Ο ιδεολογικός αντίπαλος και ο πραγματικός εκλογικός ανταγωνιστής Μέσα στον ορυμαγδό των δακρύβρεχτων διακηρύξεων, των δραματικών εκκλήσεων για ενότητα και των ατέρμονων αναλύσεων περί προδοσίας και...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια υπενθύμιση από τον #Χριστόφορο_Φωκαΐδη, παλαιό στέλεχος του ΔΗΣΥ, πρώην υπουργό Άμυνας και πολιτικό επιστήμονα με μακρά εμπειρία στον πολιτικό σχεδιασμό, που αντί να καταφεύγει στο συναίσθημα, αναλύει τους συσχετισμούς και τη στρατηγική.

Υπογραμμίζει: «Ένα κόμμα δεν απειλείται μόνο από όσους έχουν διαφορετικές ιδεολογικές θέσεις.

Κατ’ ακρίβειαν, η μεγαλύτερη απειλή προέρχεται από όσους, προβάλλοντας παρόμοιες θέσεις, διεκδικούν το ίδιο ακριβώς ακροατήριο, αμφισβητώντας την πολιτική του ηγεμονία εκ των έσω και διασπώντας την εκλογική του βάση.» Και συνεχίζει με μια κρίσιμη διάκριση: «Ένα κόμμα μπορεί να κερδίζει στην πολιτική αντιπαράθεση με τον ιδεολογικό του αντίπαλο και, την ίδια στιγμή, να χάνει εκλογικά από έναν στρατηγικό ανταγωνιστή που διεκδικεί τους ίδιους ψηφοφόρους.» Στην ανάλυση του Φωκαΐδη, ο ιδεολογικός αντίπαλος του ΔΗΣΥ είναι το ΑΚΕΛ.

Ο στρατηγικός ανταγωνιστής, όμως, είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης, που διεκδικεί σημαντικό μέρος της ίδιας εκλογικής βάσης.

Το παράδοξο που αναδεικνύει είναι ότι όσο περισσότερο ο ΔΗΣΥ επενδύει στον αντιακελισμό ως κεντρικό εκλογικό δίλημμα, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να ενισχύσει τον Χριστοδουλίδη ως εναλλακτικό εκφραστή της ευρύτερης Δεξιάς.

Με άλλα λόγια, ο ΔΗΣΥ μπορεί να συσπειρώνει τη Δεξιά εναντίον του ΑΚΕΛ, αλλά να παραδίδει την πολιτική εκπροσώπησή της στον Χριστοδουλίδη.

Μια διορατική ανάλυση που μας θυμίζει ότι η πολιτική δεν είναι μόνο συγκίνηση, συνθήματα και όρκοι πίστης.

Είναι και στρατηγική.

Κάτι που, μέσα στον γενικό συναισθηματικό αναβρασμό, τείνει να γίνει είδος προς εξαφάνιση. Χριστόφορος Φωκαΐδης, «Ο αντιακελισμός και η στρατηγική παγίδα για τον ΔΗΣΥ ενόψει προεδρικών εκλογών», AlphaNews, 1 Νοεμβρίου 2026. Link στο πρώτο σχόλιο γιατί αξιζει να το διαβάσετε ολοκληρο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους