Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φανταστείτε πως διαπιστώνεται ότι μέσα σε χώρο σχολείου γίνεται εμπόριο όπλων ή διακίνηση ναρκωτικών.

Εννοείται πως το γεγονός θα θεωρηθεί ιδιαίτερα σοβαρό, θα κληθούν οι αρχές να παρέμβουν, θα επιληφθούν αρμόδιοι κλπ.

Γιατί η διακίνηση ακροδεξιού μίσους και η αναγραφή ναζιστικών συνθημάτων και συμβόλων σε σχολικούς χώρους θα έπρεπε να θεωρείται λιγότερο σημαντικός κίνδυνος; Κίνδυνος, όχι μόνο για τους πιθανούς αποδέκτες της ακροδεξιάς βίας (φυσικής, λεκτικής ή ψυχολογικής) αλλά και για τους πιθανούς δράστες.

Γιατί η ακροδεξιά δεν είναι απλά μια "ιδεολογία". Η ένταξη ενός παιδιού στην ακροδεξιά είναι στην πραγματικότητα στρατολόγηση σε συμμορία - εγκληματική οργάνωση.

Μπορεί να παρουσιάζεται ως παιχνίδι - πρόκληση ("κωλώνεις να κάνεις το τάδε" ή εν είδει στοιχήματος), αλλά από τη στιγμή που κανείς προχωρά σε πράξεις γίνεται "δικός τους" και η επιστροφή είναι πλέον δύσκολη.

Τότε πια έχουμε ένα παιδί με ποινικό παρελθόν.

Όσοι παραβλέπουν τέτοιους κινδύνους, έχουν τεράστιες ευθύνες. (από Panagiotis Samios) H πλάκα με τον Κασιδιάρη πρέπει να τελειώσει.

Αποτελεί μείζον πολιτικό σκάνδαλο να αντιμετωπίζεται το φασιστικό μόρφωμά του ως κανονικό πολιτικό κόμμα.

Να πούμε λοιπόν πάλι τα βασικά: 1. Η άρνηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής, της ελευθερίας και της δικαιοσύνης συνιστούν τον σκληρό πυρήνα της ιδεολογίας του φασισμού.

Γι’ αυτό ακριβώς η δολοφονική βία κατά των αθώων αποτελεί το βασικό (και αναπόσπαστο) στοιχείο της φασιστικής δράσης. 2. Η άθλια και ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων ξεπλένει τους ναζί και τους δίνει χώρο ελευθερίας.

Η θεωρία των δύο άκρων στην ουσία δικαιολογεί την ανοχή και τη σύμπραξη του κράτους με τους φασίστες. 3. Πάντοτε οι φασίστες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις δημοκρατικές ελευθερίες για να στραφούν εναντίον της δημοκρατίας και να καταργήσουν κάθε ελευθερία.

Στην περίπτωση των φασιστών αυτό που παρουσιάζεται ως «νόμιμη πολιτική δραστηριότητα» στην πραγματικότητα είναι κάλυψη για την εγκληματική δράση τους. Η Χρυσή Αυγή είναι το πιο πρόσφατό παράδειγμα σε μια μακρά αλυσίδα ανάλογων περιστατικών που έχει καταγράψει η Ιστορία. 4. Το φασιστικό μόρφωμα Κασιδιάρη είναι η προσπάθεια νεκρανάστασης της εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής.

Η φωτογραφία από τη συγκέντρωσή του στη Θεσσαλονίκη είναι χαρακτηριστική. 5. Είναι αδιανόητο αυτό το φασιστικό μόρφωμα να προστατεύεται από το κράτος και την κυβέρνηση, όπως είδαμε την 28η Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη.

Είναι εξίσου αδιανόητο να το ξεπλένουν ΜΜΕ και δημοσιολόγοι, να του δίνονται αίθουσες σε μεγάλα ξενοδοχεία για να στήνει άθλιες φιέστες, να αντιμετωπίζεται ως κανονικό κόμμα στο δημόσιο διάλογο και τις δημοσκοπήσεις, να λογίζεται ως νορμάλ πολιτική επιλογή στις καθημερινές συζητήσεις.

Η ανοχή απέναντι στους φασίστες φέρνει πιο κοντά την επανάληψη των εγκλημάτων τους... (από Yannis Almpanis) Ο Κασιδιάρης, από τη στιγμή που αποφυλακίστηκε, απολαμβάνει, μια σκανδαλωδώς ευνοϊκή μεταχείριση.

Τα κανάλια μετέτρεψαν την αποφυλάκισή του σε εθνικό σόου και συνεχίζουν να καλύπτουν εξαντλητικά κάθε του κίνηση: από τις πολιτικές παρεμβάσεις, μέχρι τις νυχτερινές εξόδους του.

Ένας καταδικασμένος για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης αντιμετωπίζεται ως κάτι ανάμεσα σε σελέμπριτι και κορυφαίο παράγοντα της χώρας.

Την ίδια στιγμή, εκείνος στήνει ανενόχλητος κόμματα, οργανώνει συγκεντρώσεις σε κεντρικά ξενοδοχεία, παράγει συστηματικά επικοινωνία, χωρίς να είναι ορατό από πού στηρίζονται όλα αυτά.

Μιλάμε για κάποιον που μόλις βγήκε από τη φυλακή και δεν φαίνεται να έχει ακόμη κανονική δουλειά.

Πώς ζει; Ποιος χρηματοδοτεί την πολιτική του δραστηριότητα; Επιπλέον, οι δημοσκοπήσεις έχουν αρχίσει ήδη να μετράνε το κόμμα του και να το «βάζουν» άνετα στη Βουλή.

Ένα κόμμα που κανείς δεν γνωρίζει τα στελέχη, τις θέσεις ή την ηγεσία του – πέρα από τον Κασιδιάρη, ο οποίος όμως, βάσει νόμου, δεν μπορεί να είναι υποψήφιος.

Σαν να μαζεύονται πολλά για να είναι όλα συμπτώσεις.

Φαίνεται ότι το «πρότζεκτ Κασιδιάρης» εξυπηρετεί και κάποια άλλα πολιτικά σχέδια, τα οποία, αν δεν τον σπρώχνουν ανοιχτά, όπως στο παρελθόν, σίγουρα τον ανέχονται.

Εκλογικά, ένα τέτοιο σχήμα κατακερματίζει περαιτέρω τον χώρο στα δεξιά της ΝΔ, αυξάνοντας τις πιθανότητες ένας ή περισσότεροι εκ των διεκδικητών του να μην καταφέρουν να μπουν στη Βουλή, προς όφελος του πρώτου κόμματος.

Ας θυμηθούμε, επίσης, την εξέλιξη του προηγούμενου «κασιδιάρειου» μορφώματος– των Σπαρτιατών - οι οποίοι αφού μπήκαν στη βουλή με την ανοικτή στήριξή του μέσα από τη φυλακή, κατέληξαν κοινοβουλευτικά δεκανίκια του κυβερνητικού κόμματος.

Πρόκειται για μια επικίνδυνη στρατηγική που απειλεί να νεκραναστήσει πολιτικά και οργανωτικά τη Χρυσή Αυγή, υπό άλλον μανδύα. Ο Κασιδιάρης παραμένει ένας αμετανόητος ναζί.

Το σπρώξιμό του ως ισχυρό πολιτικό παίκτη τον διευκολύνει να επανασυσπερώσει τις διάσπαρτες φασιστικές ομάδες, να ξαναστήσει εκλογικό μηχανισμό και να αναβιώσει τα τάγματα εφόδου.

Είναι σαν να βλέπουμε ξανά το έργο «Χρυσή Αυγή 2010 – 2013». Αυτή η εξέλιξη δεν πρέπει να γίνει ανεκτή.

Πέρα από κινηματικά, πρέπει να αντιμετωπιστεί και πολιτικά. Ο Κασιδιάρης αντλεί υποστήριξη καλλιεργώντας ένα αντισυστημικό προφίλ και την αίγλη του πολιτικού κρατούμενου/διωκόμενου.

Εκεί ακριβώς πρέπει να πληγεί – στον δήθεν αντισυστημισμό του.

Ποιος αντισυστημικός έχει καθημερινή προβολή από τα συστημικά μέσα; Ποιος εχθρός του συστήματος στηρίζεται ανοικτά από μεγαλοβιομήχανους; Εδώ μπορούν να αξιοποιηθούν και οι δηλώσεις των πρώην συν-ναζιστών του του Μιχαλολιάκου, του Παναγιώταρου κ.α. που τον δίνουν στεγνά για τις δοσοληψίες του με το βαθύ κράτος και το «σάπιο» πολιτικό σύστημα.

Ο κάθε θυμωμένος που θέλει να τιμωρήσει το σύστημα ψηφίζοντας τον Λιάκο γιατί είναι «παλικάρι» θα πρέπει να βομβαρδίζεται καθημερινά με στοιχεία που δείχνουν ότι ο Λιάκος, όχι αντισυστημικός δεν είναι, αλλά είναι το πιο πιστό σκυλί του συστήματος.

Ο κάθε 15χρoνος που έλκεται από τον «τσαμπουκά» Κασιδιάρη να ακούει συνεχώς ότι πρόκειται για ένα δειλό ανθρωπάκι που δεν μπορεί να υπερασπιστεί δημόσια την ίδια του την ιδεολογία και γελοιοποιείται ισχυριζόμενος ότι η σβάστικα που έχει χτυπήσει στο χέρι του είναι αρχαιοελληνικό… ανεμιστηράκι.

Η καλύτερη απάντηση στον Κασιδιάρη είναι αυτή που έδωσε πρόσφατα ο (πρώην) φύρερ του: «Αυτοί που κάνουν τα λιοντάρια μέσα στην φυλακή ήταν γλείφτες... Είναι θλιβερό πράγμα να ακούς έναν άνθρωπο σε ηλικία 46 ετών να λέει ότι έχει αποκηρύξει τις ιδέες του.

Οι κομμουνιστές σε αυτά τα πράγματα ήταν λεβέντες, ναι ήταν λεβέντες το παραδέχομαι, και ζηλεύω πραγματικά τους αγωνιστές της Αριστεράς που στέκονταν ακόμα και στο εκτελεστικό απόσπασμα και δεν αρνούνταν το κόμμα τους.» (από Dimitris Tsirkas)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους