Μιράντα Σκηνίτη ΘΗΡΙΟΔΑΜΑΣΤΗΣ ΗΡΩΑΣ στο ΡΥΓΧΟΣ ΣΚΥΛΟΨΑΡΟΥ (ΚΑΡΧΑΡΟΥ) - ΑΤΤΙΚΗ ΕΡΥΘΡΟΜΟΡΦΗ ΚΥΛΙΚΑ (500 π.Χ.) Χάρις στην ευγενική χορηγία του Alland Pierson Museum στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, διεσώθη...

Πλήρες Κείμενο:

Μιράντα Σκηνίτη ΘΗΡΙΟΔΑΜΑΣΤΗΣ ΗΡΩΑΣ στο ΡΥΓΧΟΣ ΣΚΥΛΟΨΑΡΟΥ (ΚΑΡΧΑΡΟΥ) - ΑΤΤΙΚΗ ΕΡΥΘΡΟΜΟΡΦΗ ΚΥΛΙΚΑ (500 π.Χ.) Χάρις στην ευγενική χορηγία του Alland Pierson Museum στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, διεσώθη η ευφάνταστη Αττική ερυθρόμορφη κύλικα του (500 π.Χ.) που αποδίδεται σε μαθητή του ζωγράφου του Επέλειου.

Ένας γυμνός καλοφτιαγμένος άνδρας σκαρφαλώνει στην κεφαλή ενός κήτους, που τιθασεύει με την εξυπνάδα του και την δύναμη του νού, παρασύροντας το στα ρηχά νερά! Στέκει άτρωτος επάνω στο ρύγχος ενός καρχαρία (shark) γλυτώνοντας από τα αιχμηρά δόντια της σιαγόνας του άγριου θηλαστικού στην απο κάτω πλευρά της μουσούδας του! Το σκυλόψαρο στην αρχαιότητα ονομάζονταν «σκύλιον» ή «κύων της θαλάσσης» , γιαυτό και αποδίδεται στην αγγειογραφία με κεφαλή κυνός λόγω της οξείας όσφρησης, εξ ού και η ονομασία του συγκεκριμένου ιχθύος σ κ υ λ ό ψ α ρ ο. Εάν μάλιστα ο ήρωας που απεικονίζεται στο εσωτερικό της κύλικας, είχε την πρόνοια να παρασύρει το κήτος στα ρηχά της παραλίας, θα μπορούσε αναίμακτα να το δαμάσει…και να το τεμαχίσει…. Ο Ηρόδοτος αναφέρει στις «Ιστορίες»του (6.44.3) , ότι τα σκυλόψαρα ήταν κίνδυνος-θάνατος για τους ναυτικούς, και ιδίως τους ναυαγούς: «….λέγεται γαρ κατά τριηκοσίας μεν των νεών τας διαφθαρείσας είναι, υπερ δε δύο μυριάδας ανθρώπων• ώστε γαρ θηριωδεστάτης εούσης της θαλάσσης ταύτης της περί των Άθεων , οι μεν υπό των ΘΗΡΙΩΝ διεφθείροντο αρπαζόμενοι, οι δε προς τας πέτρας αρασσόμενοι• οϊ δε αυτών νέειν ουκ ηπιστέατο, και κατά τούτο διαφθείροντο, οι δε ρίγει• ο μεν δη ναυτικός στρατός ούτω επρησ……». Ο δε Αριστοτέλης στο έργο του «Περί τα Ζώα Ιστορίαι» περιγράφει τα γιγαντιαία θαλάσσια πλάσματα στην κατηγορία των «χονδριχθύων» όπου ανήκουν τα σκυλόψαρα και οι καρχαρίες, καταγράφοντας παρατηρήσεις για την συμπεριφορά τους και τον βιολογικό τους κύκλο.

Με τον γενικό όρο χονδριχθύες αποκαλούντο τα ψάρια εκείνα που είχαν χόνδρινο σκελετό αντί για οστέϊνο, όπως οι καρχαρίες (κάρχαρος) και τα σαλάχια (σέλαχος)- καθηγητής αρχαιολογίας Παναγιώτης Β´ Φάκλαρης.

Επίσης είναι γνωστόν ότι ήταν νοστιμότατον θείον έδεσμα (Αθηναίος, Δειπνοσοφιστές), αλιευμένο από δεινούς ψαράδες και γνώστες της θαλάσσιας ζωής, και μαγειρεμένο στην θράκα μέσα σε πλούσια συμπόσια με άφθονο κρασί σε κύλικες.

Πλήθος συγγραμμάτων αναφέρονται στην κατανάλωση μικρότερων ειδών καρχαριών , όπως το «σκύλιον», δηλαδή ο σκυλογαλέος (dogfish). Από του Αριστοτέλη «Περί Ιχθύων», του Αρχίππου «Ιχθύς», του Δωρίωνος «Περί Ιχθύων», του Νουμηνίου «Αλιευτικός», του Ευθυδήμου «Περί Παστών», του Αντιφάνους «Αλιευομένη», και ουκ έστι τέλος….στον τρόμο και στην μαγεία των θηρίων του πελάγους! Επέλειος καλός! ΠΗΓΗ: Alland Pierson Museum in Amsterdam , Holland

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους