Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νέο μήνυμα προστασίας της Κύπρου από τα «μπλε φτερά» όσο τα ελληνικά F-16 παραμένουν στη Μεγαλόνησο: Το air refueling είναι το νέο asset της Αεροπορίας και πόθος δεκαετιών

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Πολλές φορές, ιδίως μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην Μέση Ανατολή και τον Κόλπο, η Αθήνα έχει διαμηνύσει ότι «η Κύπρος κείται πλησίον». Άλλωστε τα «μπλε φτερά» παραμένουν στο νησί και η ελληνική φρεγάτα ΑΔΡΙΑΣ πλέει στα νερά της Κυπριακής Δημοκρατίας. #Κατά την διάρκεια των υπογραφών διακρατικής συμφωνίας με την Πορτογαλία για την προμήθεια 3+3 αεροσκαφών KC-390, με την άφιξη του πρώτου να υπολογίζεται το φθινόπωρο του 2027, ο Έλληνας υπουργός αναφέρθηκε στην Μεγαλόνησο.

Και το έκανε για να τονίσει ότι η Ελλάδα για πρώτη φορά στην αεροπορική της ιστορία πρόκειται να αποκτήσει δυνατότητες εναέριου εφοδιασμού μαχητικών. #ΑΤΟΠΗΜΑ. #ΛΑΘΟΣ «Αν η Ελλάδα διέθετε αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού των μαχητικών της, η εισβολή στην Κύπρο το 1974 δεν θα μπορούσε να έχει συμβεί και δεν θα μπορούσε να έχει διατηρηθεί το προγεφύρωμα της εισβολής.» #Η αλήθεια είναι ότι κυρίως από την Σούδα, τα μαχητικά της χώρα μας μπορούν με την ανάλογη διαμόρφωση να φτάσουν οπλισμένα στην Μεγαλόνησο.

Αλλά στην συνέχεια, εφόσον απαιτηθεί να πολεμήσουν χρειάζονται επιπλέον καύσιμα… Το KC-390 έρχεται να λύσει ένα πρόβλημα δεκαετιών! Επί 25 και πλέον έτη η ελληνική πολεμική αεροπορία βασίζονταν στις συμμαχικές χώρες ώστε κατά τις κοινές ασκήσεις οι Έλληνες ιπτάμενοι να πιστοποιούνται στην «χειρουργική» διαδικασία του air refueling. Η Πολεμική Αεροπορία με την απόφαση για τα KC-390 έδωσε έμφαση στις επιδόσεις, στη μεγάλη εμβέλεια και στη μεταφορική ικανότητα του νέου αεροσκάφους, αλλά και στη δυνατότητα εναέριου ανεφοδιασμού.

Το συγκεκριμένο αεροσκάφος χρησιμοποιεί τη μέθοδο ανεφοδιασμού με σωλήνα και καλάθι (hose-and-drogue), την οποία έχουν υιοθετήσει το αμερικανικό Ναυτικό και η γαλλική Πολεμική Αεροπορία.

Στη δική μας περίπτωση, τα γαλλικής προέλευσης μαχητικά είναι εκείνα που μπορούν να ανεφοδιαστούν με αυτή τη μέθοδο.

Αυτό μεταφράζεται σε αύξηση της εμβέλειας της στρατηγικής κρούσης που διαθέτει η Πολεμική Αεροπορία με τα Rafale, τα Mirage 2000-5 και τους πυραύλους SCALP-EG. Πλέον τα συγκεκριμένα αεροσκάφη θα μπορούν να πραγματοποιούν σοβαρά πλήγματα από αποστάσεις που θα είναι πολύ μεγαλύτερες και σε μεγάλο βαθμό απρόσμενες για έναν δυνητικό αντίπαλο.

Στην ουσία, η δυνατότητα εναέριου ανεφοδιασμού αυξάνει δραματικά την επιχειρησιακή εμβέλεια των Rafale και ενισχύει σημαντικά τις δυνατότητες της «γαλλικής σχολής». Το σημαντικό, επισημαίνεται από αρμόδια χείλη, είναι ότι πλέον «θα υπάρχει η εθνική δυνατότητα εναέριου ανεφοδιασμού σε τακτικό επιχειρησιακό πλαίσιο, επεκτείνοντας τον χρόνο παραμονής των φίλιων μαχητικών στον αέρα σε περίοδο κρίσης.» Επιπλέον, θα εξυπηρετούνται σε πολύ μεγάλο βαθμό οι επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς τα Rafale και τα Mirage 2000-5 θα μπορούν να διπλασιάσουν τον χρόνο παραμονής τους στον αέρα, ακόμη και σε μεγάλες αποστάσεις.

Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο, αν λάβουμε υπόψη ότι και το Πολεμικό Ναυτικό πρόκειται πλέον να επιχειρεί στην Ανατολική Μεσόγειο, τόσο για την προστασία του καλωδίου όσο και για τις επιχειρήσεις στην Κύπρο. Η Κύπρος πλέον εισέρχεται με διαφορετικά δεδομένα στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Πολεμικής Αεροπορίας.

Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούμε να διατηρούμε μαχητικά για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πάνω από τα νησιά, εφόσον υπάρξει ανάγκη, αλλά και να παρέχουμε κάλυψη στις μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού, αν κι αυτές πλέον ανήκουν στη νέα γενιά φέροντας ισχυρούς αντιαεροπορικούς πυραύλους.

Υπάρχει επίσης η παράμετρος της διευκόλυνσης της μετάβασης ελληνικών μαχητικών στην Ευρώπη ή στη Μέση Ανατολή, για τη συμμετοχή τους σε διεθνείς ασκήσεις που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο.

Μέχρι σήμερα για τέτοιες αποστολές βασιζόμασταν σε ξένες χώρες.

Η προοπτική ανεφοδιασμού των F-16 Υπάρχει βέβαια και η μελλοντική προοπτική εναέριου ανεφοδιασμού της ραχοκοκαλιάς του στόλου των μαχητικών που δεν είναι άλλα από τα F-16, γεγονός που αποτελεί ένα σημαντικό ζήτημα.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι σε επίπεδο ηγεσίας αεροποριών είχε γίνει εκτενής συζήτηση για τα F-16, διότι και η αεροπορία της Πορτογαλίας πετά με τον ίδιο τύπου μαχητικού.

Ως σήμερα έχει αναφερθεί ότι σε περίπου έναν χρόνο θα μπορούν να ανεφοδιάζονται και αυτά, όπως έχουν υποσχεθεί οι Πορτογάλοι.

Ωστόσο, πρόκειται για ένα διαφορετικό σύστημα το οποίο θα πρέπει να προσαρμοστεί στο αεροσκάφος από την κατασκευάστρια εταιρεία.

Η εταιρεία έχει δηλώσει ότι θα προχωρήσει στην ανάπτυξη της νέας μεθόδου και αυτή τη στιγμή το σύστημα βρίσκεται υπό εξέλιξη, χωρίς να έχει προσδιοριστεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης.

Η λογική λέει ότι θα προχωρήσουν στην ανάπτυξή του, καθώς υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον στη διεθνή αγορά για τη συγκεκριμένη δυνατότητα καθώς από την μια πλευρά οι πωλήσεις των C-390 αυξάνονται κι από την άλλη είναι δεκάδες οι χρήστες των F-16. Στη δική μας περίπτωση εφόσον το σύστημα καταστεί διαθέσιμο, θα μπορούσαμε να το αποκτήσουμε στο πλαίσιο της προμήθειας των πρώτων τριών αεροσκαφών ή και κατά την ενεργοποίηση του δικαιώματος προαίρεσης (options) για τα επόμενα τρία.

Άλλωστε η πολεμική αεροπορία δεν θ’ αγοράσει κάτι που δεν είναι ακόμα έτοιμο ή βρίσκεται υπό δοκιμή.

Εφόσον το σύστημα αυτό λάβει την πιστοποίηση ίσως να υπάρξει συμπληρωματική προμήθεια πριν από την παράδοσή τους στην αεροπορία. C-390 Millennium vs C-130J Το αεροπορικό Επιτελείο κλήθηκε να επιλέξει εάν θα συνεχίσει με την επόμενη γενιά των C-130 ή εάν θα προχωρήσει στην απόκτηση ενός εντελώς νέου αεροσκάφους.

Στη διεθνή αγορά είχε ήδη εμφανιστεί το C-390, το οποίο αποτελεί ανταγωνιστή του νέου C-130J.

Πρόκειται για ένα αεροσκάφος με καλύτερες επιδόσεις σε ό,τι αφορά την εμβέλεια, τη μεταφορική ικανότητα, την ταχύτητα, το επιχειρησιακό ύψος κ.ά., με συγκρίσιμο κόστος.

Παραδοσιακά, τα αεριωθούμενα μεταγωγικά αεροσκάφη ήταν πάντοτε ακριβότερα από τα στροβιλοελικοφόρα που χρησιμοποιεί η αεροπορία.

Εδώ όμως υπάρχει το παράδοξο ότι οι Βραζιλιάνοι, σε συνεργασία με τους Πορτογάλους, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει την κοινοπραξία που προωθεί διεθνώς το C-390, προσφέρουν ένα αεροσκάφος με κόστος ευθέως ανταγωνιστικό προς εκείνο του C-130.

Ο ρόλος της ΕΑΒ Ένα εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα είναι η υποστήριξη των νέων αεροσκαφών.

Για να επιτυγχάνονται υψηλά ποσοστά διαθεσιμότητας, πρέπει να αναπτυχθεί στη χώρα η κατάλληλη υποδομή, τόσο εντός της Πολεμικής Αεροπορίας όσο και στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία.

Τα αεροσκάφη αυτά θα χρειάζονται υποστήριξη τρίτου κλιμακίου.

Εάν απαιτείται η αποστολή τους στο εξωτερικό για τέτοιου είδους εργασίες, γίνεται αντιληπτό ότι το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο.

Αυτό συνέβη και με τα C-130 που είχαν μεταφερθεί στην Πορτογαλία για εργασίες υποστήριξης, με ιδιαίτερα υψηλό κόστος για τη χώρα μας.

Επομένως, η αναφορά του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια στην ανάπτυξη νέας επισκευαστικής ικανότητας είναι εξαιρετικά σημαντική.

Σε κάθε περίπτωση, εάν η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία καταφέρει να αναλάβει εργασίες εργοστασιακού επιπέδου συντήρησης για τα C-390, θα πρόκειται για μια εξέλιξη απολύτως αναγκαία, προκειμένου τα αεροσκάφη να διατηρούν τις απαιτούμενες επιχειρησιακές διαθεσιμότητες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους