Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🚩✊Η μάχη και η απελευθέρωση του Κιλκίς: Το τιμωρό χέρι του ελληνικού λαού.

Η μάχη που πραγματοποιήθηκε στο Κιλκίς στις 4 Νοέμβρη του 1944 πέρα από την τελευταία, αποτελεί αριθμητικά αλλά και ηθικά, την σημαντικότερη μάχη που δώθηκε από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ ενάντια στα προδοτικά λυκοτόμαρα των ταγμάτων ασφαλείας, ενάντια στους γερμανοντυμένους ΠΑΟτζήδες και τους τουρκόφωνους συμμορίτες - συνεργάτες των κατακτητών Ναζί που λεηλατούσαν, καταδυνάστευαν και δολοφονούσαν τον λαό μας σε ολόκληρη την Βόρεια Ελλάδα στο όνομα του Χίτλερ, από το 41' έως και το 44'. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως μέσα στα πάνοπλα και ισχυρά οχυρωματικά έργα των Ναζί στο Κιλκίς, είχε κλειστεί για να αντιμετωπίσει τις αντιστασιακές, εθνοαπελευθερωτικές δυνάμεις του Λαικού Στρατού της Ελλάδας, ότι πιο κατάπτυστο γέννησε ποτέ του αυτός ο τόπος, ήταν όσοι ξέμειναν από τους Ναζί πίσω παρά τις υποσχέσεις που τους είχανε δωθεί... Εδώ αξίζει να αναφερθει πως μεγάλος αριθμός δωσίλογων (όπως το τάγμα "Λεωνίδας" του βασανιστή Πούλου από την Μακεδονία και όσοι ταγματασφαλίτες την είχαν γλιτώσει από την Πελοπόννησο) υπολογίζεται οτι ακολούθησε έγκαιρα τους Ναζί κατά την αποχώρησή τους για να συναντήσουν μέσα στο 45' όλοι μαζί, το "πεπρωμένο" τους από τον Κόκκινο Στρατό και τους Παρτιζάνους της Γιουγκοσλαβίας, στα μέτωπα του Μαυροβουνίου, της Σλοβενίας και της Αυστρίας.

Σε 7.000 με 9.000 χιλιάδες υπολογίζονται από τους ιστορικούς και τις σχετικές αναφορές τα δωσιλογικά σώματα που μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ, συνέρρευσαν μαζικά και οχυρώθηκαν στο Κιλκίς απ 'όλη την Μακεδονία αλλά και την Θεσσαλία.

Τόσοι ήταν οι προδότες που μάτωναν τους συμπατριώτες και τον τόπο τους κάτω από ναζιστικές διαταγές τα μαύρα χρόνια της κατοχής και που με την έμπνευση και την προτροπή των Άγγλων μετονομάστηκαν και μετατράπηκαν αιφνιδίως παραμονές της μάχης, σε "ΕΔΕΣ Μακεδονίας". Οι Άγγλοι ιμπεριαλιστές και αποικιοκράτες, εγκαταλείποντας κάθε πρόσχημα, και ενώ ο παγκόσμιος πόλεμος βρίσκονταν στην πιο κρίσιμη καμπή του, ενδιαφέρονταν για την επιβίωση του λαομίσητου εσμού για να τον χρησιμοποιήσουν μετά την οριστική ήττα των Γερμανών - όπως και έγινε - ως πολεμικό αντίβαρο στον ΕΛΑΣ.

Πράγματι, στην Ελλάδα, οι συνεργάτες των Γερμανών που αργότερα έγιναν συνεργάτες των Άγγλων και των Αμερικάνων, δεν έμειναν δίχως ξενική προστασία και ξένους αφεντάδες απέναντι στις εγχώριες λαικές δυνάμεις, κατά τα τελευταία τουλάχιστον 80 χρόνια, εκείνη την μέρα όμως βρέθηκαν δίχως πλάτες, εντελώς "ξεκρέμαστοι". Ο ΕΛΑΣ από την άλλη, είχε στις πλάτες του το Επαναστατικό ΚΚΕ, την ακτινοβολία της τρίτης διεθνούς και την δυναμική ενός Κόκκινου Στρατού, είχε καταγράψει ήδη μια εποποιία αγώνων τριών ετών κατά των Ναζί κατακτητών, είχε την πείρα, είχε την γνώση, είχε το δίκιο και το πρόταγμα, την εντιμότητα και την γενναιότητα, πάνω από όλους και όλα είχε τον δοκιμαζόμενο λαό μας, την εργατιά και την αγροτιά στο πλευρό του.

Οι ταγματασφαλίτες και οι παρατρεχάμενοί τους, είχαν μόνο κάτι άδεια από ψυχή και ανθρωπιά κουφάρια, δίχως ουσιαστικό λόγο ύπαρξης, πάνω από το κενό μιας αβύσσου ατίμωσης που καταλήγει στα πιο σκοτεινά και βρώμικα έγκατα της ιστορίας, στα πιο αραχνιασμένα δώματα της συλλογικής μνήμης, αυτά του φασισμού και της προδοσίας.

Από την διοίκηση του ΕΛΑΣ αποφασίστηκε να συγκροτηθεί ειδικό απόσπασμα για την απελευθέρωση του Κιλκίς.

Το απόσπασμα αριθμούσε 6000 άντρες και αποτελούνταν από την 10η Μεραρχία, με τρία τάγματα του 30ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, τρία του 16ου και δύο του 50ου, από την 11η Μεραρχία με τρία τάγματα του 13ου Συντάγματος και δυο τάγματα του 19ου και από την 9η Μεραρχία, με ένα τάγμα από το 53ο Σύνταγμα κι άλλο ένα από το 28ο.

Το απόσπασμα πλαισιώνονταν επίσης από έξι λόχους των παραπάνω τμημάτων με Δυναμιτιστές - Σαμποτέρ, καθώς κι από την ταξιαρχία του ιππικού της Θεσσαλίας.

Επικεφαλής του αποσπάσματος ετέθη ο θρυλικός Κλεπαΐτης καπετάνιος του ΕΛΑΣ και μετέπειτα αξιωματικός του ΔΣΕ, Σαράντης Πρωτόπαππας, πασίγνωστος ως Καπεταν - Κικίτσας. Ο ΕΛΑΣ πριν την μάχη, προσπάθησε να αποφύγει την μεγάλη αιματοχυσία καλώντας τους προδότες να καταθέσουν τα ναζιστικά τους όπλα και να παραδωθούν, εγγυώμενος ρητά για την ζωή τους.

Οι τελευταίοι απέρριψαν την πρόταση του ΕΛΑΣ, η πολυπόθητη για τον λαό της Μακεδονίας ώρα για να θερίσουν οι ντόπιοι συνεργάτες των Γερμανών τις θύελλες που έσπερναν επί τέσσερα χρόνια, η ώρα που μιλούν τα όπλα και οι γενναίες και γνήσιες πατριωτικές καρδιές, η ώρα της εκδίκησης του λαού μας είχε φτάσει και ήταν μονόδρομος... Το πρωινο της 4ης Νοέμβρη του 44 ξεκινά η ηρωική αντεπίθεση του ΕΛΑΣ κατά των οχυρών του Κιλκίς καθώς οι οχυρωμένοι αμύνονται λυσσαλαία.

Παρ' όλου που οι αντικειμενικές φαινομενικά συνθήκες της μάχης, αλλά και οι αριθμητικοί συσχετισμοί μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, προμήνυαν μια αμφίρροπη σύγκρουση, σε κανένα σημείο της Μάχης του Κιλκίς δεν υπήρξε αμφιβολία για την τελική της έκβαση γιατί η ανωτερότητα του Λαικού Στρατού έγκειται στο ηθικό του πλεονέκτημα, αυτό το είδος υπεροχης που δεν μπορούν να κατανοήσουν οι ιμπεριαλιστές και τα τσιράκια τους αλλά που έχουμε συναντήσει και συναντάμε αρκετές φορές ιστορικά και διεθνώς, και που ανατρέπει τα όποια αριθμητικά δεδομένα και τις όποιες "ρεαλιστικές" εκτιμήσεις ή προβλέψεις.

Η σκληρή και φονική μάχη κράτησε ως το απόγευμα όπου ο εχθρός του λαού άρχισε να κάμπτεται και να παραδίδεται τμηματικά.

Κάποιες εστίες άμυνας των οχυρωμένων στην Νοτιοδυτική πλευρά της πόλης του Κιλκίς αντιστέκονταν ακόμα σθεναρά.

Στις καπναποθήκες και στο νεκροταφείο του Κιλκίς, όπου βρίσκονταν περίπου 800 προδότες υψώνονται λευκές σημαίες.

Οι προωθημένες δυνάμεις του 9ου λόχου του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τους τον Ναουσαίο λοχαγό Γιώργο Μιμίκο κινούν προς τα κει, μόλις ο λοχαγός με τους άντρες του σηκώνονται από τις θέσεις τους για να αφοπλίσουν τους παραδωθέντες δέχονται καταιγισμό πυρών και βρίσκουν τον θάνατο με δόλιο τρόπο, το ίδιο συμβαίνει και στο οχυρωμένο νοσοκομείο των αμυνόμενων. 128 παλικάρια του ΕΛΑΣ, πατριώτες αγωνιστές βρίκαν τον θάνατο στο Κιλκίς κυρίως με δόλια τεχνάσματα των αμυνομένων όμοια με τις "λευκές σημαίες". Οι συντρόφοι τους μπροστά στην θέα των νεκρών σωμάτων ορκίζονται εκδίκηση.

Τα προδοτικά τομάρια θα μετάνοιωναν πικρά για την τακτική που χρησιμοποίησαν, κανείς δεν θα μπορούσε να τους σώσει από τα τιμωρά χέρια των παιδιών του ελληνικού λαού. Ο Καπετάν - Κικίτσας αναφέρει ενδεικτικά: "Η οργή αυτών που είχαν δεινοπαθήσει, ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια, ήταν αδύνατο να συγκρατηθεί. … Σ’ αυτές τις στιγμές το χυμένο αίμα παραμερίζει κάθε λογική και οι άνθρωποι λειτουργούν σαν πληγωμένα αγρίμια.

Το θέαμα των 128 νεκρών του Ε.Λ.Α.Σ, όταν συγκεντρώθηκαν τα πτώματά τους από τους δρόμους και τ’ αναχώματα για να κηδευτούν, μπορούσε να προκαλέσει παραφροσύνη.

Και δεν μπορώ σήμερα να ισχυριστώ ότι αυτό δεν έγινε.

Ούτε ότι δεν μας επηρέασε και μας …" Το Κιλκίς καταλαμβάνεται εξ ολοκλήρου από τον ΕΛΑΣ λίγες ώρες αργότερα.

Εκατοντάδες καθίκια εκτελούνται επί τόπου από τον Λαικό Στρατό.

Άλλοι προδότες λιντσαρίστηκαν από έξαλλες χήρες και μάνες αγωνιστών, όπως ο συνεργάτης των Ναζί, Τσετέ - Παπάς, που βασάνιζε τα κορίτσια του λαού κόβοντάς τους τις ρώγες από τα στήθη τους και που ξεκοίλιαζε έγκυες γυναίκες και αδερφές ανταρτών.

Οι προδοτικές ορδές του Κιλκίς που πήραν ακριβώς αυτό που τους αναλογούσε σύμφωνα με τα έργα τους, τιμούνται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, από τους βιολογικούς και πολιτικούς τους απογόνους, τους χρυσαβγίτες και τα παρακλάδια τους, τους μοναρχοφασίστες, τα ραμολιμέντα της χούντας, τους νεοφιλελέδες κρετίνους που παρασιτούν στην ουρά των ιμπεριαλιστών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, καθώς και από τα υπόλοιπα υπόκοσμα κατακάθια της κεφαλαιοκρατίας στον άτυπο εμφύλιο που μαίνεται ακόμα, και θα μαίνεται μέχρι την δικαίωση των αγώνων της εργατικής μας τάξης με την Ανεξαρτησία, την Λαοκρατία και τον Σοσιαλισμό στην χώρα μας. ΑΙΩΝΙΑ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ! ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους