Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ηράκλειο, 18 Μάρτη 1939 - Αθήνα, 10 Ιούνη 2023) ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (1974) • Λαϊκό μουσικό έργο με θεατρικού ύφους στιγμιότυπα.

Αυτό γράφει στην επίσημη σελίδα του διαδικτύου για το παραπάνω έργο.

Στην αρχή σκέφτηκα να αφιερώσω στον αγαπημένο μου συνθέτη ένα ποίημα, αλλά, τελικά, αποφάσισα να γράψω αυτές τις λίγες γραμμές για τον καλλιτέχνη από την μακρινή Κρήτη που με συντρόφευε στο χωριό μου, το Χειμώνιο του Βορείου Έβρου.

Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε απόκτησα, με την πενιχρή τσέπη μου, τον διπλό δίσκο.

Ξέρω σίγουρα πως το καλοκαίρι του 1975, περιμένοντας να με καλέσουν για να υπηρετήσω στον Ελληνικό Στρατό για, σχεδόν, τριάντα μήνες, άκουγα τα κομμάτια αυτού του έργου με δανεικό πικάπ.

Παράλληλα με τα τραγούδια του τόπου μου, «Αλάργα ξένε μ' το χορό» και τα «Λιανοχορταρούδια», αγάπησα εξίσου πολύ το περιεχόμενο των δυο βινυλίων.

Θαύμαζα και θαυμάζω την πένα του στιχουργού Κώστα Βίρβου.

Βασισμένοι οι στίχοι του στην, όχι πολύ μακρινή, ιστορία της Θεσσαλίας, με τσιφλικάδες, με τον ήρωα Μαρίνο Αντύπα και γενικά με τις ασχολίες και τις δυσκολίες της αγροτικής ζωής, όλα αυτά μου μιλούσαν στην καρδιά, μου αναπτέρωναν το επαναστατικό πνεύμα της νιότης των είκοσι χρόνων.

Ζούσα από κοντά την αγωνία των αγροκτηνοτρόφων συγχωριανών μου και την σύγκρινα με τα θέματα που μου παρουσίαζε το μουσικό έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου.

Με την, όχι ολοκληρωμένη, ωριμότητά μου «έμπαινα στο νόημα» της εκμετάλλευσης του φτωχού αγρότη από τον ηγεμόνα μεσίτη.

Βέβαια, σε μικρότερο βαθμό απ' ό,τι αυτό συνέβαινε στα τέλη του δέκατου ένατου με αρχές του εικοστού αιώνα, αλλά οι διαδικασίες αγοράς και πώλησης ήτανε αρκετά δυσμενείς για να αναγκάσουν τον αδικημένο Χειμωνιώτη να πάρει τον δρόμο της ξενιτιάς.

Σχεδόν κάθε οικογένεια από το χωριό μου είχε έναν και δύο απόδημους στη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία... Συναρπαστικός ο πρόλογος του τεράστιου Βασίλη Τσιτσάνη (Βλάχου) με την χαρακτηριστική τρικαλινή προφορά: «Είμαστε λεβέντες, διαλεχτά παιδιά μέσα στην πιάτσα και δεν την τρομάζουν οι φουρτούνες τη δική μας ράτσα» Τον ροκά Παύλο Σιδηρόπουλο, τον γνώρισα μέσα από αυτά τα μουσικά κομμάτια.

Οι φωνές των άλλων ερμηνευτών με ακολουθούν μια ζωή, μεγάλωσα με αυτές! Εδώ, ένα τραγούδι με την Λιζέτα Νικολάου: Στίχοι Στα χειμωνιάτικα νυχτέρια που τα φωτίζουν αγιοκέρια οι χρυσοχέρες ετοιμάζουν τα προικιά.

Στα λανάρια η Μαρούλα γνέθει ρόκα η Τασούλα κι η Ροδιά με την σαΐτα που υφαίνει την καρδούλα σου την έχει λαβωμένη.

Δεν κατοικούνε σε παλάτι, το βράδυ πάλι στο χαγιάτι του αργαλειού να τραγουδήσουν τον σκοπό.

Στα λανάρια η Μαρούλα γνέθει ρόκα η Τασούλα κι η Ροδιά με την σαΐτα που υφαίνει την καρδούλα σου την έχει λαβωμένη. Κώστας Βίρβος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους