Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η συγκλονιστική διάσωση του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη από το εκτελεστικό απόσπασμα – Οι σφαίρες τον βρήκαν, αλλά δεν του πήραν τη ζωή! Ήταν μόλις ένα παιδί όταν αφιερώθηκε στον Θεό.

Ένας νεαρός μοναχός, γεμάτος πίστη, ταπείνωση και αγάπη για τον Χριστό.

Δεν μπορούσε όμως να φανταστεί ότι κάποια ημέρα θα βρισκόταν μπροστά στο πιο σκληρό πρόσωπο της ανθρώπινης θηριωδίας.

Το 1917, με την επικράτηση της επανάστασης των Μπολσεβίκων στη Ρωσία, άρχισαν οι διωγμοί εναντίον της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Στο μοναστήρι όπου βρισκόταν ο νεαρός τότε μοναχός Γεώργιος, υπήρχαν περίπου τρεις χιλιάδες μοναχοί και δεκατρείς επίσκοποι.

Οι διώκτες τούς ζητούσαν να αρνηθούν την πίστη τους.

Για να τους τρομοκρατήσουν, κρέμασαν τους δεκατρείς επισκόπους μέσα στην αυλή της μονής και άφησαν τα σώματά τους εκεί επί τρεις ημέρες. «Τους βλέπετε; Έτσι θα πάθετε κι εσείς, αν δεν αλλάξετε την πίστη σας», τους απειλούσαν.

Κάποιοι λύγισαν.

Αρνήθηκαν την πίστη τους και αφέθηκαν ελεύθεροι.

Ο νεαρός Γεώργιος, όμως, δεν υποχώρησε.

Προτίμησε να αντιμετωπίσει τον θάνατο παρά να αρνηθεί τον Χριστό.

Ακολούθησαν ημέρες φρίκης.

Οι κρατούμενοι κλείστηκαν σε χώρους γεμάτους βρώμικα νερά, προσπαθώντας να βρουν λίγες πέτρες από τους τοίχους για να μην πατούν μέσα στη βρομιά.

Και τότε ήρθε η στιγμή της εκτέλεσης.

Τους οδήγησαν μπροστά σε ένα μεγάλο χαντάκι.

Τους έδεσαν χέρι με χέρι και πόδι με πόδι.

Το εκτελεστικό απόσπασμα πήρε θέση.

Οι κάννες των όπλων στράφηκαν εναντίον τους.

Οι πυροβολισμοί έσκισαν τη σιωπή.

Άνθρωποι έπεσαν νεκροί.

Άλλοι τραυματίστηκαν θανάσιμα.

Ο νεαρός Γεώργιος δέχθηκε κι εκείνος σφαίρα στο σημείο όπου φορούσε το εγκόλπιο με την εικόνα της Παναγίας.

Η σφαίρα τον χτύπησε εκεί.

Όμως δεν του πήρε τη ζωή! Καθώς ήταν δεμένος με τους υπόλοιπους, παρασύρθηκε από τα σώματά τους και έπεσε μέσα στο χαντάκι.

Τα πόδια του έμειναν προς τα πάνω και δέχθηκαν νέες σφαίρες, με αποτέλεσμα να υποστούν σοβαρές βλάβες και να μείνουν σχεδόν παράλυτα.

Η νύχτα σκέπασε τον τόπο της εκτέλεσης.

Γύρω του υπήρχαν νεκροί και τραυματισμένοι.

Κι όμως, μέσα σε εκείνο το μακάβριο σκηνικό, υπήρχαν ακόμη άνθρωποι που ανέπνεαν.

Λίγο πριν ξημερώσει, ένας γιατρός, ο οποίος βρισκόταν και ο ίδιος δεμένος ανάμεσα στους κρατουμένους, κατάφερε να ελευθερωθεί.

Περιφερόταν στο χείλος του χαντακιού και φώναζε: «Όποιος είναι ζωντανός, να μου πει, για να έρθω να τον απελευθερώσω!» Ένας ένας άρχισαν να ανταποκρίνονται.

Ο γιατρός ελευθέρωσε έναν, εκείνος έναν άλλον, μέχρι που συγκεντρώθηκαν δεκατρείς άνθρωποι.

Ήταν τραυματισμένοι, εξαντλημένοι, αλλά ζωντανοί! Όταν ξημέρωσε, αντίκρισαν ένα στρατιωτικό αυτοκίνητο να πλησιάζει.

Στρατιώτες κατέβηκαν από αυτό.

Η πρώτη τους σκέψη ήταν πως όλα είχαν τελειώσει.

Είχαν γλιτώσει από τις σφαίρες, αλλά τώρα πίστευαν πως θα εκτελούνταν ξανά. «Από την εκτέλεση γλιτώσαμε, αλλά τώρα δεν πρόκειται να γλιτώσουμε», σκέφτηκαν.

Όμως συνέβη κάτι απροσδόκητο.

Οι στρατιώτες δεν τους πείραξαν.

Τους επιβίβασαν στο αυτοκίνητο και τους μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπου έλαβαν την απαραίτητη περίθαλψη.

Ο νεαρός μοναχός επέζησε.

Εκείνος που δεν αρνήθηκε τον Χριστό, εκείνος που βρέθηκε στο χείλος του θανάτου, έμελλε να συνεχίσει την πορεία του και να γίνει ο γνωστός σε όλους μας Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης. .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους