Το όνειρο των χιλιάδων Αρειανών, τριανταεπτά χρόνια μετά την ίδρυση του συλλόγου, έπαιρνε σάρκα και οστά. Διαβάζουμε τη σχετική ανακοίνωση του Α.Σ. ΑΡΗΣ λίγο πριν από την ημέρα των εγκαινίων...
Το όνειρο των χιλιάδων Αρειανών, τριανταεπτά χρόνια μετά την ίδρυση του συλλόγου, έπαιρνε σάρκα και οστά.
Διαβάζουμε τη σχετική ανακοίνωση του Α.Σ. ΑΡΗΣ λίγο πριν από την ημέρα των εγκαινίων: «Φέρεται εις γνώσιν των φιλάθλων ότι την Κυριακήν 4ην Νοεμβρίου ε.ε. και ώρα 2.00 μ.μ. τελούνται τα εγκαίνια του νέου Σταδίου του Άρεως εις τον συνοικισμόν Χαριλάου εις α παραστώσι σύμπασαι αι αρχαί της πόλεως μας». Την Κυριακή 4 Νοεμβρίου 1951, μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα, ενώπιον 12.000 φιλάθλων, έγιναν τα εγκαίνια του γηπέδου Χαριλάου και ακολούθησε φιλικός αγώνας με τον πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακό.
Τα εισιτήρια του αγώνα κόστιζαν 10.000 δρχ. για την κερκίδα και 7.000 δρχ. για τις θέσεις ορθίων.
Οι εισπράξεις από τον αγώνα θα δίνονταν για τη συνέχιση των έργων.
Τα εγκαίνια έγιναν από τον Παναγιότατο Μητροπολίτη Παντελεήμονα, παρουσία υπουργών της κυβερνήσεως, του νομάρχη, του δημάρχου και εκπροσώπων του στρατού και της αστυνομίας.
Μετά τον αγιασμό, πανηγυρικό λόγο εκφώνησε ο πρόεδρος του Άρεως κ. Γιάννης Αγγέλου, που τόνισε τη σημασία που έχει το γήπεδο για τον Άρη αλλά και όλη την κοινωνία της Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησε η απονομή αναμνηστικών κυπέλλων και μεταλλίων ανάμεσα σε εκπροσώπους της Πολιτείας, της Ε.Π.Ο. και της διοικήσεως του Άρεως.
Μεγάλος αθλοθέτης των εγκαινίων ήταν ο βετεράνος τερματοφύλακας και Πρωταθλητής με τον Άρη Νίκος Κατράντζος, προπονητής της εθνικής ομάδας τότε.
Συγκεκριμένα, προσέφερε 26 επίχρυσα και επάργυρα μετάλλια.
Τα πρώτα εδόθησαν από τον κύριο Ηλιάδη στους παίκτες του Ολυμπιακού, ενώ τα επάργυρα εδόθησαν στους παίκτες του Άρεως.
Από ένα αναμνηστικό επίχρυσο μετάλλιο πήραν οι ομάδες του Άρεως και του Ολυμπιακού.
Οι ποδοσφαιριστές μας βγήκαν στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας ανθοδέσμες με κίτρινα λουλούδια, τα οποία πρόσφεραν στους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού.
Η τελετή έκλεισε με ανάκρουση του εθνικού ύμνου από τις μπάντες του Δήμου και του Παπάφειου.
Να τονίσουμε πως ουσιαστικά το 1951 εγκαινιάστηκε η τσιμεντένια κερκίδα του γηπέδου, στον χώρο της σημερινής θύρας 2 και η επισκευή όλων των καταστροφών που είχε υποστεί το γήπεδο κατά τη διάρκεια της κατοχής. Ο Άρης είχε στη διάθεσή του το γήπεδο από το 1939-40 αλλά ο πόλεμος και η κατοχή σταμάτησαν κάθε δραστηριότητα, ενώ και κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, ήταν πολύ δύσκολο να εκτελεστούν εκτεταμένα έργα λόγω της γενικής ένδειας. (Η αεροφωτογραφία είναι περίπου του 1958, λίγα χρόνια μετά τα εγκαίνια του γηπέδου του Άρη)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους