Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#ΓΚΡΕΓΚΟΡΙ_ΝΑΖ: ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΠΟΤΕ ΝΑ ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΟΧΙ, πως και γιατί - Το χειμώνα αναβίωνε στη σκηνή του Εθνικού μας Θεάτρου η «Οδύσσεια», από τον Μπομπ Γουίλσον, και το καλοκαίρι στο Φεστιβάλ Αθηνών η «Ιλιάδα». Γιατί ασκούν τέτοια έλξη στο σύγχρονο κόσμο, ακόμα και στους ανθρώπους της θεατρικής τέχνης, τα Ομηρικά έπη, κύριε Ναζ; -«Κατ' αρχάς, αυτά τα έργα είναι σχεδιασμένα για να γίνουν παράσταση.

Ο διακεκριμένος ομηριστής Γκρέγκορι Ναζ, καθηγητής Κλασικής και Συγκριτικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, σε συνέντευξή του στην Ιωάννα Κλεφτογιάννη, αναδεικνύει τη διαχρονική αξία της Ιλιάδας και της Οδύσσειας. Τα Ομηρικά Έπη δημιουργήθηκαν για να παρουσιάζονται ζωντανά μπροστά σε ακροατήριο, με απαγγελία, ρυθμό και συγκίνηση.

Η σύγχρονη θεατρική τους απόδοση συνεχίζει μια παράδοση χιλιάδων ετών. Ο Ναζ παρουσιάζει δύο συμπληρωματικά ηρωικά πρότυπα: τον ασυμβίβαστο ήρωα της Ιλιάδας, που γνωρίζει πότε να λέει ΟΧΙ, και τον πολυμήχανο Οδυσσέα, που χρησιμοποιεί τη σκέψη, τη γλώσσα και την ευελιξία για να επιβιώσει.

Οι ομηρικοί ήρωες δεν είναι αλάνθαστα πρότυπα προς μίμηση.

Είναι σύνθετες προσωπικότητες, με αρετές, αδυναμίες και αντιφάσεις, που μας καλούν να εξετάσουμε την ίδια την ανθρώπινη φύση.

Ο καθηγητής υπογραμμίζει επίσης ότι ο ελληνικός πολιτισμός αποτελεί πανανθρώπινη πνευματική κληρονομιά, η οποία πρέπει να είναι προσιτή σε όλους, αξιοποιώντας και τις δυνατότητες της ψηφιακής εποχής. «Δεν δοκιμάζουμε εμείς τα Ομηρικά έπη. Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια δοκιμάζουν εμάς». Το μεγάλο ομηρικό μάθημα: Δεν αρκεί να γνωρίζουμε πότε να λέμε ΝΑΙ και πότε ΟΧΙ.

Χρειάζεται να καλλιεργούμε την κρίση μας, ώστε να γνωρίζουμε και ΓΙΑΤΙ. Πηγή: Συνέντευξη Γκρέγκορι Ναζ στην Ιωάννα Κλεφτογιάννη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους