Η σιωπή των ερειπίων: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας ντροπής στον παλαιό σιδηροδρομικό σταθμό Πολυκάστρου. Αυτή η εικόνα δεν είναι απλώς η αποτύπωση ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου. Είναι το...
Η σιωπή των ερειπίων: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας ντροπής στον παλαιό σιδηροδρομικό σταθμό Πολυκάστρου. Αυτή η εικόνα δεν είναι απλώς η αποτύπωση ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου.
Είναι το ζωντανό μνημείο της κρατικής αναλγησίας, της θεσμικής αδιαφορίας και της αργής, βασανιστικής δολοφονίας της δημόσιας περιουσίας και της τοπικής μας ιστορίας.
Ο παλαιός σιδηροδρομικός σταθμός Πολυκάστρου στέκει σήμερα σαν φάντασμα, πνιγμένος στη λήθη και στα αγριόχορτα, να θυμίζει σε όλους μας το έλλειμμα πολιτισμού και σεβασμού απέναντι σε όσα μας κληροδότησαν οι προηγούμενοι. Ένα έγκλημα διαρκείας εις βάρος της μνήμης. Η εγκατάλειψη ως τρόπος «διαχείρισης»: Οι τοίχοι που ξεφλουδίζουν, οι σπασμένοι ρυθμοί και η συνολική εικόνα αποσύνθεσης αποδεικνύουν πως οι αρμόδιοι έχουν επιλέξει τη σιωπηλή καθήλωση.
Ένας χώρος που άλλοτε έσφυζε από ζωή, αφίξεις, αναχωρήσεις, συναισθήματα και ανθρώπινες ιστορίες, έχει αφεθεί να καταρρεύσει. Η απαξίωση της δημόσιας περιουσίας: Κάθε τούβλο που πέφτει είναι και ένα κομμάτι δημόσιου χρήματος και περιουσίας που αφήνεται να λεηλατείται από τον χρόνο και την απρονοησία.
Η αδιαφορία των υπευθύνων δεν είναι πλέον αμέλεια, είναι συνενοχή. Οι φωνές που πέφτουν σε κενό αέρος: Οι διαμαρτυρίες, η αγανάκτη των πολιτών και οι «οιμωγές» για τη διάσωση της τοπικής κληρονομιάς σκοντάφτουν σε έναν αδιαπέραστο τοίχο γραφειοκρατικής ανευθυνότητας.
Κανείς δεν ακούει, κανείς δεν ευαισθητοποιείται, κανείς δεν αναλαμβάνει το πολιτικό και ηθικό βάρος της ευθύνης. Μέχρι πότε θα παρακολουθούμε την κατεδάφιση της ιστορίας μας; Η εικόνα αυτή αποτελεί ντροπή για την τοπική κοινωνία και τους θεσμούς.
Η ιστορία ενός τόπου δεν είναι πολυτέλεια για να την πετάμε στα μπάζα, είναι η ταυτότητά μας.
Αντί για έργα ανάπλασης και αξιοποίησης ενός εμβληματικού χώρου, παρακολουθούμε την απαξίωση σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια. Επιτέλους, ας σταματήσουν τα λόγια και οι κούφιες υποσχέσεις.
Οι υπεύθυνοι οφείλουν να ξυπνήσουν από τον λήθαργο της καρέκλας τους και να δώσουν λύσεις, πριν ο σταθμός του Πολυκάστρου σωριαστεί τελείως και μετατραπεί σε μια ανώνυμη μάζα σωρού ερειπίων.
Η δημόσια περιουσία και η ιστορία μας δεν ανήκουν σε κανενός είδους αδιάφορο διαχειριστή, ανήκουν στον λαό και στον πολιτισμό αυτού του τόπου. Ποια μέτρα θεωρείτε ότι πρέπει να απαιτήσει άμεσα η τοπική κοινωνία από τους αρμόδιους φορείς για τη διάσωση του σταθμού;
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους