Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες, ή μάλλον το ΕΑΔΗΣΥ για να ακυρώσει τον σκανδαλώδη διαγωνισμό παραχώρησης της εκμετάλλευσης 27 αρχαιολογικών χώρων-φιλέτων σε ιδιώτη έναντι πινακίου φακής, δίνοντας ένα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί η "δημιουργικότητα" του ΥΠΠΟ και του ΟΔΑΠ, με μια εξόφθαλμη προσπάθεια να παρακαμφθεί η αυστηρή ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων παραχώρησης και να αποφευχθούν οι κανόνες διαφάνειας, βάφτισε την ιδιωτικοποίηση ως... «απλή εκμίσθωση ακινήτου», ανασύροντας ένα προεδρικό διάταγμα του 1979.

Σαν να νοικιάζεις, δηλαδή, ένα άδειο δυάρι στα Πατήσια, μόνο που εδώ το «ακίνητο» περιλάμβανε τον εγγυημένο τζίρο των πωλητηρίων της Ακρόπολης, της Κνωσού και της Ολυμπίας για τα επόμενα 12 χρόνια.

Κι ας είναι καλά ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ), που λειτουργεί σταθερά ως το τελευταίο ανάχωμα απέναντι στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού μας τα τελευταία χρόνια, που αντέδρασε, προσέφυγε και δικαιώθηκε απόλυτα.

Τα μνημεία αυτής της χώρας έχουν επιβιώσει από σεισμούς, λεηλασίες και τις αρπαγές του Λόρδου Έλγιν.

Είναι σχεδόν συγκινητική η αφέλεια όσων πίστεψαν πως θα παραδοθούν αμαχητί, βαφτισμένα ως «ακίνητα προς εκμίσθωση», στα χέρια της ιδιωτικής κερδοσκοπίας.

Στο κάτω κάτω, η συλλογική μνήμη δεν μπαίνει σε 12ετή ρύθμιση, δεν ανατίθεται απευθείας και δεν τεμαχίζεται σε μερίσματα.

Αν πάλι στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου περισσεύει τόσο πολύ το επιχειρηματικό δαιμόνιο και τους «πνίγει» η αγάπη για το real estate, ας μαζεύονται τα Σαββατοκύριακα να παίζουν Monopoly.

Εκεί τουλάχιστον, όταν προσπαθείς να στήσεις τα μαγαζάκια σου σε ξένα οικόπεδα, δεν σε εκθέτει ανεπανόρθωτα η Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων. Απλώς μαζεύεις τα πλαστικά σου σπιτάκια, πληρώνεις το πρόστιμο και πηγαίνεις κατευθείαν στη φυλακή. Φευ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους