Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Toblerone Η σοκολάτα των ξενοδοχείων και των αεροδρομίων. Με διαφορά από τη δεύτερη, η πιο ανόητη σοκολάτα της ζωής μου.

Στο σπίτι δεν θα της έδινα ούτε δεύτερη ματιά.

Βάλ’ τη, όμως, σε ξενοδοχείο ή αεροδρόμιο, στην τριπλάσια τιμή, και ξαφνικά τη χρειάζομαι σαν να μου την έγραψε γιατρός.

Προφανώς, μαζί με τις αποσκευές παραδίδω και την κρίση μου.

Την ανοίγεις με προσδοκίες και μένεις να μασάς εκείνο το κάτι-σαν-αλουμινόχαρτο που επιβιώνει όταν λιώσει η σοκολάτα.

Υποτίθεται ότι είναι ξηρός καρπός.

Εγώ το υποψιάζομαι για οικοδομικό υλικό.

Η σοκολάτα έχει ήδη αποχωρήσει από το στόμα και αυτό παραμένει, σαν επισκέπτης που δεν κατάλαβε ότι τελείωσε το τραπέζι.

Κάθε φορά ορκίζομαι ότι ήταν η τελευταία.

Και κάθε φορά την ξαναγοράζω.

Έχω μνήμη ελέφαντα για μια προσβολή του 1998 και μνήμη χρυσόψαρου για μια σοκολάτα που με απογοήτευσε προχθές.

Μόλις τη δω, μπαίνει ο διάολος μέσα μου — όχι ο μεγαλοπρεπής, ο άλλος, ο μικροϋπάλληλος του μίνι μπαρ.

Τις υπόλοιπες μέρες μπορώ να ζήσω χωρίς αυτήν.

Στο ξενοδοχείο, όμως, από το πρώτο δευτερόλεπτο θέλω να την ανοίξω.

Αν κρατηθώ, τη δεύτερη μέρα έχει πέσει και το τελευταίο οχυρό.

Δεν έχω προλάβει να καταλάβω πώς λειτουργεί ο θερμοστάτης, αλλά με τη σοκολάτα έχουμε ήδη ξαναρχίσει τα ίδια.

Εκείνη ξέρει ότι είμαι αδύναμος.

Εγώ ξέρω ότι είναι υπερτιμημένη.

Μια σχέση βασισμένη στην απόλυτη ειλικρίνεια και στην παντελή έλλειψη αξιοπρέπειας.

Υψηλό μάρκετινγκ, δεν μπορώ να πω. Πληρώνω τριπλά για να εκνευριστώ με κάτι που δεν θα αγόραζα κανονικά.

Ούτε καν με εξαπατούν πια· εμφανίζομαι μόνος μου, με την κάρτα έτοιμη.

Πάλι έπεσα στη λούμπα.

Γι’ αυτό το γράφω, για να μην το ξεχάσω.

Άλλοι κρατούν ταξιδιωτικό ημερολόγιο· εγώ συντάσσω καταγγελία εναντίον του εαυτού μου.

Και τώρα που την ξεφτίλισα δημοσίως, κανονικά θα έπρεπε να την αφήσω εκεί.

Να φύγω με το κεφάλι ψηλά και τα δόντια απαλλαγμένα από τον υποτιθέμενο ξηρό καρπό.

Αλλά όχι.

Για κάποιον αδιανόητο λόγο, δεν μπορώ να την αποχωριστώ.

Τη βρίζω, την πληρώνω και την παίρνω μαζί μου.

Δεν ξέρω αν αγαπώ τη σοκολάτα ή τον ηλίθιο εαυτό μου που εμφανίζεται μόνο στα ταξίδια. Πάντως, στο check-out φεύγουμε όλοι μαζί. Remi//

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους