Καημένη Λάικα, σε στείλανε κυριολεκτικά σαν το σκυλί στ' αμπέλι (κι ακόμη χειρότερα). Θυσιάστηκες γιατί, για ποιο λόγο; Για να μάθουμε ότι ένας γήινος ζωντανός οργανισμός επιβιώνει κατά την έξοδο του...
Καημένη Λάικα, σε στείλανε κυριολεκτικά σαν το σκυλί στ' αμπέλι (κι ακόμη χειρότερα). Θυσιάστηκες γιατί, για ποιο λόγο; Για να μάθουμε ότι ένας γήινος ζωντανός οργανισμός επιβιώνει κατά την έξοδο του προς το διάστημα.
Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό για την ανθρωπότητα του 1957...θα πει κάποιος ψυχρός ρασιοναλιστής.
Ήξεραν εκ των προτέρων πως δεν θα γύριζες ποτέ στη Γη και πως σε υποβάλλουν σ' ένα φρικτό βασανιστήριο.
Οι τελευταίες σου ώρες ήταν τρόμος και αγωνία μέχρι να σε κατακάψει η ηλιακή ακτινοβολία μέσα στον, φτιαγμένο όπως - όπως, διαστημικό θάλαμο σου.
Το 2015 είδα το "αντίγραφο" σου μέσα στο μουσείο Γκαγκάριν της Μόσχας.
Βούρκωσα όταν μας αφηγήθηκαν την ιστορία σου.
Είδα δακρυσμένα πολλά μάτια εκείνη τη μέρα.
Ύστερα σοκαρίστηκα με τα άλλα εκθέματα, τις τόσο απαρχαιωμένες στολές και τα σκάφανδρα, που τα έβλεπες κι έλεγες "Αυτά δεν τα φόραγα ούτε για να μπω στο φέρι μποτ Πέραμα - Σαλαμίνα, όχι σε διαστημόπλοιο"... Μέχρι και σε διαστημικό σταθμό μπήκα που βρισκόταν στο διάστημα τη δεκαετία του 1980, μα δεν βρήκα πουθενά να κάτσω, είχα την αίσθηση πως δεν χωρούσα.
Πως την περνούσαν τόσοι άνθρωποι μέσα σ' ένα μικροσκοπικό κουβούκλιο; Καμιά σχέση με τους διαστημικούς σταθμούς που βλέπουμε στο "Alien" κλπ.
Μεγάλη εμπειρία να μπεις μέσα σε παλιό διαστημικό σταθμό (που νά'ναι σταθμευμένος σε μουσείο, βέβαια). Λάικα, σου έμελλε να γίνεις ο πρώτος ζωντανός οργανισμός που απεβίωσε στο διάστημα.
Ως και ο εκπαιδευτής σου τότε, σαράντα χρόνια μετά θα δήλωνε πως "έπρεπε να έχουμε λάβει υπόψη μας τη ζωή αυτής της σκυλίτσας". Το συγκρότημα Mecano έγραψε για σένα τους ωραιότερους στίχους και σου αφιέρωσε το τραγούδι: "Ένα λιγότερο σκυλί στη Γη/ Ένα ακόμη αστέρι στον ουρανό". Υ.Γ.Ας έστελναν κατσαρίδες και κουνούπια στο διάστημα, ήταν ανάγκη να χαθεί έτσι αυτό το πανέμορφο πλασματάκι και να το μνημονεύουμε με πόνο σχεδόν εβδομήντα χρόνια μετά; Υ.Γ2. Η ιστορία της Λάικα είναι μία από τις πιο συγκλονιστικές και συγκινητικές ιστορίες που βίωσε η ανθρωπότητα στο δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα. Υ.Γ3. Η Λάικα πλέον έχει περάσει στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα. Σαν τους Beatles, αλλά για έναν πολύ θλιβερό λόγο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους