Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το κράτος δικαίου μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή. Η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει απλώς μια οικονομική, πολιτική ή κοινωνική κρίση.

Αντιμετωπίζει κάτι πολύ βαθύτερο και πιο επικίνδυνο, μια κρίση θεσμών.

Μια κρίση που αγγίζει τον πυρήνα της Δημοκρατίας, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος δικαίου και δημιουργεί ένα ολοένα μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και την πολιτική εξουσία.

Οι θεσμοί, που οφείλουν να αποτελούν τους πυλώνες της δημοκρατικής λειτουργίας, της ισονομίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, μοιάζουν να δοκιμάζονται καθημερινά. Η Δικαιοσύνη, η Βουλή, η δημόσια διοίκηση, οι ανεξάρτητες αρχές και οι μηχανισμοί ελέγχου της εξουσίας καλούνται να αποδείξουν στην πράξη ότι λειτουργούν με ανεξαρτησία, διαφάνεια και θεσμική συνέπεια.

Όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι δεν υπάρχει ισονομία, ότι οι ευθύνες δεν αποδίδονται με τον ίδιο τρόπο για όλους και ότι η πολιτική ισχύς μπορεί να υπερισχύει της θεσμικής νομιμότητας, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς κυβερνητικό.

Είναι βαθιά δημοκρατικό.

Η ατιμωρησία, η πελατειακή αντίληψη του κράτους, η κομματικοποίηση της δημόσιας ζωής, η έλλειψη διαφάνειας και η αμφισβήτηση της ανεξαρτησίας των θεσμών ενισχύουν την απογοήτευση και τον κυνισμό.

Ο πολίτης σταδιακά παύει να πιστεύει ότι η συμμετοχή του μπορεί να αλλάξει τα πράγματα.

Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη απειλή για τη Δημοκρατία,όχι μόνο η απαξίωση των θεσμών, αλλά η παραίτηση της κοινωνίας από την υπεράσπισή τους. Μια Δημοκρατία, όμως, δεν κρίνεται μόνο από τις εκλογές.

Κρίνεται από το αν η εξουσία ελέγχεται, αν η Δικαιοσύνη λειτουργεί ανεξάρτητα, αν η αλήθεια μπορεί να αναζητηθεί χωρίς εμπόδια και αν όλοι οι πολίτες αντιμετωπίζονται ισότιμα απέναντι στον νόμο.

Η χώρα χρειάζεται μια νέα θεσμική και δημοκρατική επανεκκίνηση.

Όχι με επικοινωνιακές διακηρύξεις και πρόσκαιρες πολιτικές υποσχέσεις, αλλά με ουσιαστικές αλλαγές, λογοδοσία, διαφάνεια, ανεξάρτητους ελεγκτικούς μηχανισμούς και πραγματικό σεβασμό στη διάκριση των εξουσιών.

Γιατί οι θεσμοί δεν υπάρχουν για να προστατεύουν την εκάστοτε εξουσία.

Υπάρχουν για να προστατεύουν την κοινωνία από την αυθαιρεσία της εξουσίας.

Τελικά, το πραγματικό ερώτημα για την Ελλάδα δεν είναι απλώς ποιος κυβερνά, αλλά με ποιους κανόνες κυβερνά, ποιος ελέγχει την εξουσία και ποιος λογοδοτεί όταν αυτοί οι κανόνες παραβιάζονται. Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο όταν καταλύεται.

Κινδυνεύει και όταν οι θεσμοί της αδειάζουν από περιεχόμενο, όταν η εμπιστοσύνη των πολιτών καταρρέει και όταν η κοινωνία συνηθίζει στην αδικία. Αυτό είναι κάτι που καμία δημοκρατική κοινωνία δεν δικαιούται να αποδεχθεί ως κανονικότητα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους