Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια ποικιλία παθολογικών φαινομένων που γεννιούνται και τρέφονται στα τηλεοπτικά πολιτικά πάνελ, από κάθε είδους Πορτοσάλτες, με αφορμή την εκδήλωση Κασιδιάρη στη...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Προσωπικά θα σταθώ σε ένα από αυτά τα παθογόνα φαινόμενα για να το βαφτίσω «αριστερή εστία της σύγχρονης φασιστικής μόλυνσης». Μιλώ για μια εστία η οποία εκκολάπτεται από τη σήψη της ενσωματωμένης αριστεράς, σε συνδυασμό με τα απόβλητα του νεοφιλελεύθερου εφιάλτη.

Ευθέως, ευκρινώς και με παρρησία ισχυρίζομαι και δηλώνω πως μονίμως για μένα ο φασισμός αποτελούσε και αποτελεί το συμπλήρωμα του νεοφιλελευθερισμού.

Είναι, πλέον για μένα, τουλάχιστο φαιδρό να ισχυρίζεται κανείς ότι η υπάρχουσα «ακροδεξιά» ομάδα του Κασιδιάρη είναι φασιστική.

Σε μένα η ιδεολογική χρέωση του Κασιδιάρη στο φασισμό μοιάζει με το κλούβιο αυγό, είναι τσόφλι χωρίς περιεχόμενο.

Στην πραγματικότητα όλες μα όλες οι ακροδεξιές ομάδες στην Ελλάδα, είναι υπολείμματα παρωχημένων ιδεών που κτυπιούνται από την παγκοσμιοποίηση.

Όλοι μα όλοι οι ακροδεξιοί είναι θύματα και όχι εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού.

Και επειδή «το κοινωνικό είναι καθορίζει τη συνείδηση», πολλές (για να μη πω όλες), από αυτές τις ομάδες έχουν μεταλλαχτεί σε εχθρούς της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Ακράδαντα πιστεύω πως μια αντίστροφη μετάλλαξη έχουμε στους «αριστερούς» τύπου Τσίπρα, στους οικότροφους δηλαδή του συστήματος.

Σήμερα τα νέα φασιστικά ιδεολογήματα παράγονται από την κοσμοπολίτικη, αριστερά.

Και ιστορικά, όμως, η φασιστική ιδεολογία από την «αριστερά» ξεπήδησε.

Ο «εθνικοσοσιαλισμός» ήταν προϊόν του εκφυλισμού της ιστορικής σοσιαλδημοκρατίας.

Επειδή είμαι ελεύθερος άνθρωπος και σε όλη μου τη ζωή προσπαθούσα ακόμη και μέσα στις σχολικές αίθουσες να φτιάξω ελεύθερους ανθρώπους, θεωρώ πως όσοι μετέχουν σε ελληνικές «ακροδεξιές» ομάδες, κάτω από το μαστίγιο της πραγματικότητας έχουν μεταλλαχτεί σε όλα τα επίπεδα.

Η σκέψη τους έχει γίνει διαλεκτική, αγωνιούν για τα προβλήματα της κοινωνίας και ο λόγος τους απομακρύνεται από τα ιδεολογικά κλισέ του παρελθόντος και από τον προφητικό και αφοριστικό λόγο των φασιστικών καθεστώτων.

Αντίθετα παρακολουθώ την θολοκουλτούρα της ντεμέκ αριστερής διανόησης και την καλοαναθρεμμένη, «αριστερά» που διαμορφώνουν ένα νέο-ναζιστικό λόγο ηθικών δακρύων, ένα λόγο πολιτικής αυθάδειας, στιγματισμού των αντιπάλων και αφορισμού.

Παρακολουθώ, ως κάθε μέρα πολίτης, την αριστερή αρθρογραφία να κομπάζει ημιμαθώς και τους αριστερούς αρθρογράφους να αυτοπροβάλλονται σαν «ενσαρκωτές» του «φωτός» και της «προόδου». Βιώνω καθημερινά μια κοσμοπολίτικη «αριστερά» που με επικεφαλής τον Τσίπρα έχει οδηγηθεί από την καταγγελία της κατανάλωσης στην κατανάλωση της καταγγελίας και των αφορισμών.

Ο «αριστερός» λόγος μας παρουσιάζεται ως προφητικός, κοσμοσωτήριος και φυσικά υπερβολικά πομπώδης.

Παρατηρήστε το λόγο και το λεξιλόγιο των «εκσυγχρονιστών», των «φωταδιστών», των «υπερεπαναστατών», των «αντιεθνικιστών» και «αντιρατσιστών» και θα καταλάβετε.

Ο «αριστερός» αυτός λόγος λειτουργεί τρομοκρατικά, υπερασπίζοντας την εξουσία της κοσμοπολίτικης ομοιομορφίας.

Τρέφεται από την πολιτική κακοπιστία και την τροφοδοτεί αφορίζοντας τους αντιπάλους της.

Ταυτίζει κάθε αγωνιστική αμφισβήτηση και κάθε εθνικό προβληματισμό με τα τεχνητά «σκιάχτρα» του φασισμού.

Είναι ένας λόγος «δόγμα», ακίνητος, στείρος, ένας λόγος κατεστημένος και ακραία αυταρχικός.

Προσωπικά δεν έχω καμία αμφιβολία πως το βαρύ φορτίο της Ιστορίας είναι σήμερα αυτή η κοσμοπολίτικη «αριστερά» των Τσιπραίων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους