Αρνούμαστε τον εαυτό μας και την πραγματική μας φύση. Αρνούμαστε την ανθρωπιά, την παιδικότητα, την ευάλωτη και ευαίσθητη ή ανέμελη πλευρά μας. Όχι βέβαια όλοι. Μα η συντριπτική πλειοψηφία των...
Αρνούμαστε τον εαυτό μας και την πραγματική μας φύση. Αρνούμαστε την ανθρωπιά, την παιδικότητα, την ευάλωτη και ευαίσθητη ή ανέμελη πλευρά μας.
Όχι βέβαια όλοι.
Μα η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων.
Αρνούμαστε τις ίδιες τις επιθυμίες μας.
Τις ανάγκες μας.
Τα συναισθήματα, τους πόθους και τα όνειρά μας.
Γινόμαστε δογματικοί. Αυστηροί. Ξυνοί. Μίζεροι. Φοβικοί. Ενοχικοί. Κυνικοί.
Αγέλαστοι και ανέραστοι.
Συνάπτουμε νοσηρές και προβληματικές δήθεν σχέσεις από φόβο και ανασφάλεια.
Και μετά μέσα μας βαθιά θυμώνουμε.
Πείθουμε τον εαυτό μας όπως όπως ότι όλα βαίνουν καλώς στη ζωή μας και ότι είμαστε ευτυχισμένοι.
Και κάνουμε πράγματα που δεν θρέφουν αλήθεια την ψυχή μας.
Συμβιβασμούς που δεν ταιριάζουν στην αληθινή μας φύση, διαρκείς εκπτώσεις και υποχωρήσεις.
Το αποτέλεσμα; Τελικά αρρωσταίνουμε και υποφέρουμε.
Διαμαρτύρονται η φιμωμένη και καταπιεσμένη ψυχή μας και το σώμα μας.
Γεμίζουμε με αυτοάνοσα, άγχος, κατάθλιψη, ψυχικά νοσήματα αλλά και άλλες σοβαρότατες παθήσεις. Λύση; Η καταφατική διάθεση, η αγάπη και η ανεπιφύλακτη αποδοχή του πραγματικού και αυθεντικού εαυτού μας.
Και η επένδυση του χρόνου μας προς τη βελτίωση της αληθινής του εκδοχής.
Όχι άλλα ψέματα.
Όχι άλλη αλλοτρίωση. Μόνο γνήσια σύνδεση με τον πολύπαθο και ταλαίπωρο εαυτό που άδικα τιμωρούμε μέχρι σήμερα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους