Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει τελικά κάποιο όριο στην ανθρώπινη ξεφτίλα; Ακούω αυτές τις ημέρες την υπόθεση με τη ΜΚΟ στην Ελλάδα, που φέρεται να συγκέντρωνε χρήματα για παιδιά με καρκίνο και άλλες σοβαρές ασθένειες.

Και πραγματικά αναρωτιέμαι: Δεν έχετε καμία ντροπή; Κανένα ίχνος συνείδησης; Εντάξει, ακούς ότι ένας επιχειρηματίας, μια πιτσαρία, ένα εστιατόριο προσπαθεί να κλέψει την εφορία. Παράνομο. Καταδικαστέο.

Αλλά εδώ μιλάμε για κάτι που ξεπερνάει κάθε όριο.

Εδώ μιλάμε για ανθρώπους που κατηγορούνται ότι έκαναν μπίζνες πάνω στον καρκίνο μικρών παιδιών! Σκεφτείτε λίγο έναν πατέρα και μια μητέρα.

Να τους λέει ο γιατρός ότι το παιδί τους έχει καρκίνο.

Να χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους.

Να αγωνιούν αν θα ζήσει το παιδί τους.

Να ψάχνουν χρήματα για θεραπείες, νοσοκομεία, μετακινήσεις.

Και να εμφανίζεται κάποιος που τους λέει: «Εμείς θα σας βοηθήσουμε.» Και σύμφωνα με όσα ερευνούν οι Αρχές, μεγάλο μέρος των χρημάτων που συγκεντρώθηκαν για αυτές τις οικογένειες φέρεται να κατέληξε αλλού.

Σε προσωπικές δαπάνες.

Σε πολυτελή ζωή.

Ακόμα και σε δραστηριότητες που συνδέονται με στοιχήματα και χειραγώγηση ποδοσφαιρικών αγώνων.

Δηλαδή όχι μόνο εκμεταλλεύεσαι τον μεγαλύτερο πόνο ενός γονιού, αλλά φέρεται να χρησιμοποιείς και τα χρήματα που έδωσε ο κόσμος για να σωθεί ένα παιδί! Και την ίδια στιγμή βλέπουμε και ξεχωριστή έρευνα για καταγγελίες χειραγώγησης αγώνων μπάσκετ, ακόμα και σε παιδικά και σχολικά πρωταθλήματα.

Ούτε τα παιδιά που παίζουν μπάσκετ δεν μπορείτε να αφήσετε ήσυχα; Ένα παιδί πηγαίνει να παίξει έναν αγώνα.

Να χαρεί.

Να μάθει να κερδίζει και να χάνει.

Και κάποιοι ενήλικες κατηγορούνται ότι μετατρέπουν τον αθλητισμό σε παιχνίδι συμφερόντων.

Πού φτάσαμε ως κοινωνία; Και ξέρετε τι είναι το χειρότερο στην υπόθεση της ΜΚΟ; Δεν είναι μόνο τα χρήματα.

Είναι ότι τέτοιες πράξεις καταστρέφουν και την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Γιατί αύριο θα υπάρχει ένα άλλο παιδί που θα χρειάζεται πραγματικά βοήθεια.

Και ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να προσφέρει θα σκεφτεί: «Κι αν είναι πάλι απάτη;» Και τελικά ποιος θα πληρώσει το τίμημα; Το άρρωστο παιδί που πραγματικά χρειάζεται βοήθεια.

Αν αποδειχθούν αυτές οι κατηγορίες, δεν μιλάμε απλώς για οικονομική απάτη.

Μιλάμε για την εκμετάλλευση της πιο ευάλωτης στιγμής μιας οικογένειας.

Γιατί υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει να γίνονται εμπόρευμα.

Και ένα από αυτά είναι ο πόνος ενός γονιού που παλεύει να κρατήσει το παιδί του στη ζωή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους