Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#αρχαιολογία #history #voting Οι ουρές στα εκλογικά τμήματα στις ΗΠΑ θυμίζουν τις εκλογές στην Αρχαία Ρώμη.Δεν ήταν μόνο το γεγονός ότι για να ψηφίσεις στη Ρώμη, στο β'μισό του 2ου αι έπρεπε να περιμένεις με τις ώρες.

Το εκλογικό σύστημα των δύο πολιτειών μοιάζει πολύ.

Θεωρητικώς κάθε Ρωμαίος πολίτης είχε μια ψήφο όμως το εκλογικό σώμα χωρίζονταν σε ομάδες για να αναδείξει έναν εκλέκτορα και είναι ο εκλέκτορας που θα επέλεγε με την ψήφο του τους υποψηφίους για τα αιρετά αξιώματα (Ὕπατοι, Πραίτορες, Τιμητές, Ταμίες, Δήμαρχοι, Ἀγορανόμοι). Υπήρχε λοιπόν η διάσταση μεταξύ του popular vote και του τελικού νικητή.

Όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ.

Το πολιτικό σύστημα στη Ρώμη δεν πήρε ποτέ το δρόμο της Αθήνας η οποία μετά τα Μηδικά ριζοσπαστικοποιείται και η δημοκρατία διευρύνεται με μαζική συμμετοχή αφού ο λαός της Αθήνας που πολέμησε τους Πέρσες διεκδίκησε συμμετοχή στη διακυβέρνηση.

Το ρωμαϊκό εκλογικό σύστημα είναι εξαιρετικά πολύπλοκο (και έρμαιο της διαφθορας...). Όπως συνηθίζει να θυμίζει η Mary Beard όταν θες να «καψωνάρεις» ένα φοιτητή στο μάθημα της Ρωμαϊκής Ιστορίας, βάλτον να σου περιγράψει το ρωμαϊκό εκλογικό σύστημα.

Δεν λέω κάτι άλλο.

Το ασημένιο δηνάριο από το νομισματοκοπείο της Ρώμης που χρονολογείται στο 113-112 πχ απεικονίζει μια σκηνή ψηφοφορίας.

Ο πολίτης διέσχιζε μια γέφυρα που είχαν στήσει και ένωνε την ουρά με την κάλπη, έπαιρνε το ψηφοδέλτιο, μια πλάκα, καλυμμένη με κερί, έγραφε με ένα στυλο (άλλη φορά θα πούμε για τα ρωμαϊκά στυλό) το όνομα του εκλεκτού του και το έριχνε στην κάλπη.

Η ψήφος δεν ήταν μυστική αλλά οι Ρωμαίοι θα εισάγουν νόμους που θα προσπαθήσουν να τη διασφαλίσουν (το ξέρουμε από τις επιστολές του Κικέρωνα στον Αττικό ο οποίος ειρωνευόταν αυτές τις μεταρρυθμίσεις ως συντηρητικός κυριούλης που ήταν, η λατρεία μου). Το κυριότερο πρόβλημα όμως ήταν βέβαια οι ουρές.

Όπως έγραψα ήδη το εκλογικό σώμα ήταν χωρισμένο σε ομάδες (ανά εισόδημα και ανά επάγγελμα) και οι πολίτες δεν πήγαιναν να ψηφίσουν όποτε ήθελαν αλλά περίμεναν τη σειρά της ομάδας τους.

Για να ψηφίσει ένας Ρωμαίος μπορεί να χρειαζόταν και πέντε ολόκληρες ώρες αναμονής στην ουρά.

Αυτό προσπάθησε να το αντιμετωπίσει ο Ιούλιος Καίσαρας χτίζοντας εκλογικά κέντρα.

Λίγο γελοίο αν σκεφτούμε ότι επί των ημερών του η δημοκρατία επί της ουσίας καταλύθηκε.

Η ειρωνία βέβαια βρίσκονταν στο ότι αυτή η ψήφος για την οποία περίμεναν ώρες ατελείωτες ήταν ελάχιστα αντιπροσωπευτική αφού οι πληβείοι βρίσκονταν να ψηφίζουν τους αριστοκράτες μέσω των αντιπροσώπων τους που είχαν εξαγοραστεί...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους