Υπάρχει μια ειδική, προνομιακή θέση στα πιο ζεστά, υπόγεια και αιώνια καζάνια της κόλασης. Και δεν είναι για τους δολοφόνους, τους κλέφτες ή τους προδότες της Ιστορίας. Όοοοοοοχι. Η θέση αυτή ανήκει...
Υπάρχει μια ειδική, προνομιακή θέση στα πιο ζεστά, υπόγεια και αιώνια καζάνια της κόλασης.
Και δεν είναι για τους δολοφόνους, τους κλέφτες ή τους προδότες της Ιστορίας.
Όοοοοοοχι. Η θέση αυτή ανήκει σε εκείνους που τους ζητάς καφέ μέτριο Δευτέρα πρωί, και αυτοί σου δίνουν σκέτο. Και ο άλλος, με ύφος μοναχού που υπηρετεί κάποια ανώτερη, σαδιστική θεότητα, σου δίνει ένα μαύρο, πικρό ζουμί που μοιάζει περισσότερο με απόσταγμα λάσπης και απόγνωσης.
Το πίνεις, περιμένεις τη γλύκα, και ξαφνικά η γλώσσα σου συναντάει το απόλυτο, αμείλικτο κενό της πικράδας.
Σε αυτό ακριβώς το δευτερόλεπτο, το πρόσωπό σου παραμορφώνεται χειρότερα κι από προτομή του Νέρωνα, η καρδιά σου κάνει άλματα και το μόνο που θέλεις είναι να κηρύξεις την έναρξη της Αποκάλυψης. Γι' αυτό, η τιμωρία τους στην κόλαση πρέπει να είναι θεία και απολαυστικά κωμικοτραγική.
Να κάθονται σε μια αιώνια ουρά καφετέριας κάθε Δευτέρα πρωί (που δεν ξημερώνει ποτέ). Να παραγγέλνουν με λαχτάρα το πιο απολαυστικό, δροσερό, γλυκό ρόφημα του κόσμου. Και λίγο πριν το πιουν, να έρχεται ένας δαίμονας με ύφος επαγγελματία μπαρίστα και να τους λέει: «Συγγνώμη, τελείωσε η ζάχαρη, πάρ’ το σκέτο, και καλή σου εβδομάδα!» Αντε γεια!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους