απλώς η ενίσχυση της ΕΛΑΣ.

Είναι η δημιουργία μιας νέας κοινωνικής συμμαχίας, η οποία θα αποκτήσει τη δική της πολιτική έκφραση.

Και η πραγματική δυναμική του εγχειρήματος δεν θα κριθεί μόνο από το πόσους ψηφοφόρους θα συγκεντρώσει, αλλά από το αν θα καταφέρει να μετατρέψει την εκλογική προσδοκία σε κοινωνική συμμετοχή και συλλογική δράση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους