Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και να που έφτασε η στιγμή, Ιβάν… Σε λίγες μέρες θα πατήσεις ξανά στο χορτάρι του ΓΣΠ.

Εκεί που κάποτε ζήσαμε όσα δεν τολμούσαμε ούτε να ονειρευτούμε.

Εκεί που κλάψαμε, που αγκαλιαστήκαμε με αγνώστους, που χάσαμε τη φωνή μας, που νιώσαμε την καρδιά μας να χτυπά πιο δυνατά από ποτέ.

Εκεί που μαζί σου γράψαμε τις πιο όμορφες σελίδες της ζωής μας.

Πέρασαν τα χρόνια, Ιβάν. Μεγαλώσαμε.

Άλλαξαν τόσα πολλά από τότε.

Μα υπάρχει κάτι που ο χρόνος δεν κατάφερε ποτέ να αλλάξει.

Εκείνη η αγάπη.

Εκείνες οι αναμνήσεις.

Εκείνο το συναίσθημα που μόνο όσοι το έζησαν μπορούν να καταλάβουν.

Και όταν θα σταθείς ξανά μπροστά μας, θα τραγουδήσουμε όλοι μαζί το αγαπημένο σου σύνθημα.

Όπως τότε.

Με την ίδια ψυχή, την ίδια συγκίνηση, την ίδια αγάπη.

Και για λίγα λεπτά, θα είναι σαν να γύρισε ο χρόνος πίσω… Γιατί τα πιο όμορφα όνειρα τα κάναμε μαζί σου, Ιβάν.

Μας έμαθες να κοιτάζουμε εκεί που κανείς δεν πίστευε ότι μπορούσαμε να φτάσουμε.

Να πιστεύουμε στο αδύνατο, μέχρι που το κάναμε δυνατό.

Και τώρα, στα 100 χρόνια του ΑΠΟΕΛ μας, θα είσαι ξανά εδώ.

Ως ένα κομμάτι της δικής μας ζωής.

Ένα κομμάτι από τα χρόνια που θα θέλαμε, έστω για μια στιγμή, να ζήσουμε ξανά.

Καλώς να ορίσεις ξανά στο σπίτι σου, Στρατηγέ.

Κι αν εκείνο το βράδυ δεις μάτια δακρυσμένα στις κερκίδες, να ξέρεις πως δεν θα είναι μόνο από χαρά που σε ξαναβλέπουμε.

Θα είναι γιατί μαζί σου θα επιστρέψει, για λίγο, και ένα κομμάτι από τη ζωή μας… ο παιδικός μας εαυτός. #monoapoel1926

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους