Τι δυναμώνει πραγματικά μια οικογένεια; Η οικογένεια, δεν δυναμώνει από τα χρήματα, τα μεγάλα σπίτια, τις ανέσεις, και τα υλικά αγαθά. Δυναμώνει από την αγάπη, την πίστη, την υπομονή, τον σεβασμό και...
Τι δυναμώνει πραγματικά μια οικογένεια; Η οικογένεια, δεν δυναμώνει από τα χρήματα, τα μεγάλα σπίτια, τις ανέσεις, και τα υλικά αγαθά.
Δυναμώνει από την αγάπη, την πίστη, την υπομονή, τον σεβασμό και τη συγχώρεση.
Μια οικογένεια, γίνεται δυνατή, όταν οι άνθρωποί της, μαθαίνουν να είναι ο ένας δίπλα στον άλλον, όχι μόνο στις χαρές, αλλά κυρίως στις δυσκολίες.
Όταν ο σύζυγος, δεν βλέπει τη σύζυγό του ως δεδομένη, αλλά ως πολύτιμο δώρο του Θεού.
Όταν η σύζυγος, στέκεται δίπλα στον σύζυγό της, με κατανόηση και αγάπη.
Όταν οι γονείς δεν περιορίζονται, στο να προσφέρουν, στα παιδιά τους υλικά αγαθά, αλλά τους χαρίζουν χρόνο, στοργή, σωστά παραδείγματα, και αξίες.
Η οικογένεια δυναμώνει, όταν μέσα στο σπίτι, ακούγονται συχνότερα, οι λέξεις σ' αγαπώ, συγγνώμη, σε ευχαριστώ, και είμαι εδώ για σένα.
Δεν υπάρχει, οικογένεια χωρίς προβλήματα, χωρίς διαφωνίες, χωρίς στιγμές έντασης, και στενοχώριας.
Η ευλογημένη οικογένεια δεν είναι εκείνη, που δεν δοκιμάζεται ποτέ, αλλά εκείνη που, παρά τις δοκιμασίες, αγωνίζεται να παραμείνει ενωμένη.
Εκείνη, όπου ο εγωισμός υποχωρεί, μπροστά στην αγάπη.
Όπου η συγχώρεση, γίνεται γέφυρα, και όχι αδυναμία.
Όπου κανείς δεν φοβάται, να μιλήσει για τον πόνο του, γιατί γνωρίζει, πως θα βρει, μια ανοιχτή αγκαλιά και όχι μια σκληρή κριτική.
Και πάνω απ' όλα, μια χριστιανική οικογένεια, δυναμώνει όταν δίνει χώρο, στον Χριστό να κατοικήσει μέσα της.
Όταν υπάρχει προσευχή, όταν οι γονείς, ευλογούν τα παιδιά τους, όταν η πίστη, δεν μένει μόνο στα λόγια, αλλά γίνεται καθημερινή πράξη αγάπης. Ο Απόστολος Παύλος μάς υπενθυμίζει: Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. (Α΄ Κορ. 13, 8). Ας μην ξεχνάμε, λοιπόν, πως τα παιδιά μας, μπορεί κάποτε, να ξεχάσουν τι τους αγοράσαμε, αλλά δύσκολα θα ξεχάσουν, πώς τα κάναμε, να αισθάνονται μέσα στο σπίτι τους.
Θα θυμούνται την αγκαλιά, την καλοσύνη, την προσευχή της μητέρας, τη στοργή του πατέρα, το οικογενειακό τραπέζι, και εκείνες τις μικρές στιγμές, που τους πρόσφεραν ασφάλεια και αγάπη.
Γιατί το μεγαλύτερο δώρο, που μπορούμε να αφήσουμε στα παιδιά μας, δεν είναι μια μεγάλη περιουσία, αλλά η ανάμνηση ενός σπιτιού, όπου υπήρχε αγάπη, ειρήνη και Θεός.
Ας κάνουμε, λοιπόν, τα σπίτια μας μικρές εκκλησίες αγάπης, όπου κανείς, δεν θα αισθάνεται μόνος, κανείς δεν θα θεωρείται βάρος, και κανείς δεν θα στερείται, την κατανόηση και τη στοργή.
Γιατί η δυνατή οικογένεια, δεν είναι εκείνη που έχει τα πάντα, αλλά εκείνη, που ακόμη κι όταν της λείπουν πολλά, δεν αφήνει ποτέ να της λείψει η αγάπη. Ο Θεός να ευλογεί, να προστατεύει, και να ενώνει, όλες τις οικογένειες.
Ιδιαίτερα εκείνες, που δοκιμάζονται, που πονάνε, που αγωνίζονται σιωπηλά, και που προσπαθούν καθημερινά, να κρατήσουν αναμμένη τη φλόγα της αγάπης. Με πατρική αγάπη, και ευχές, Πηγη: π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους