Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φίλε Akis Mantzaris καθόλα λογική η σύγκρουση. https://www.facebook.com/akis.mantzaris/posts/pfbid02F2iQPuwLy4WNaRvqyAJqqhpqgfqmawPuTZsEJN9wuCzCVE8WRKBARiENA5DE7J85l?__cft__ =AZgKDHhN8Po93O49k-yZsXjId1JnOL3IxhsVIdDh0Q4fAGMAnD0fDBTZEMEKsGvh3QScigQqL0gTB0zj9ApDPGeMZXFY1XF1qzlZIFQrhh9-lTIfPmi2DtHEuM5xcFyot8SDPY1Idg7D34N-TJXSVyLrVd-qwHd7qc2wgizoI9CIW7pw7Rw&__tn__=%2CO%2CP-R Αυτά τα ελικόπτερα έχουν πητική οροφή τα 15.000 πόδια, δηλαδή κάπου 4.000 μέτρα.

Το συγκεκριμένο camp βρίσκεται στα 5.500 μέτρα.

Η πτητική οροφή έχει ξεπεραστεί κατά πολύ.

Ο αέρας είναι αραιός και το πιλοτάρισμα για πολύ λίγους.

Πολλοί πιλότοι αρνούνται να πετάξουν εκεί, αλλά τα λεφτά είναι και πολλά.

Για έναν συνηθισμένο άνθρωπο το εγκεφαλικό οίδημα, λόγω υποξίας ξεκινάει από τα 3,500-4.000 μέτρα.

Υπνηλία, πονοκέφαλος, κώμα.

Μου κάνει εντύπωση που τρέχουν κι όλας στο βιντεο! Ενας "κανονικός" άνθρωπος δε θα μπορούσε καν να περπατήσει φυσιολογικά.

Αν προσπαθούσες να τρέξεις θα είχες λυποθυμήσει.

Αυτοί αρχίζουν και συγκεντρώνονται εκεί από τώρα, μέχρι τον Μάϊο που θα κάνουν την αναρρίχηση στην κορυφή.

Σε 10 μέρες μεσα στον Μαϊο είναι το χρονικό παράθυρο ευκαιρίας.

Ξεκινούν από τώρα όμως και ανεβαίνουν σταδιακά στα πιο υψηλά camps για να αρχίσει να προσαρμόζεται οργανισμός.

Την ημέρα της αναρρίχησης (και είναι μία ή δύο μέρες το πολύ, όταν θα εμφανιστεί το παράθυρο ευκαιρίας) γίνεται ο απόλυτος συνωστισμός.

Μπορεί να ανεβαίνουν και 300-350 ατομα στη σειρά! Όποιος "πέφτει", μένει εκεί.

Δεν τον μαζεύει κανείς.

Δεν υπάρχει τρόπος να τους μαζέψει κάποιος, διότι, δεν μπορεί και κανείς να μάσει τα πόδια του.

Ούτε ελικόπτερα φτάνουν εκεί.

Οι φιάλες οξυγόνου μεταφέρονται σταδιακά και αφήνονται σε διαφορετικά υψόμετρα κάθε φορά, ώστε να τις χρησιμοποιήσει ο αναρριχητής, την ημέρα που θα ανεβαίνει στην κορυφή. Ο Αυστριακός Meisner έχει ανέβει όλες τις κορυφέςπάνω απότα 8.000 μέτρα χωρίς φυάλη οξυγόνου.

Τα πτώματα είναι εκατοντάδες (γύρω στα 350 πτωματα μόνο στο Εβερεστ) και λειτουργούν πια ως υψομετρικές σημαδούρες και σημεία χαρτών στο βουνό! Λειτουργούν ως σημάδια προσανατολισμού και συνήθως έχουν ονομασίες του χρώματος της αμφίεσής τους.

Ο "κόκκινος", ο "μπλε" κτλ.

Φυσικά τα πτώματα δεν παθένουν σήψη και είναι σωριασμένα δω κι εκεί.

Οι ορειβάτες και μαζί με τις ομάδες συνοδείας τους είναι ουσιαστικά χιλιάδες.

Στα πιο χαμηλά camps μιλάμεπια για μικρες τουριστικές κοινωνίες.

Ο τόπος στα camps ειναι ένα απέραντο σκουπδαριό.

Φυσικά ούτε για τα σκουπίδια υπάρχει τρόπος να φύγουν από κει.

Τα ποσά χρηματοδότησης τεράστια.

Έχουν πλούσιους χορηγούς, διαφημιστικά και ειδικά περιοδικά ορειβασίας, που στο εξωτερικό είναι πολύ διαδεδωμένα.

Εδώ δεν τα ξέρουμε, αλλά εκεί υπάρχουν οπαδοί και πολλοί αναγνώστες.

Θα μπορούσα να σου πω κι άλλα, έχει φάση, είναι τρέλα, είχα κι εγώ μούρλα με τέτοια περιοδικά ειδικού τύπου, όταν ήμουν στο εξωτερικό, διότι ακολουθείς και αυτό που διαβάζουν και οι άλλοι (η Γερμανία έχει παράδοση λόγω Αλπεων και τεράστιο club οπαδών). Εκεί οι ορειβάτες είναι super stars.

Δεν έχει κάποιο νόημα, όλο αυτό, αλλά ίσως και να έχει.

Είναι μία παρόρμηση που δεν εξηγείται παρά μόνο με όρους ψυχανάλησης.

Στο δυστύχημα, οι πιλότοι, δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε.

Δεν πρόκειται για κάποιο λάθος.

Είναι το φυσιολογικό που περιμένεις να συμβεί. ΥΓ. Δες στη φώτο, πώς φαίνονται τα υπόλοιπα Ιμαλάϊα από 'κει πάνω! @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους