KATE WEBSTER: ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΡΙΑ ΤΗΣ, ΔΙΑΜ3ΛΙΣΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΩΣ ΕΚΕΙΝΗ — ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΛΥΘΗΚΕ 131 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ Τον Μάρτιο του 1879, στις όχθες του Τάμεση, κοντά στο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κανείς δεν μπορούσε τότε να φανταστεί ότι αυτή η ανακάλυψη θα οδηγούσε τις αρχές σε μια υπόθεση που θα συγκλόνιζε τη βικτωριανή Αγγλία.

Το θύμα ήταν η Julia Martha Thomas, μια 55χρονη χήρα που ζούσε στο Richmond.

Η γυναίκα που τη σκότωσε ήταν η ίδια η υπηρέτριά της, η 29χρονη Ιρλανδή Kate Webster. Η Webster είχε γεννηθεί στην Ιρλανδία και είχε ήδη απασχολήσει τις αρχές για κλοπές και απάτες. Τον Ιανουάριο του 1879, η Thomas την προσέλαβε ως οικιακή βοηθό στο σπίτι της, στην οδό Park Road του Richmond.

Η εργοδότρια ήταν μια γυναίκα με ευσεβή ζωή και συγκεκριμένες απαιτήσεις από το προσωπικό της.

Η σχέση των δύο γυναικών, ωστόσο, σύντομα επιδεινώθηκε. Η Webster φέρεται να έπινε συχνά και να απουσίαζε από το σπίτι, γεγονός που προκαλούσε εντάσεις ανάμεσά τους. Την Κυριακή 2 Μαρτίου 1879, η Thomas επέστρεψε στο σπίτι της μετά την εκκλησία.

Εκεί ακολούθησε ένας έντονος καβγάς με την υπηρέτριά της. Η Webster έσπρωξε την εργοδότριά της στις σκάλες. Η Thomas τραυματίστηκε σοβαρά και η Webster, φοβούμενη τις συνέπειες, την έπνιξε για να την εμποδίσει να φωνάξει.

Η γυναίκα ήταν νεκρή και η υπηρέτρια έπρεπε τώρα να εξαφανίσει τόσο το σώμα όσο και τα ίχνη της. Η Webster διαμ3λισε το σώμα της Thomas χρησιμοποιώντας εργαλεία κουζίνας και στη συνέχεια έβρασε τμήματα των λειψάνων, προσπαθώντας να καταστρέψει τα αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά τους.

Τοποθέτησε μέρος των υπολειμμάτων σε ένα ξύλινο κιβώτιο, το οποίο κατέληξε στον Τάμεση.

Άλλα μέρη απορρίφθηκαν σε διαφορετικά σημεία.

Το κεφάλι της Thomas δεν βρέθηκε τότε.

Τις επόμενες ημέρες, η εξαφάνιση της Thomas άρχισε να προκαλεί ανησυχία. Η Webster προσπαθούσε να πείσει τους ανθρώπους γύρω της ότι η εργοδότριά της ήταν καλά και ότι απλώς δεν ήθελε να τη δει κανείς.

Παράλληλα, εμφανιζόταν σαν να είχε αναλάβει η ίδια τον έλεγχο του σπιτιού και των υποθέσεων της Thomas.

Η συμπεριφορά της βοήθησε αρχικά να καθυστερήσει η αποκάλυψη του εγκλήματος, αλλά οι αντιφάσεις στις εξηγήσεις της άρχισαν να δημιουργούν υποψίες.

Ένα από τα πιο ανατριχιαστικά στοιχεία της υπόθεσης ήταν η προσπάθειά της να παρουσιαστεί ως η ίδια η εργοδότριά της.

Για ένα διάστημα, η Webster χρησιμοποίησε την ταυτότητα της Thomas και προσπάθησε να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι οι δύο γυναίκες δεν ήταν εντελώς άγνωστες μεταξύ τους στους ανθρώπους της περιοχής.

Ωστόσο, η απουσία της Thomas από τις συνηθισμένες κοινωνικές της επαφές και οι κινήσεις της υπηρέτριας άρχισαν να αποκαλύπτουν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

Στις 5 Μαρτίου, ένας εργάτης που περνούσε κοντά στον Τάμεση εντόπισε το κιβώτιο.

Όταν το άνοιξε, βρήκε μέσα ανθρώπινα λείψανα τυλιγμένα σε χαρτί.

Ακολούθησαν και άλλες ανακαλύψεις, καθώς εντοπίστηκαν επιπλέον τμήματα του σώματος.

Οι αστυνομικοί άρχισαν να συνδέουν τα ευρήματα με την εξαφάνιση της Thomas, αλλά η ταυτοποίηση ήταν δύσκολη, αφού το κεφάλι της έλειπε.

Οι έρευνες οδήγησαν τελικά στη Webster.

Καθώς οι υποψίες εναντίον της ενισχύονταν, εκείνη εγκατέλειψε την Αγγλία και επέστρεψε στην Ιρλανδία, όπου κρύφτηκε στο σπίτι συγγενικού της προσώπου κοντά στο Enniscorthy, στην κομητεία Wexford.

Οι αρχές, όμως, την εντόπισαν και τη συνέλαβαν στις 29 Μαρτίου 1879.

Στη συνέχεια μεταφέρθηκε πίσω στο Λονδίνο για να δικαστεί.

Η δίκη της ξεκίνησε στο Old Bailey τον Ιούλιο του 1879 και συγκέντρωσε τεράστιο ενδιαφέρον.

Η εισαγγελία παρουσίασε μαρτυρίες, αστυνομικά ευρήματα και στοιχεία που συνέδεαν τη Webster με την εξαφάνιση και τη δολοφονία της Thomas.

Η κατηγορούμενη προσπάθησε να μεταφέρει την ευθύνη σε άλλους άνδρες, αλλά οι ισχυρισμοί της δεν έπεισαν το δικαστήριο.

Έπειτα από έξι ημέρες ακροαματικής διαδικασίας, οι ένορκοι την έκριναν ένοχη στις 9 Ιουλίου 1879. Η Webster καταδικάστηκε σε θάνατο δι’ απαγχονισμού.

Σε μια τελευταία προσπάθεια να αποφύγει την εκτέλεση, ισχυρίστηκε ότι ήταν έγκυος, κάτι που θα μπορούσε τότε να αναστείλει την εφαρμογή της θανατικής ποινής.

Ακολούθησε η προβλεπόμενη εξέταση, αλλά δεν διαπιστώθηκε εγκυμοσύνη.

Το αίτημά της δεν άλλαξε την πορεία της υπόθεσης.

Τη νύχτα πριν από την εκτέλεσή της, η Webster ομολόγησε τελικά τη δολοφονία, αναλαμβάνοντας την ευθύνη και απαλλάσσοντας από τις κατηγορίες τους άνδρες που είχε προηγουμένως εμπλέξει.

Στις 29 Ιουλίου 1879 απαγχονίστηκε στις φυλακές Wandsworth του Λονδίνου.

Η υπόθεση, όμως, δεν είχε κλείσει πραγματικά.

Το κεφάλι της Julia Martha Thomas παρέμενε άφαντο για περισσότερο από έναν αιώνα. Τον Οκτώβριο του 2010, εργάτες που εκτελούσαν εργασίες σε χώρο κοντά στο πρώην σπίτι της Thomas και στην παλιά παμπ Hole in the Wall ανακάλυψαν ένα ανθρώπινο κρανίο.

Το σημείο συνδεόταν ιστορικά με την περιοχή όπου είχε διαπραχθεί το έγκλημα.

Οι ειδικοί εξέτασαν το κρανίο και τα ιστορικά στοιχεία.

Η χρονολόγηση με ραδιοάνθρακα έδειξε ότι προερχόταν από περίοδο συμβατή με τον 19ο αιώνα, ενώ τα ευρήματα και τα ιστορικά δεδομένα ταίριαζαν με όσα ήταν γνωστά για την εξαφάνιση της Thomas.

Το 2011, ο ιατροδικαστής κατέληξε ότι το κρανίο ανήκε πράγματι στην Julia Martha Thomas και κατέγραψε τον θάνατό της ως παράνομη ανθρωπ0κτονία.

Ένας από τους πιο επίμονους ισχυρισμούς που συνόδευσαν την υπόθεση ήταν ότι η Webster είχε μετατρέψει το λίπος του θύματος σε μαγειρικό λίπος και το είχε προσφέρει ή πουλήσει σε γείτονες και παιδιά.

Η ιστορία αυτή επαναλήφθηκε σε πολλές μεταγενέστερες αφηγήσεις, αλλά δεν αποδείχθηκε στη δίκη και δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως βεβαιωμένο γεγονός.Η δολοφονία της Julia Martha Thomas έμεινε γνωστή ως το «Μυστήριο του Barnes» και έγινε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα εγκλήματα της βικτωριανής εποχής.

Η καταδίκη και η εκτέλεση της Kate Webster είχαν ολοκληρωθεί μέσα σε λίγους μήνες.

Η τελευταία, όμως, μεγάλη εκκρεμότητα,η τύχη του κεφαλιού του θύματος, χρειάστηκε 131 χρόνια για να βρει απάντηση. #χρονικάεγκλημάτων #ΑληθινέςΙστορίες

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους